Λέμε όχι, στα θρίλερ!

Αισθάνομαι ότι δεν είμαι ο μόνος που φανταζόταν ότι το παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τη Σάμροκ Ροβερς θα είχε μια εντελώς διαφορετική εξέλιξη σε σχέση με το θρίλερ που παρακολουθήσαμε το βράδυ της Πέμπτης.

Όσο το σκέφτομαι είμαι σίγουρος ότι η συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων του ΠΑΟΚ θεωρούσε δεδομένο ότι η ομάδα του Μπόλονι θα έφθανε με μεγαλύτερη άνεση στην κατάκτηση των τριών βαθμών απέναντι στους ιρλανδούς.

Και ειλικρινά δεν έχω καμία διάθεση να υποτιμήσω την ομάδα από το Δουβλίνο. Ναι, είναι μια καλοδουλεμένη, φιλόδοξη ομάδα που διακρίνεται για την ταχύτητα της και το πείσμα των παικτών της αλλά δεν είναι ο αντίπαλος που έχει το δικαίωμα να κοντράρει τον Δικέφαλο.

Σε καμία περίπτωση δεν σκοπεύω να μειώσω τη νίκη του ΠΑΟΚ. Άλλωστε κάθε νίκη αποφέρει τρεις βαθμούς και το ζητούμενο για τους ασπρόμαυρους ήταν να κερδίσουν τους ιρλανδούς και να αυξήσουν τις πιθανότητες για πρόκριση στην επόμενη φάση της διοργάνωσης, όπως κι έγινε.

Κάθε νίκη –δεν έχει σημασία ποιος είναι ο αντίπαλος- στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ είναι χρυσάφι. Από το βράδυ της Πέμπτης ο Δικέφαλος έφθασε τους 5 βαθμούς και βρίσκεται στη 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα στον όμιλο του.

Το θέμα μου είναι ότι, η νίκη χαρακτηρίσθηκε από άγχος που δεν δικαιολογείται. Το παιχνίδι ξεκίνησε με ιδανικό τρόπο για τον ΠΑΟΚ που βρέθηκε νωρίς να προηγείται στο σκορ. Με το γκολ του Λαζάρ δόθηκε στον Δικέφαλο η ευκαιρία να μετατρέψει το παιχνίδι σε μια σκληρή προπόνηση πριν το παιχνίδι με τον Αρη και όχι μόνο δεν το έκανε αλλά έδωσε το δικαίωμα στους ιρλανδούς να πιστέψουν σ΄ ένα θετικό αποτέλεσμα και να το διεκδικήσουν μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα.

Η ομάδα έδειξε σε ένα ακόμα παιχνίδι να διαχειριστεί το γεγονός ότι σκόραρε πρώτη. Το ίδιο ακριβώς έγινε στην Κρήτη με τον Εργοτέλη και στον Πειραιά με τον Ολυμπιακό. Ευτυχώς στο παιχνίδι με τους Ρόβερς –σε αντίθεση με τα άλλα δυο που αναφέρω- ο ΠΑΟΚ κατάφερε να αντιδράσει μετά το γκολ της ισοφάρισης και με το γκολ του Βιειρίνια να κατακτήσει τη νίκη.

Προσωπικά για μένα οι απουσίες του Γκαρσία, του Φωτάκη, του Τσουκαλά και του Μπαλάφα δεν αποτελούν δικαιολογία. Δεν θεωρώ ότι όσοι αγωνίσθηκαν είναι λιγότεροι καλοί ή λιγότερο έμπειροι από όσους απουσίαζαν. Ίσως θα μπορούσε να αποτελέσει δικαιολογία για την ελλιπή εμφάνιση της ομάδας το γεγονός ότι Ιβιτς-Αριας-Λαζάρ δεν έπαιξαν ποτέ στο παρελθόν μαζί.

Και πάλι όμως δεν μπορεί να δικαιολογηθεί η εικόνα του ΠΑΟΚ. Λείπουν στοιχεία όπως η συνοχή των παικτών, η αυτοπεποίθηση στις ατομικές ενέργειες και η ουσία. Είναι γεγονός ότι η ομάδα έχει ανεβάσει ταχύτητα στην ανάπτυξη της αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να λυγίσει τους αντιπάλους της.

Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος (σε όλα τα επίπεδα) από την αντίπαλο του αλλά δεν ενέπνεε εμπιστοσύνη με το παιχνίδι του. Εκτός από έλλειψη αυτοπεποίθησης διακρίνω και λαβωμένη ψυχολογία που ειλικρινά δεν μπορώ να εξηγήσω. Γενικά ένα πέπλο χαλαρότητας έχει σκεπάσει την ομάδα που τρέχει μόνο όταν φθάνει το αυγό –με το συμπάθιο- στον… κ… της όπως λεει και ο θυμόσοφος λαός.

Αισιοδοξώ ότι τα μειονεκτήματα που εντοπίζονται από την απόδοση του ΠΑΟΚ έχουν ήδη προβληματίσει τον Μπόλονι που είναι υποχρεωμένος να ενεργήσει γρήγορα για να φθάσει η ομάδα στα επιθυμητά αποτελέσματα στα ντέρμπι που ακολουθούν στο Ελληνικό πρωτάθλημα με τον Αρη και τον Παναθηναικό.

Υ. Γ. 1 Ακόμα κι αν ο ΠΑΟΚ κέρδιζε με 3-0 ή και 4-0 δεν θα έμενα ικανοποιημένος από την εικόνα της ομάδας. Έχω μεγαλύτερες απαιτήσεις ανεξάρτητα από τους τραυματισμούς που στερούν από την τεχνική ηγεσία το δικαίωμα να κάνει τις επιλογές της και να εφαρμόσει τα πλάνα που κατέστρωσε στο διάστημα της προετοιμασίας.

Υ. Γ. 2 Για την μάστιγα των τραυματισμών όταν και να γράψω είναι λίγο. Αν δεν βάλει ο Θεός το χέρι του –δεν ξέρω τι άλλο να πω- θα αναγκαστεί ο Δικέφαλος να πάει στο Χαριλάου με τους μισούς παίκτες από την ομάδα νέων!

Υ. Γ. 3 Θεωρώ ότι εκτός από τους τρεις βαθμούς, το θετικό για τον ΠΑΟΚ από την κόντρα με τη Σάμροκ ήταν η καλή (αν αναλογισθούμε ότι έλειψε για μεγάλο διάστημα) εμφάνιση του Λαζάρ και το γεγονός ότι ο Βιερίνια δείχνει να ξαναβρίσκει το κέφι του μετά από μακρά περίοδο ντεφορμαρίσματος.