Η πτώση των Ροσονέρι...

Χωρίς νεύρο, χωρίς ταχύτητα, χωρίς όρεξη, χωρίς φρεσκάδα, με μόλις μία φάση σε όλο το ματς, η Μίλαν υπέκυψε μοιραία στη Γιουβέντους το βράδυ της Κυριακής (02/10). Δεν είχε καμία σημασία το ότι τα γκολ ήρθαν στο 87' και το 93'. Με την εικόνα που παρουσίασαν, οι Ροσονέρι δεν άξιζαν σε καμία περίπτωση βαθμό στο «Γιουβέντους Αρένα»· αν έπαιρναν ισοπαλία θα ήταν «θαύμα» και η εικόνα τους αντικατοπτρίζεται στον καθρέφτη που λέγεται βαθμολογία. Το gazzetta.gr επιχειρεί ανάλυση των λόγων για τους οποίους η πρωταθλήτρια αντί να βελτιωθεί, έχει ξεκινήσει με απογοητευτικό τρόπο το Campionato.

Δεν ήθελε Πίρλο, δείχνει να θέλει «Πίρλο»
Ο Αλέγκρι είπε πέρυσι ότι για τη θέση όπου αγωνίζεται ο Πίρλο χρειάζεται έναν παίκτη με διαφορετικά χαρακτηριστικά. Όμως επιμένει να χρησιμοποιεί, όπως έκανε και στον αγώνα με τη Γιουβέντους, το 4-3-1-2, με το «1» να είναι ένας παίκτης που πρέπει να έχει την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του 32χρονου που αφέθηκε ελεύθερος και έλαβε ευχές για να υπογράψει στους Μπιανκονέρι. Σαν τιμωρία, ο Ιταλός παικταράς ήταν από τους καλύτερους της Γιούβε στο ντέρμπι, ενώ για τη Μίλαν πίσω από τους επιθετικούς βρισκόταν ο Μπόατενγκ, ο οποίος μπορεί να προσφέρει, όμως δεν είναι playmaker όπως ο Κακά, που έχει ακουστεί για επιστροφή, ή ο Παστόρε για τον οποίο ο Γκαλιάνι είχε το καλοκαίρι συναντήσεις με τον μάνατζέρ του.

Ο Mister X που δεν ήρθε ποτέ
Ο Αντριάνο Γκαλιάνι, από τους καλύτερους παράγοντες στα θέματα μεταγραφών στον κόσμο, ίσως υπολόγισε λάθος το περασμένο καλοκαίρι. Τα τελευταία χρόνια η Μίλαν δεν ξεκολλάει από την τακτική «κλείνω ελεύθερους» και αυτό προσπάθησε να κάνει και με τον Ρικάρντο Μοντολίβο, ο οποίος έμεινε στη Φιορεντίνα αν και θα μπορούσε να αποκτηθεί για μόλις 8 εκατ. ευρώ. Ολόκληρο το καλοκαίρι ο Τύπος της Ιταλίας ασχολούνταν με τον περήφημο Mister X, ο οποίος είχε υποτίθεται ύψος 1,83μ. Το όνομα του Χάμσικ έπαιζε κάθε μέρα, σενάρια υπήρχαν για Φάμπρεγας και Μπέιλ (ο Γκαλιάνι είχε πει ότι θα αποκτηθεί αριστεροπόδαρος μέσος) όμως αυτός που «βαφτίστηκε» Mister X ήταν ο ύψους 1,86μ (!) Αλμπέρτο Ακουιλάνι, κάτι που δείχνει ότι το πλάνο δεν ήταν και τόσο ξεκάθαρο...

Τα γεράματα
Καλή η εμπειρία και σε πολλές περιπτώσεις είναι πλεονέκτημα όταν άντρες παίζουν κόντρα σε «παιδάκια», όμως όσο κι αν κάποιες φορές να ακούγεται υπερβολικό ότι η Μίλαν έχει «παππούδες», είναι αλήθεια. Είναι δύσκολο για μια ομάδα να έχει βασικούς και αναντικατάστατους τους Ζέεντορφ (36), Φαν Μπόμελ (35), Αμπροζίνι (34), Τζαμπρότα (34) και Νέστα (35), των οποίων το peak έχει περάσει εδώ και πολλά χρόνια και το ποδόσφαιρο του σήμερα δείχνει να τους ξεπερνά.




Όπως Γιούβε... καμία σχέση!
Με μοναδική εξαίρεση το διπλό περσινό «μπαμ» με τους Ιμπραΐμοβιτς και Ρομπίνιο, η Μίλαν έχει μείνει πολύ πίσω σε θέμα ενίσχυσης και αυτό αποδεικνύεται με τη σύγκριση με τη Γιουβέντους, η οποία πέρασε ίσως τη χειρότερη περίοδο στην ιστορία της με τον υποβιβασμό στη Serie B. Από τότε μέχρι σήμερα, οι Μπιανκονέρι έχουν κρατήσει στο ρόστερ μόνο τις δύο σημαίες, τον Ντελ Πιέρο και τον Μπουφόν, και παρότι σε κάποιες περιπτώσεις πέταξαν λεφτά στα σκουπίδια, έχουν προσπαθήσει και πλέον έχουν δημιουργήσει δυνατό και νεανικό σύνολο παικτών. Τι έκανε η Μίλαν το ίδιο διάστημα; Πούλησε τους δύο θρύλους του συλλόγου, Σεφτσένκο και Κάκα, και έχει μείνει από το 2006 με τη μισή ίδια ομάδα. Ο Ζέεντορφ, που περπατάει τα 36 είναι βασικός όχι επειδή υπάρχουν προβλήματα με τραυματισμούς, αλλά επειδή είναι ο πιο... παικταράς μέσος στο ρόστερ.




Η αμυντική λειτουργία
Εκπληκτική είναι η διαφορά στη λειτουργία και την αποτελεσματικότητα της άμυνας της Μίλαν σε διάστημα μικρότερο των έξι μηνών. Οι Ροσονέρι στο δεύτερο μισό της περσινής σεζόν, όταν και «κλείδωσαν» το πρωτάθλημα, δέχθηκαν μόλις 7 γκολ! Φέτος, στα πέντε πρώτα ματς του Campionato έχουν ήδη δεχθεί ένα περισσότερο! Είναι εντυπωσιακό το ότι 14 ομάδες της Serie A έχουν δεχθεί λιγότερα γκολ, ενώ η Ουντινέζε, που παίζει με τρεις πίσω, έχει «παραβιαστεί» μία φορά, ενώ η Νάπολι με το ίδιο σύστημα, τρεις. Πέρυσι, Ιταλός δημοσιογράφος από το goal.com είχε κάνει θέμα για το ότι όταν παίζει ο Ντανιέλε Μπονέρα η Μίλαν σχεδόν πάντα χάνει. Ο Αλέγκρι δεν έδειξε να φοβάται την επιλογή και όχι μόνο τον ξεκίνησε σαν πλάγιο μπακ στο ντέρμπι, αλλά στη συνέχεια έβγαλε τον Νέστα και τον πέρασε στόπερ δίνοντας το... σύνθημα για το πάρτι της Γιούβε.




Πέρυσι και φέτος
Το σύνολο του Αλέγκρι μπορεί να έχει βγάλει στις πέντε πρώτες αγωνιστικές δύσκολο πρόγραμμα καθώς έχει «ξεφορτωθεί» τους αγώνες με Νάπολι, Ουντινέζε και Γιουβέντους, οι οποίες είναι στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας, όμως έχει πάρει μόλις έναν πόντο -και αυτόν εντός έδρας. Αν και το πρωτάθλημα έχει ακόμα... άπειρο δρόμο, η σύγκριση με την περσινή σεζόν είναι καταστροφική για τη Μίλαν.

Πέρυσι: Νάπολι-Μίλαν 1-2
Φέτος: Νάπολι Μίλαν 3-1

Πέρυσι: Μίλαν-Ουντινέζε 4-4
Φέτος: Μίλαν-Ουντινέζε 1-1

Πέρυσι: Γιουβέντους-Μίλαν 0-1
Φέτος: Γιουβέντους-Μίλαν 2-0

Οι απουσίες στην επίθεση
Αυτός είναι ίσως ο μοναδικός λόγος για τον οποίο η Μίλαν έχει «δίκιο» να τα βάζει με την τύχη της. Πέρα από την απουσία του Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς στους αγώνες με Νάπολι, Ουντινέζε, Τσεζένα, ο Ρομπίνιο δεν έχει παίξει καθόλου, ενώ ο Πάτο έχει δώσει το «παρών» μόλις σε δύο αναμετρήσεις. Οι Ροσονέρι δεν έχουν σε κανένα ματς πλήρη την επιθετική τους τριπλέτα, και δεδομένου του ντεφορμαρίσματος του Κασάνο, ο οποίος δεν μπορεί να καλύψει επάξια τα κενά που έχουν δημιουργηθεί, έχουν στερηθεί τη δημιουργικότητα και την ποιότητά τους.