«Δεν μπορούσα να περιμένω τον... Τέπιτς»

Συναντήσαμε τον αριστερόχειρα γκαρντ της Εφές Αναντολού μετά το τέλος της προπόνησης των Τούρκων και του ζητήσαμε να μας σχολιάσει το «Two Nations Cup», να μας αποκαλύψει το μυστικό για την απίστευτη πορεία των Σκοπίων στο Eurobasket, αλλά και να μας πει τι συνέβη τελικά και δεν φόρεσε τη φανέλα των πρωταθλητών Ελλάδος και Ευρώπης.

-Το τουρνουά θυμίζει κάτι από Final Four;
Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό τουρνουά και όντως θυμίζει κάτι από Final Four. Στόχος της δικής μας ομάδος είναι να βρεθούμε μέσα στο παρκέ. Κι αυτό γιατί είμαστε όλοι μαζί μόνο μία εβδομάδα και θα πρέπει γρήγορα να αποκτήσουμε "χημεία". Αυτά τα ματς θα είναι ένα πολύ καλό τεστ για να δούμε που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Το ζητούμενο, όμως, είναι να είμαστε 100% όταν θα πρέπει. Όχι τώρα. Και να κερδίζεις στα φιλικά δεν γίνεται τίποτα απολύτως. Το θέμα είναι τι κάνεις στα επίσημα».

-Πώς βλέπεις φέτος Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό;
Οι ελληνικές ομάδες έχουν χτυπηθεί από την κρίση, αλλά Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, κατά τη γνώμη μου, δεν θα επηρεαστούν. Δεν κάνουν πάντα τα λεφτά τις ομάδες. Για εμένα ορισμένες φορές είναι καλύτερο να έχεις ομάδα με μικρό μπάτζετ, ώστε να μην υπάρχει κι η πίεση του αποτελέσματος. Οπότε περιμένω και οι δύο να είναι για ακόμη μία χρονιά σε υψηλό επίπεδο, παρά το ότι έριξαν τα μπάτζετ τους.

-Είναι αλήθεια πως ο Παναθηναϊκός ήθελε πολύ να σε αποκτήσει το φετινό καλοκαίρι;
Απ' όσα μπορώ να γνωρίζω, με ήθελε. Ο Μιλένκο Τέπιτς, όμως, μου έβαλε στοπ (γέλια). Κι αυτό γιατί δεν είχε ξεκαθαριστεί τι θα γίνει με τη δική του υπόθεση. Έτσι υπέγραψαν τον "Σάρας". Εγώ δεν μπορούσα να περιμένω τόσο και ήθελα να υπογράψω πριν από το Eurobasket».

-Μιας κι αναφέρθηκες στο Eurobasket, πώς καταφέρατε να κάνετε αυτό το θαύμα (σ.σ. 4η θέση);
Όντως κάναμε κάτι μαγικό, γράψαμε Ιστορία. Το απολαύσαμε. Από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή ήταν κάτι συγκλονιστικό αυτό που ζήσαμε. Έκλαιγα μετά τον μικρό τελικό, όχι από απογοήτευση, αλλά επειδή δεν μπορούσα να το πιστέψω πόσο κοντά φτάσαμε. Πλέον, όμως, τώρα που έχουμε ηρεμήσει και βλέπουμε πως έχουμε καταφέρει κάτι σπουδαίο, μόνο να χαμογελάω μπορώ. Κα αν σκεφτεί κανείς πως στην αρχή πηγαίναμε εκεί για να κάνουμε μία νίκη, μπορείτε να καταλάβετε πόσο χαρούμενος είμαι.