Τhe values of the game!

Ο Τσόρτσιλ είχε πει κάποτε ότι «η νίκη έχει πολλούς πατεράδες, ενώ η ήττα είναι ορφανή» και υπό αυτή την έννοια ο μεν Παναθηναϊκός πρέπει να κάνει τεστ... DNA για να μάθει από ποιο σπέρμα βγήκε, ο δε Ολυμπιακός (με την ίδια λογική) αντί για το νοσοκομείο, πρέπει να μπει στο... ορφανοτροφείο!

Πράγματι για τις τρεις μνημειώδεις νίκες του Παναθηναϊκού ερίζουν πολλοί δελφίνοι, πρωτοστατούντος του Ομπράντοβιτς, που ωστόσο απεχθάνεται το προσωποπαγές του πράγματος και γι' αυτό χθες το βράδυ την έκανε γρήγορα προς τα αποδυτήρια, ώστε ν' αφήσει όλη τη δόξα και την αποθέωση στους παίκτες του. Αυτός σίγουρα θα μείνει πάντοτε σεμνός, όπως είχε πει και ο... Σωκράτης Ηλιάδης, όταν πριν από είκοσι χρόνια, ως υπηρεσιακός προπονητής του Ολυμπιακού είχε νικήσει τον Παναθηναϊκό!

Το... κακό με τον Ομπράντοβιτς είναι ότι μένει σεμνός ακόμη και ύστερα από 702 ματς στον πάγκο του Παναθηναϊκού, ύστερα από 566 νίκες, ύστερα από επτά Κύπελλα Πρωταθλητριών, έπειτα από 11 φάιναλ φορ (ως προπονητής, χώρια εκείνο του '88 με την Παρτίζαν ως παίκτης) κι ενώ γυαλίζει τις... αρβύλες του για να είναι έτοιμος για τη 12η επιθεώρηση, στις 6 και στις 8 Μαΐου στο «Παλαού Σαν Τζόρντι»...

Εκτός από τον Ζέλικο, για την επική πρόκριση του Παναθηναίκού ερίζουν επίσης οι (πρωτοκλασάτοι και συνήθεις ύποπτοι, αλλά και οι απροσδόκητοι ως πριμαντόνες) παίκτες, οι Γιαννακόπουλοι, ο Θεός που (τον επικαλέστηκε εδώ και μέρες ο Θανάσης και) έβαλε το χέρι του, οι άνω των 40.000 φίλαθλοι που κατέκλυσαν τις δύο βραδιές το ΟΑΚΑ, γενικώς κόσμος και κοσμάκης έπαιξε ρόλο για να συμβεί κάτι που grosso modo, εθεωρείτο περίπου ως θαύμα πριν από την έναρξη της πιο κολασμένης σειράς στα χρονικά της Ευρωλίγκας.

Α, για να μην παρεξηγηθώ: οι δελφίνοι που αναφέρθηκαν προηγουμένως δεν ερίζουν: απλώς συμμάχησαν καθότι το άθλημα είναι ομαδικό και (όπως ορθότατα επισήμανε στη συνέντευξη Τύπου ο Ζοτς) όλα οφείλονται στο teamwork!

Αν αρχίσει κάποιος να αριθμεί τους (πιο πιθανούς ή απίθανους) λόγους για τους οποίους ο Παναθηναϊκός πέτυχε αυτή την υπέρβαση, έριξε στο καναβάτσο την Μπαρτσελόνα, προκρίθηκε στο 10ο φάιναλ φορ της ιστορίας του και θα έχει την ευκαιρία να (ξεπεράσει τη Βαρέζε και τη Μακάμπι, να ισοφαρίσει την ΤΣΣΚΑ και να) πλησιάσει το ρεκόρ των οκτώ τίτλων της Ρεάλ Μαδρίτης, στο τέλος θα χάσει τον λογαριασμό!

Το εννοώ αυτό διότι τα πράγματα που... ερίζουν για τη συγκλονιστική επιτυχία του Παναθηναϊκού είναι όντως περισσότερα ακόμη κι από τα πρόσωπα. Όντως η πρόκριση συνιστά τον θρίαμβο πολλών αρετών: της τακτικής και της γενικότερης στρατηγικής, της πολιτικής (συμπεριλαμβανομένων και των mind games), του... αλεξίκεραυνου που άπλωσε ο Ομπράντοβιτς πάνω από την ομάδα όλες αυτές τις μέρες, του σφυρηλατημένου σε καταστάσεις πίεσης χαρακτήρα, του εγωισμού, της μαγκιάς, της (απεξαρτημένης από τα συναισθήματα και ως εκ τούτου) ψυχρής λογικής, της υπερηφάνειας, της (βαριάς) φανέλας, της προσωπικότητας, της αδάμαστης θέλησης.

Τα γράφω όλα αυτά, ενώ στο μυαλό μου ήδη στριφογυρίζει από ώρα η επικεφαλίδα του κειμένου που είναι κλεμμένος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού: Όλα αυτά και κάμποσα ακόμη συνιστούν τα «Values of the game», όπως τιτλοφόρησε ένα εξαιρετικό βιβλίο που έγραψε πολλά χρόνια μετά την αποστρατεία του από τα γήπεδα, ο (απόφοιτος του Πρίνστον, πρωταθλητής Ευρώπης με τη Σίμενταλ Μιλάνο το 1966 και δύο φορές πρωταθλητής του ΝΒΑ με τους Νικς) Μπιλ Μπράντλεϊ. Ένα βιβλίο, το οποίο προλογίζει ο άλλοτε συγκάτοικός του στα δωμάτια των ξενοδοχείων και αναπληρωματικός του στη μεγάλη νεοϋορκέζικη ομάδα του Ρεντ Χόλτζμαν , ο Φιλ Τζάκσον...

Παρεμπιπτόντως, ο «Dollar Bill», όπως τον αποκαλούσαν από την εποχή που έκανε θραύση στην (υψηλοτάτου ακαδημαϊκού αλλά χαμηλού μπασκετικού επιπέδου) ΙVY League μετά τη σπουδαία αθλητική καριέρα του, άλλαξε δρόμο και αφοσιώθηκε στην πολιτική. Μάλιστα εξελέγη γερουσιαστής, και το 2000 διεκδίκησε το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις προεδρικές εκλογές. Τα γράφω όλα αυτά διότι (όπως ο ίδιος σχολίασε) αυτά που έμαθε από το μπάσκετ, τον ακολούθησαν σε όλη τη μετέπειτα ζωή του...

Αυτές τις (διαχρονικές, πάντοτε επίκαιρες και... παγκοσμιοποιημένες) αξίες του παιχνιδιού ακολουθεί πιστά εδώ και χρόνια ο Παναθηναϊκός, γι' αυτό άλλωστε εξελίχθηκε σε θεσμό του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Είναι οι αρχές που ξεπερνούν μια αποτελεσματική άμυνα «box and one» του Καλάθη στον Ναβάρο, ένα κρίσιμο τρίποντο του Διαμαντίδη, ένα ποστάρισμα του Περπέρογλου, μια ραβέρσα του Βουγιούκα, ένα ριμπάουντ του Φώτση, ένα μπλοκ άουτ του Μπατίστ, το transition game, ένα (εντέλει μη απαγορευτικό) μειονέκτημα έδρας και όλα τα συμπαρομαρτούντα που είναι ορατά διά γυμνού οφθαλμού εντός του γηπέδου και επιτρέπουν στον κάθε... Νίκολας να βγαίνει (την παραμονή του πρώτου αγώνα της σειράς) στο blog του και να διακηρύσσει «Είμαστε ο Παναθηναϊκός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται»!

Για τι μιλάμε λοιπόν;

Μιλάμε για τις αρχές με τις οποίες έχει δομηθεί (και πάντοτε θα υπάρχει χώρος και για μερικά μερεμέτια) μια ομάδα και τίθενται υπεράνω προσώπων, καταστάσεων και συγκυριών. Τίθενται επίσης υπεράνω ευφυΐας του προπονητή, του ταλέντου των παικτών, της εμπιστοσύνης της διοίκησης και της αφοσίωσης του κόσμου. Και εκτείνονται στα κατ' εξοχήν δομικά υλικά, όπως το ταλέντο (όπως έχει πει ο παλαίμαχος πολίστας Γιώργος Μαυρωτάς) στη σκληρή δουλειά, οι εργατοώρες μέσα στο γήπεδο, η δυνατότητα ενεργοποίησης ή ακόμη και ανακάλυψης (νέων) κινήτρων, η ικανότητα εφαρμογής του σχεδίου, η δυνατότητα ανάγνωσης των φάσεων και προσαρμογής δίκην χαμαιλέοντα στις εκάστοτε ανάγκες, η υπερηφάνεια, ο συνδυασμός της λογικής με το πάθος, η πίστη στις αρχές και η διάθεση ενός εκάστου να θυσιαστεί για τον συμπαίκτη του και για την ομάδα και να βάλει τον ατομισμό του κάτω από το συμφέρον του συνόλου.

Προς επίρρωσιν όλων αυτών (και για να μη σας ζαλίζω άλλο με τέτοια φιλολογικά πλην ουσιώδη ζητήματα) απλώς παραθέτω μερικά από τα κεφάλαια που συμπεριέλαβε ο Μπράντλεϊ στο βιβλίο του, ώστε να καταστεί σαφές ποιες από αυτές τις διαχρονικές αξίες του παιχνιδιού ταυτοποιούν (και) τον Παναθηναϊκό:

1. Η ευχαρίστηση του παιχνιδιού

2. Ο ενάρετος κύκλος της ομάδας

3. Βοήθα τον συμπαίκτη σου, για να βοηθήσεις και τον εαυτό σου

4. Πρώτα δίνεις και μετά παίρνεις

5. Η βασική αρχή της ισορροπίας

6. Βγάζε τον καλύτερο εαυτό σου κάθε βράδυ

7. Μην προσπαθείς να βρεις πάντοτε μια δικαιολογία

8. Η λεπτή γραμμή που χωρίζει τον θρίαμβο από την καταστροφή

Τα υπόλοιπα θα τα βρει η υπηρεσία. Στις 6 και στις 8 Μαΐου στη Βαρκελώνη...