Ρόμβος, Βάργκας και Τούμπα!

Επιτέλους γράφω έχοντας ζωγραφισμένο το χαμόγελο στα χείλη... Γιατί, ναι, στα Πηγάδια η ΑΕΚ έστειλε ευχάριστα μηνύματα. Δεν είμαι τρελός για να γράψω ότι η ομάδα έπαιξε total football στην Ξάνθη με αντίπαλο την τοπική ομάδα. Αλλά συγκριτικά με τα προηγούμενα ματς (με Ντιναμό εντός κι εκτός και με Άντερλεχτ και Εργοτέλη) αναμφισβήτητα η Ένωση απέδωσε καλύτερα, έβγαλε δυο-τρεις αυτοματισμούς στον άξονα της μεσαίας γραμμής χάρη (κυρίως) στους Γκερέιρο και Βάργκας, ενώ κατάφερε να σημειώσει τέσσερα (4) γκολ που δεν είναι μικρό πράγμα σε εκτός έδρας αναμέτρηση, τη στιγμή που είχε και δυο μεγάλες ευκαιρίες για να πετύχει κι άλλα γκολ νωρίτερα.

Η νίκη αυτή της ΑΕΚ αποκτά τεράστια σημασία για περισσότερους από έναν λόγους: έρχεται το ματς στην Τούμπα, ο Βάργκας δείχνει και είναι σε κάθε ματς καλύτερος, ο κόουτς πείστηκε πως ο ρόμβος είναι το σύστημα που αρμόζει και ταιριάζει στο ρόστερ που έχει, ο Γκερέιρο αποδείχτηκε πως μπορεί σε κάποια ματς να βοηθήσει, ο κόσμος δείχνει να περιμένει ξανά με αγωνία παιχνίδι της ΑΕΚ (και αν γίνει κανά διπλό στη Θεσσαλονίκη θα αλλάξει το κλίμα στον κόσμο), έβαλε γκολ ο «Γκούντι»... Όλα αυτά θα τα δούμε παρακάτω.

Όμως υπάρχουν και μαντάτα που πρέπει να προβληματίσουν: ο Μανωλάς, γενικά η άμυνα, τα τρία γκολ που δέχτηκε η ομάδα, το πρόβλημα στο τελείωμα των φάσεων του Μπέλεκ, η λανθασμένη απόφαση του «Γκούντι» για λόμπα αντί για πάσα (ευτυχώς τελικά η μπάλα έφτασε στον Κλωναρίδη).

Στα ευχάριστα μαντάτα το κοουτσάρισμα του Μανόλο Χιμένεθ. Άριστη επιλογή το 4-3-1-2 (ή 4-4-2 με ρόμβο στη μεσαία γραμμή) και σούπερ, απόλυτα σωστές, όλες οι αλλαγές που έκανε στη διάρκεια του ματς.

Ο Ανδαλουσιανός τεχνικός ήταν σε πολύ καλή μέρα στη συγκεκριμένη αναμέτρηση βοηθώντας την ομάδα να φτάσει σε μια τεράστιας σημασίας νίκη με αντίπαλο την Ξάνθη. Ένα σύνολο που... πέθαναν ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός να το κερδίσουν και μάλιστα δεν άξιζαν τους τρεις βαθμούς. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η ΑΕΚ θα κάνει πάρτι στη Θεσσαλονίκη... Σε καμία περίπτωση! Όμως έχει τη σημασία του σαν στοιχείο, το οποίο δεν πρέπει να το ξεπεράσουμε έτσι απλά και ειδικά εκείνοι που πρέπει...

Νομίζω ότι όσοι είδαν τον αγώνα κατάλαβαν τη σημασία της ουσιαστικής προσθήκης σε ένα ρόστερ βλέποντας τον Φαμπιάν Βάργκας. Δεν είναι μόνο η γκολάρα που βάζει, την οποία κάποιοι μπορεί να την κρίνουν και τυχερή, αλλά η γενική του παρουσία στον άξονα της μεσαίας γραμμής, τα κρατήματα της μπάλας, οι μεταβιβάσεις του και τα τρεξίματά του. Πού να ήταν και 100% έτοιμος... Θα τον κρίνουμε βέβαια και στη συνέχεια, εννοείται αυτό, διότι χρειάζεται διάρκεια για να προσφέρει ένας παίκτης, νομίζω όμως ότι ήδη ξεχωρίζει στην ΑΕΚ.

Όπως ξεχωρίζει και το 4-4-2 με ρόμβο. Αυτό, κόουτς, όπως είπες κι εσύ είναι το σύστημα που ταιριάζει στην ομάδα. Με αυτό εκμεταλλεύεσαι τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά των διαθέσιμων επιλογών σου στο ρόστερ (σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι ο Βάργκας δεν ήταν επιλογή του Ισπανού κόουτς). Επαλαμβάνω πως ο Ανδαλουσιανός τεχνικός έκανε σούπερ επιλογές στο ματς (καταρτισμό ενδεκάδας και αλλαγές) και αξίζουν πολλά μπράβο. Όπως γράφουμε τα αρνητικά, να σημειώνουμε και τα θετικά, γιατί πριν από το ματς που έγραφα στο live ότι έχει κάνει αλλαγές λόγω των συνεχών ματς πολλοί κράξανε πριν καν αρχίσει το ματς· αυτό λέγεται εμπάθεια και το ξέρω γιατί με διακρίνει στο θέμα του Ντούσαν Μπάγεβιτς.

Πρέπει να βγάλω το... καπέλο (και) στον Ρότζερ Γκερέιρο, ο οποίος δημιούργησε τα τρία από τα τέσσερα γκολ της ΑΕΚ. Και ειδικά στο τέταρτο τέρμα η μπαλιά του στον Γκούντγιονσεν αποδεικνύει ότι έχει πολύ καλό ποδοσφαιρικό μυαλό. Εννοείται πως δεν βγάζει τα 580.000 ευρώ που κερδίζει με μία καλή εμφάνιση στην Ξάνθη, αλλά αφού τα παίρνει αυτά τα ρημάδια τα λεφτά, καλό είναι να τον αξιοποιήσουν στην ομάδα όσο το δυνατόν καλύτερα.

Έχει σημασία επίσης ότι σκόραρε ο Γκούντγιονσεν. Έχασε σίγουρο γκολ βέβαια με την προσπάθειά του να κάνει λόμπα (καλά την έκανε), αλλά έχει σημασία μεγάλη ότι σκόραρε...

Για τον Μπέλεκ αξίζει αναφορά αφού έκανε τη δεύτερη ασίστ του (στον «Γκούντι» αυτή τη φορά) έπειτα από το ματς με τον Εργοτέλη στον Μάκο (δείχνει συνέπεια και συνέχεια)... Συγχαρητήρια για την απόδοσή του αξίζουν (και) στον Κοντοέ, ο οποίος ειδικά στο δεύτερο 45λεπτο ήταν από τους παίκτες που ξεχώρισαν και βοήθησαν σημαντικά την ομάδα.

Ακολουθεί το ματς στη Θεσσαλονίκη με αντίπαλο τον ΠΑΟΚ και ένα ακόμη διπλό θα απογειώσει και θα εκτοξεύσει ψυχολογικά την ΑΕΚ. Θα πρέπει βέβαια, αν καταφέρει κάτι τέτοιο η ομάδα, να μπορέσει να το διαχειριστεί όπως έλεγε εύστοχα ο Φερέρ στο παρελθόν και επιβεβαίωσε στη Σλοβενία κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας ο Τραϊανός Δέλλας.

Μια αναμέτρηση στην Τούμπα με τον ΠΑΟΚ εννοείται πως δεν είναι εύκολη. Αλλά η ΑΕΚ ξέρει τον τρόπο να πάρει αποτέλεσμα και ακόμη περισσότερο διπλό στο συγκεκριμένο γήπεδο. Αν με ρωτήσει κάποιος την άποψή μου για τον αγώνα της Κυριακής, θα του... πω ότι οι γηπεδούχοι έχουν προβάδισμα. Για μένα είναι πιο έτομοι, ένα σύνολο καλοδιατηρημένο, ομάδα με συγκεκριμένα αγωνιστικά δεδομένα, με ποδοσφαιριστές που έχουν να δώσουν πολλά και με τον κορυφαίο ξένο ποδοσφαιριστή στο ρόστερ της (τον Βιεϊρίνια). Ο ΠΑΟΚ είναι σε καλό... φεγγάρι αγωνιστικά, η ΑΕΚ πάει με την ψυχολογία... τούμπανο στην Τούμπα και το ματς δείχνει να έχει πολύ το «Χ»... Κι όμως, εγώ θαρρώ πως θα έχει νικητή η αναμέτρηση και επαναλαμβάνω ότι το προβάδισμα το έχει η ομάδα του Λάζλο Μπόλονι.

ΥΓ. Τι να γράψει κανείς για τον Κώστα Μανωλά; Πραγματικά αυτό το παιδί προφανώς δεν θέλει να εξελιχθεί, να απογειωθεί ποδοσφαιρικά, μια και κάθε ματς είναι και χειρότερος... Κακός, πολύ κακός και ανώριμος ποδοσφαιρικά. Έτσι όπως είναι τώρα, καλύτερα στον πάγκο ή ακόμη και στην εξέδρα...