Gypsy king!

Μερικά πράγματα δεν αποκαλύπτονται εύκολα. Ο Αντρέ Πιερ Ζινιάκ, ωστόσο, ποτέ δεν κόμπλαρε όταν η συζήτηση έφτανε στην καταγωγή του, ποτέ δεν φοβήθηκε να μιλήσει ξεκάθαρα. «Είμαι τσιγγάνος, η γυναίκα μου είναι τσιγγάνα, το παιδί μου είναι τσιγγάνος». Μερικά πράγματα δεν τα παραδέχεσαι εύκολα. Ο 26χρονος επιθετικός το έκανε. «Έχασα το μυαλό μου. Νόμιζα πως ήμουν ο Ρονάλντο». Μερικά όνειρα δεν πραγματοποιούνται ποτέ... «Από μικρός πήγαινα στο Βελοντρόμ. Αυτή η ομάδα είναι το πεπρωμένο μου και δεν υπάρχει περίπτωση να αποτύχω». Μερικά λάθη δεν τα διορθώνεις ποτέ... Σαν κι αυτά που ακόμα ταλαιπωρούν τον Γάλλο επιθετικό, του οποίου την πολυσύνθετη ζωή παρουσιάζει το gazzetta.gr.

Παιδί του κόσμου...

Η καταγωγή του θα μπορούσε να του στερήσει πολλά. Θα μπορούσε να του κόψει το δρόμο σε διάφορα στάδια της καριέρας του, αφού ο ρατσισμός δεν έχει σύνορα. Όπως και οι Ρομά! Ο Αντρέ Πιερ Ζινιάκ γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου του 1985 σε ένα μικρό λιμανάκι της νότιας Γαλλίας. Το γενεαλογικό του δέντρο ήταν εξαρχής θέμα συζήτησης. Γάλλος πατέρας, Γαλλίδα μητέρα με αλγερινή καταγωγή και Ισπανίδα γιαγιά. «Η οικογένειά μου ζούσε στα καραβάνια και δούλευε στις αγορές. Όταν έχω ρούχα τα δίνω στην πεθερά μου κι εκείνη τα πουλάει. Καμιά φορά πήγαινα κι εγώ μαζί της και καθόμουν πίσω από τον πάγκο».

Σε πολύ μικρή ηλικία... υιοθετήθηκε από τους Μανούς, τους τσιγγάνους δηλαδή στη Γαλλία. «Προέρχομαι από τους Ισπανούς γύφτους, αλλά μεγάλωσα με τους Μανούς. Η γυναίκα μου είναι Μανούς, έτσι και το παιδί μου αυτομάτως είναι Μανούς». Από το παρελθόν του, τίποτα δεν τον κάνει να ντρέπεται... «Μας αρέσουν τα μεγάλα πάρτι. Φτιάχνουμε φαγητό για εκατό άτομα, ακόμα κι αν είμαστε μόλις τριάντα. Τρώμε πολύ, πίνουμε πολύ, παίζουμε παιχνίδια και πάμε για κυνήγι. Μας άρεσε όταν ήμασταν παιδιά να κυνηγάμε λαγούς και ελάφια. Και ακόμα και σήμερα οι καλύτερες διακοπές είναι να κάθομαι στην εξοχή με τα ξαδέλφια μου και να παίζουμε κιθάρα».

Υπήρχε, όμως, και κάτι άλλο που του άρεσε από παιδί. Το ποδόσφαιρο! Σε ηλικία πέντε ετών άρχισε να ασχολείται ερασιτεχνικά και θαύμαζε τον Άγγλο μεσοεπιθετικό Κρις Γουόντλ, τον οποίο παρακολούθησε από κοντά την τριετία 1989-1992, όταν ο πατέρας του τον πήγαινε στο Βελοντρόμ για να δουν την αγαπημένη τους Μαρσέιγ. «Είχα ακόμα και τα ίδια μαλλιά με εκείνον», παραδέχεται τώρα κι ενώ τότε ζούσε την ανέμελη ζωή του. Τράκαρε το πρώτο του αυτοκίνητο όταν ήταν περίπου δέκα χρονών επειδή «δεν δούλευε το χειρόφρενο και το έριξα πάνω σ’ ένα δέντρο για να σταματήσει», είχε την πρώτη του ερωτική επαφή πριν μπει στην εφηβεία και ήταν τόσο μικρόσωμος και αδύνατος που οι ομάδες δεν τον δέχονταν στις ακαδημίες τους!

Το ξεκίνημα της καριέρας!

«Οι τσιγγάνοι είμαστε αγωνιστές. Σαν ένα σκυλί που δεν εγκαταλείπει ποτέ. Κυνηγάει τα πάντα και είναι πρόθυμος να πεθάνει στο γήπεδο. Έτσι είναι ο εξάδελφός μου (σ.σ. Ζακ Αμπαρντοναρντό), έτσι είμαι κι εγώ». Προφανώς έτσι ήταν και η γιαγιά του, στην οποία ακόμα και σήμερα καταφεύγει ο Αντρέ όταν θέλει να φάει την αγαπημένη του παέγια. Μετά τα πρώτα χρόνια στις ακαδημίες της ES Fos-sur-Mer και ακολούθως στην FC Martigues, ο νεαρός επιθετικός ήρθε αντιμέτωπος με την πρώτη κλειστή πόρτα. Η ομάδα του τον απέρριψε λόγω μικρού μεγέθους και αναγκάστηκε να μετακομίσει περίπου χίλια χιλιόμετρα για να μπορέσει να συνεχίσει το ποδόσφαιρο.

Η ευκαιρία βρέθηκε από θαύμα ή για την ακρίβεια από... κουφέτο! Ο Αντρέ Πιερ παραβρέθηκε στο γάμο του εξαδέλφου και χάρη σε εκείνον, που είχε αγωνιστεί στη Μαρσέιγ και ακολούθως στη Λοριάν, βρέθηκε η λύση. Μαζί με πολύ γάλα για να βοηθήσει την ανάπτυξή του! Το γάλα, ωστόσο, δεν μπορούσε να βοηθήσει και το μυαλό του, το οποίο ξέφυγε ενώ ακόμα ήταν 19 ετών. Στο ντεμπούτο του στις 13 Αυγούστου του 2004 με τη γαλλική ομάδα στη 2η κατηγορία θα σκοράρει και δεν θα χρειαστεί κάτι περισσότερο... «Νόμιζα πως είμαι ο Ρονάλντο», θα πει ύστερα από χρόνια και θα χρειαστούν... τιτάνιες προσπάθειες του προπονητή του Κριστιάν Γκουρκίφ (σ.σ. πατέρας του γνωστού ποδοσφαιριστή), προκειμένου να επιστρέψει στη γη!

Ο 56χρονος τεχνικός τον έστειλε κατευθείαν δανεικό στην τρίτη κατηγορία, ώστε να τον προσγειώσει και στην επιστροφή του θα ήταν άλλος άνθρωπος. Θα σκοράρει συνεχώς, θα έχει εξελίξει το ταλέντο του, θα έχει ηρεμήσει το πνεύμα του, ωστόσο δύο τραυματισμοί θα μοιάζουν να τον καθυστερούν. «Οι χειρότερες στιγμές στην καριέρα μου. Πρώτα ο ένας αστράγαλος και μετά ο άλλος, τρεισήμισι μήνες η κάθε περίπτωση», περιγράφει για τις δύσκολες στιγμές του. Έπειτα από μια εντυπωσιακή σεζόν το 2006-07 με εννέα γκολ σε 37 παιχνίδια, είχε φτάσει η στιγμή για την πρώτη του μεταγραφή...

Ντέρμπι και... γκολ!

Η Γαλλία θα άρχισε να ασχολείται με το συγκεκριμένο ταλέντο που στα 22 του, πλέον, ετοιμάζεται για το πρώτο μεγάλο άλμα. Στις 25 Ιουνίου ανακοινώνεται ότι υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Τουλούζ και την ίδια στιγμή η Λοριάν ανακοινώνει πως συμφώνησε με τη Λιλ έναντι 4,5 εκατ. ευρώ και πως είχε υπογράψει και ο Αντρέ Πιερ Ζινιάκ. Η μεταγραφή του γίνεται σίριαλ, το οποίο θα έχει νικήτρια την Τουλούζ, η οποία φτάνει να προσφέρει τα διπλάσια λεφτά στον ποδοσφαιριστή σε σχέση με τη Λιλ. Τα λεφτά θα αποδειχθούν η αχίλλειος πτέρνα του 22χρονου επιθετικού που θα χάσει και πάλι το μυαλό του!

Ο κόσμος θα τον κοροϊδεύει για τη διατροφή του: Πολλές πίτσες, λίγο γάλα... Οι συμπαίκτες του θα του φέρουν μέχρι και χάπια αδυνατίσματος στην προπόνηση, ενώ η εξωγηπεδική του ζωή θα απασχολεί όλο και περισσότερο. Οι φήμες τον θέλουν να χάνει κάθε βράδυ τρελά λεφτά στο καζίνο και να πληρώνει μια περιουσία για να χτίσει καινούργιο σπίτι και να αγοράσει μια Bentley. «Όταν τα τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά στο ποδόσφαιρο, καταλήγεις να ξοδεύεις τα λεφτά σου αλλού», θα απολογηθεί ενώ θα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Όχι άδικα, αφού ύστερα από μια σεζόν με 28 συμμετοχές θα σκοράρει μόλις δύο φορές.

Όταν, έπειτα από καιρό, θα μιλήσει για όλα εκείνα τα γεγονότα, θα προσπαθήσει να δώσει διαφορετική εικόνα. «Η κριτική με τρέλανε. Όταν είσαι παιδί βλέπεις τον κόσμο του ποδοσφαίρου με ένα ροζ χρώμα και νομίζεις πως αυτό είναι άλλο. Υπήρχει δημιουργική κριτική από ανθρώπους που ξέρουν ποδόσφαιρο. Αλλά υπάρχουν και σχόλια που δεν μπορείς να καταπιείς. Διάβαζα πως το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πως να ξοδεύω λεφτά, να πηγαίνω στο καζίνο και αρρώσταινα. Είναι σκληρό, αλλά σε κάνει πιο δυνατό. Πέρα από τον ποδοσφαιριστή, υπάρχει και ο άνθρωπος και νομίζω πως καμιά φορά οι δημοσιογράφοι το ξεχνάνε».

Τα πράγματα σύντομα θα άλλαζαν. Ο Ζινιάκ προσέλαβε οικονομικό διαχειριστή, έκανε ειδική διατροφή και σταμάτησε να σπαταλάει αλόγιστα. Ή τουλάχιστον έτσι έλεγε. «Πάω στο καζίνο μια φορά το μήνα και ποτέ δεν παίζω πάνω από 600 ευρώ το χρόνο». Παράλληλα, αγόρασε ένα smart για να κυκλοφορεί και είδε τη μαμά του, Κορίν, να κερδίζει 100 χιλ. ευρώ στο διάσημο τηλεπαιχνίδι «Deal». «Μέσα σε ένα χρόνο η ζωή μου δεν άλλαξε όσο πιστεύετε».

Αλήθεια ή ψέματα, μόνο ο ίδιος το γνώριζε. Μέσα στο γήπεδο, πάντως, ήταν η μέρα με τη νύχτα. Στη δεύτερη σεζόν του στην Τουλούζ θα πετύχει 24 γκολ σε 38 ματς και θα αρχίσει να δικαιολογεί τα λεφτά του. Τόσο, ώστε το ίδιο καλοκαίρι θα υπογράψει για έναν επιπλέον χρόνο και θα αποφασίσει να πάρει το νούμερο «10», τη στιγμή που θα υπάρχουν φήμες που ήθελαν τη... μισή Ευρώπη να τον παρακολουθεί. Άρσεναλ, Μάντσεστερ, Μίλαν, Γιουβέντους και Λιόν έμοιαζαν έτοιμες να τον αποκτήσουν, αρκεί να έδειχνε ότι μπορεί να έχει διάρκεια στην απόδοσή του. Ύστερα από έντεκα γκολ σε 35 παιχνίδια το είχε καταφέρει! Κι έχοντας στο βιογραφικό του τη συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010, το επόμενο βήμα ήταν δεδομένο.

Το παιδικό όνειρο...

Κάποτε, στο ξεκίνημα της καριέρας του, έδινε μια συνέντευξη. Απλές ερωτήσεις, με σύντομες απαντήσεις. «Μαρσέιγ ή Παρί», το ερώτημα του δημοσιογράφου. «Δεν επιτρέπεται ποτέ ξανά να με ρωτήσεις κάτι τέτοιο. Φυσικά, Μαρσέιγ!!!» Μαζί με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν το όνειρό του. Και ο Ντιντιέ Ντεσάμπ θα το πραγματοποιούσε. Ανάμεσα σε πλειάδα ονομάτων ζήτησε την απόκτηση του Αντρέ-Πιερ Ζινιάκ και στις 24 Αυγούστου, έναντι περίπου 18 εκ. ευρώ, η συμφωνία ολοκληρώθηκε. «Είμαι πραγματικά περήφανος που φοράω αυτή τη φανέλα. Έχω δεκάδες φωτογραφίες μου με φανέλα της Μαρσέιγ, απ’ όταν ήμουν παιδί. Έλεγα στους φίλους μου ότι το αίμα μου είναι μπλε και άσπρο. Ήταν παιδικό όνειρο να παίξω στη Μαρσέιγ και είναι κάτι σπουδαίο».

Δεν ήταν και τόσο σπουδαίο όσο έμοιαζε αρχικά. Τα παλαιά προβλήματα επέστρεψαν να κυνηγήσουν τον Ζινιάκ. Έπειτα από έξι μήνες στη Μασσαλία, είχε πετύχει μόλις ένα γκολ και η κριτική γινόταν ολοένα και εντονότερη. «Ένα γκολ σε δεκατρείς αγώνες δεν είναι αρκετό, όταν υπάρχουν τέτοιες προσδοκίες από μένα. Η κριτική είναι δίκαιη. Απλά, δεν ήμουν αρκετά καλός. Νομίζω ότι ήταν ένας συνδυασμός κακοτυχίας και αδεξιότητας», θα απολογηθεί, όμως οι αιτίες θα βρίσκονται κι αλλού. «Ήμουν λιγότερο επαγγελματίας απ’ ό,τι έπρεπε. Με ενδιέφερε να πάω γρήγορα σπίτι μου κι όχι να κάτσω μετά την προπόνηση να κάνω ένα μασάζ. Ξέρω ότι οι πρώτοι έξι μήνες ήταν αποτυχημένοι, γιατί δεν έκανα όσα έπρεπε να κάνω. Δεν ήμουν αρκετά επαγγελματίας σε πολλές λεπτομέρειες. Μίλησα με το σύλλογο, με την οικογένειά μου, δεν έχω τίποτα να κρύψω».

Στο δεύτερο μισό θα επέστρεφε μεταμορφωμένος. Ακριβώς, όπως το υποσχέθηκε. Θα σκοράρει δέκα φορές στο πρωτάθλημα, ωστόσο ένας τραυματισμός θα τον φέρει και πάλι πίσω. Θα χειρουργηθεί στη βουβωνική χώρα και στο ξεκίνημα της προετοιμασίας θα εμφανιστεί υπέρβαρος. Η γαλλική τηλεόραση θα δημιουργήσει χιουμοριστικό βίντεο εις βάρος του, θα κυκλοφορήσουν φωτογραφίες ειρωνικές για την τάση του να τρώει λιγάκι παραπάνω. «Μ’ άρεσε πολύ, γέλασα. Ήταν πραγματικό χιούμορ κι όχι κάτι υπερβολικό. Πρέπει, ωστόσο, να χάσω ένα-δύο κιλά και θα προσπαθήσω για αυτό. Αφέθηκα λιγάκι παραπάνω και ήμουν λιγότερο επαγγελματίας απ’ ό,τι συνήθως».

Το πόσο, θα το έκριναν η Μαρσέιγ και ο Ντεσάμπ. Η γαλλική ομάδα τον έστειλε στις αρχές Αυγούστου σε ειδικό κέντρο αδυνατίσματος στην Ιταλία, για να μπορέσει να επανέλθει στα απαραίτητα επίπεδα φυσικής κατάστασης. Φαίνεται, όμως, πως και πάλι απέτυχε να ικανοποιήσει τον προπονητή του. Η λύση μοιάζει ίδια με εκείνη που χρησιμοποίησε ο Κριστιάν Γκουρκίφ στο ξεκίνημα της καριέρας του Αντρέ-Πιερ Ζινιάκ. Και ο Ολυμπιακός το σωσίβιο για την καριέρα του!