TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TOP ΑΓΩΝΕΣ
  • TURKISH AIRLINES EUROLEAGUE
  • NBA
  • CLUB FRIENDLY
  • EUROBASKET QUALIFIERS (WOMEN)
  • CHAMPIONS LEAGUE
  • EURO CHAMP. QUALIFICATION
  • ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ -

    vs

    ALBA BERLIN -

  • BC KHIMKI -

    vs

    MILANO -

  • ANADOLU EFES -

    vs

    ZENIT PETERSBURG -

  • REAL MADRID -

    vs

    FC BARCELONA -

  • ΑΓΓΛΙΑ -

    vs

    ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ -

  • ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ -

    vs

    ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ -

  • ΤΟΥΡΚΙΑ -

    vs

    ΙΣΛΑΝΔΙΑ -

  • ΑΛΒΑΝΙΑ -

    vs

    ΑΝΔΟΡΡΑ -

  • ΓΑΛΛΙΑ -

    vs

    ΜΟΛΔΑΒΙΑ -

  • ΤΣΕΧΙΑ -

    vs

    ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟ -

ΔΕΙΤΕ ΤΑ LIVE

Άλλος έχει το χαντς φρι...

Άλλος έχει το χαντς φρι...

Άλλος έχει το χαντς φρι...

Τι ήταν αυτό που βάσταγε ο Σμολ Μακ στο χέρι, ρε παιδιά; Αυτό δεν ήτανε χαντς φρι. Χαντς φουλ ήτανε! Χαντς φρι έχει άλλος. Ο Παναθηναϊκός, ντε. Άδεια χέρια κι άδειες τσέπες...

Η αλήθεια είναι πως κάθε φορά που βλέπω έναν άνθρωπο ή μια ομάδα ανθρώπων να μην μπορούν, όχι να φανούν αντάξιοι μεγάλων προσδοκιών αλλά ούτε να καταφέρουν τα απλά, τα καθημερινά, τα θεωρητικά βατά (όπως για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός απέναντι στην άσημη Οντένσε μετά το θετικό αποτέλεσμα στη Δανία), θυμάμαι τις ιστορικές ρήσεις δύο μεγάλων ανδρών: του Άγγελου Αναστασιάδη και ...της Δωροθέας της Ζαβής.

Ο Άγγελος, βλέποντας το ...άγαλμα του Πάολο Σόουζα να μη στρίβει στο γήπεδο ούτε με υδραυλική υποβοήθηση στα ποδοσφαιρικά του γεράματα, είχε πει πως "δεν μπορεί το παλικάρι". Η Δωροθέα η Ζαβή, μιλώντας για τον Ντούζα με το τρίκυκλο που θεωρείτο "ο τρελός του χωριού" και αφού πρώτα σταυροκοπήθηκε (όπως πιθανότατα και ο Άγγελος) για την αμαρτία, απέδωσε τη ζούρλια του στη θεία ...απρονοησία (αν ήταν θεία πρόνοια θα του έδινε μυαλό, αλλά δεν προνόησε): "Σάμπως το θέλει πού ΄ναι έτσι;".

Δεν το ήθελε...

Δεν μπορούσε το παλικάρι...

Κι οι Παναθηναϊκοί δεν το ήθελαν που δεν μπορούσαν τα παλικάρια. Σε άλλες εποχές, ούτε με κυάλια δεν θα την έβλεπαν την Παιανία κάμποσοι από τους παίκτες που έχει τώρα ο Παναθηναϊκός στο ρόστερ του. Ούτε κατά πού πέφτει δεν θα ήξεραν. Θα κατέβαιναν με το μετρό στο σταθμό Παιανία - Κάντζα κι αντί για τις εγκαταστάσεις του Παναθηναϊκού, θα τράβαγαν κατά τα Σπάτα, να παίξουν στον Αήττητο.

Ωστόσο, πλέον αυτή η "φτώχεια" δεν είναι μόνο καθαρά αγωνιστική. Δεν έχει επηρεάσει μόνο την ποιότητα του ρόστερ. Δεν είναι μόνο οι -περιορισμένων δυνατοτήτων- παίκτες που δεν μπορούν να σηκώσουν τη βαριά φανέλα, αλλά και πως η ίδια η φανέλα είναι ποτισμένη με μιζέρια. Κάποτε παίκτες της σειράς τη φόραγαν κι έπαιρναν δύναμη από αυτή για να τη ματώσουν, να τα δώσουν όλα, να ξεπεράσουν τις ίδιες τους τις δυνάμεις, να υπερκαλύψουν ό,τι τους έλειπε σε ποιότητα με το πάθος τους. Τώρα πού είναι αυτό το πάθος;

Άρρωστος βαριά είναι ο Παναθηναϊκός. Και στο γήπεδο και στο φρόνημα. Πώς μπορεί αυτή, η ίδια ομάδα μετά από τέτοιο στραπάτσο να έρθει στα ίσα της και να δει καλύτερες μέρες; Θα κάνει ο Φερέιρα αναβάθμιση λογισμικού στους παίκτες, να αλλάξουν επίπεδο; Χλωμό...

Γιατί; Επανάληψη: επειδή δεν μπορούν τα παλικάρια κι επειδή ...δεν το θέλουν που είναι έτσι.

Επειδή όλοι εκείνοι οι ...θεοί, οι σωτήρες, οι μεσσίες που έκαναν το κομμάτι τους στα χρόνια της πολυμετοχικότητας, ούτε προνόησαν ούτε ντρέπονται για τα λάθη τους. Ούτε, φυσικά, προτίθενται να τα διορθώσουν...

Όλοι εκείνοι, λοιπόν, ...τό ΄θελαν!

Μέχρι να μπορέσουν τα παλικάρια, εγώ, ο Μίλτος, νά ΄μαι καλά...