Μια συγγνώμη για την ΑΕΚ

Έχουν όλοι τη δύναμη να το κάνουν; Μα όλοι όμως… Να ζητήσουν ένα μεγάλο «συγγνώμη» στην ΑΕΚ για όσα την υποχρεώνουν να βιώνει και για όσα καταγράφει αρνητικά στη μεγάλη και ένδοξη ιστορία της. Αυτό της χρωστάμε ΟΛΟΙ! Γι’ αυτό σημειώνω στον τίτλο τούτου του blog: Μία συγγνώμη για την ΑΕΚ. Είναι το λιγότερο που πρέπει να γίνει άμεσα. Χθες κιόλας…

Όσα συνέβησαν πριν (και μετά, μα κυρίως πριν) από τον αγώνα με τον Ατρόμητο αποτελούν πολύ άσχημες στιγμές και γεγονότα που καταγράφει η Ιστορία και χαρακτηρίζονται ως μαύρες στιγμές. Δεν είναι δυνατόν να την έχουν αφήσει ΟΛΟΙ τόσο μόνη της. Δεν μπορώ, αρνούμαι να πιστέψω ότι έχει γίνει κάτι τέτοιο!
Δεν θέλω ειλικρινά να συνεχίσω να γράφω γιατί θα γίνω κακός, πολύ κακός και δεν έχω τέτοια πρόθεση και επιθυμία. Θα είχε ουσία να γράψουμε πολλά, χιλιάδες λέξεις, αν αυτά που σημειώνουμε γίνονταν αντιληπτά σε όλους. Κάτι τέτοιο μάταια παλεύω να πείσω τον εαυτό μου ότι μπορεί να συμβεί.

Τι να γράψω για όσα συνέβησαν; Μόνο αυτό και όποιος μπορεί ας το κάνει κι εκείνος: Συγγνώμη, ΑΕΚ… Να προσθέσω μόνο πως αδυνατώ να σκέφτομαι γιατί δεν έχουν ήδη εγκαταλείψει κι επισήμως τις θέσεις τους οι νυν διοικούντες της ΠΑΕ. Ούτως ή άλλως με τις κινήσεις τους και την ανυπαρξία τους έχουν καιρό τώρα (κι ας υπάρχουν κάποιοι που βλέπουν… δράκους και να διαστρεβλώνουν την αλήθεια) αφήσει στην τύχη τη λειτουργία του συλλόγου. Πραγματικά ελπίζω να βλέπουμε σε καθημερινή βάση την άφιξη της αποστολής της ΑΕΚ με ταξί, σε φωτογραφίες και βίντεο, προκειμένου να πονάμε (γιατί προσωπικά αυτό αισθάνθηκα όταν το είδα να συμβαίνει, πόνεσα πραγματικά) συνέχεια. Κάθε φορά και περισσότερο… Μπας και καταλάβουμε ΟΛΟΙ μας κάποτε. Και φυσικά αυτή η εικόνα πρέπει να γίνει ο εφιάλτης στον ύπνο των διοικούντων και των μετόχων της ΑΕΚ.

Πού αδυνατώ να πιστέψω ότι έχουν καταλάβει τι ακριβώς έχει γίνει. Δεν έχουν ευθύνη εκείνοι που απαίτησαν από τους ποδοσφαιριστές και το τεχνικό τιμ να φτάσει στο γήπεδο με ταξί… Σε καμία περίπτωση. Η ευθύνη βαραίνει τη διοίκηση. Γιατί μετά το ματς έδωσε εντολή να πάνε ταξί να πάρουν τους παίκτες και να τους μεταφέρουν στο σπίτι. Γιατί όταν πήγαν οι οπαδοί στα Σπάτα να συναντήσουν τους διοικούντες, εκείνοι είχαν αποχωρήσει (αφού τους είχαν ενημερώσει για την επίσκεψη των οπαδών) για να μη μιλήσουν μαζί τους.

Και φυσικά γιατί στη δύσκολη, στη στραβή, απλά εξαφανίστηκαν και δεν έκαναν τίποτα αφήνοντας τους ποδοσφαιριστές και τον προπονητή να βγάλουν το φίδι από την τρύπα… Οι οπαδοί της ΑΕΚ αισθάνθηκαν ξεφτιλισμένοι από την ήττα και από την αντίδραση (να φύγουν με ταξί) των ποδοσφαιριστών της ομάδας και απάντησαν με τον ίδιο τρόπο, θέλησαν δηλαδή με την κίνηση αυτή να αισθανθούν οι παίκτες την ξεφτίλα που αισθάνθηκαν και οι ίδιοι. Και σίγουρα το πέτυχαν… Μπορώ να καταλάβω τους οπαδούς, ξέρω καλά ότι κι εκείνοι πόνεσαν από αυτό που είδαν και βίωσαν. Είμαι βέβαιος γι’ αυτό…

Πολλά έγραψα. Πραγματικά έγραψα πάρα πολλά για κάτι που με πληγώνει αφάνταστα, αλλά έπρεπε να το είχα καταλάβει ότι θα φτάσουμε σ’ αυτό το σημείο, σ’ αυτό το αδιέξοδο.

ΥΓ. Αγωνιστικά η ομάδα νίκησε, αν και η εικόνα της ήταν μέτρια έως κακή. Δεν μου άρεσε κι ας δημιούργησε και 4-5 κλασικές ευκαιρίες για γκολ! Ωστόσο, πώς να χρεώσω τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές όταν έχουν προηγηθεί γεγονότα που τους επηρέασαν για όλη τους την καριέρα… Δεν γίνεται να το κάνω.