Φωνάζω εκ μέρους τους!

Η ευγνωμοσύνη μου είναι παντοτινή. Η ζωή μου χαμογέλασε και γι’ αυτό θα με διαβάζετε πολλές φορές να σας γράφω: « Μη βγάζετε τη γλώσσα στη ζωή!»

Εχω να σας γράψω πολλά γι’ αυτό (το έμφραγμα) και πιστέψτε με, από το στόμα μου θα ακούσετε μόνο θετικά πράγματα και αισιόδοξα. Η ζωή πολλές φορές θέλει ένα restart.

Τεσπα.

Από εκείνη την νύχτα λοιπόν και εφ’ όρου ζωής (θα) παίρνω 3 φάρμακα την ημέρα δυο για την πίεση και ένα για την χοληστερίνη. Ούτε αυτό είναι πρόβλημα γιατί το συνηθίζεις, όπως π.χ. να πλένεις τα δόντια σου το πρωί…Πιστέψτε με…

Τα φάρμακα αυτά είναι σχετικά ακριβά και ευτυχώς που το Ταμείο των Δημοσιογράφων (ΕΔΟΕΑΠ) τα καλύπτει.

Τρία χαπάκια την ημέρα και η ζωή συνεχίζει να σουλατσάρει όμορφα.

Ετσι εγω ξέχασα το έμφραγμα και δόξα τω Θεω εκείνο εμένα.

Εκανα μια κόρη, εργάζομαι, κάνω όποια μαλακία μου κατέβει στο μυαλό και φυσικά είμαι εδώ και σας γράφω, μου γράφετε κ.λ.π.

Τρία χαπάκια την ημέρα.

Διάβασα χθες στο «Θέμα» ένα εξαιρετικό ρεπορτάζ με τίτλο «Ουρές ανέργων για φάρμακα στους Γιατρούς του Κόσμου», το οποίο υπογράφει η κ. Κατερίνα Φάκα ([email protected] ) και που λέει, πώς ξαφνικά άνθρωποι (Ελληνες) με χρόνια προβλήματα υγείας προστρέχουν στους Γιατρούς του Κόσμου για να πάρουν τα φάρμακα τους. Το 2010 πήγαν 6.500 Ελληνες και για το 2011 αναμένεται να φτάσουν τους 9.000. Εως σήμερα οι Γ.τ.Κ. προσέφεραν τις υπηρεσίες τους βασικά σε μετανάστες που δεν είχαν ιατρικοθεραπευτική περίθαλψη.

Ολοι τους έχουν χάσει τις δουλειές τους, έχουν κλείσει τα καταστήματα τους και βέβαια δεν έχουν να πληρώσουν την εισφορά τους στα Ταμεία και επομένως δεν έχουν ασφάλιση… δλδ δεν μπορούν να πάρουν τα φάρμακά τους που είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ απαραίτητα ώστε η ζωή τους να συνεχίσει να σουλατσάρει χαρούμενα, όπως η δική μου ή ενδεχομένως(το εύχομαι) και η δική σας.

Τους Γιατρους του Κόσμου επισκέπτονται επίσης μανούλες και εγκυούλες. Οι πρώτες ζητούν γάλα ή εμβόλια για τα παιδιά τους και οι δεύτερες υπερηχογραφήματα (που δυστυχώς δεν μπορούν να προσφέρουν οι Γ.τ.Κ.) και λοιπές απαραίτητες εξετάσεις για την εγκυμοσύνη.

Υποθέτω ότι το παίρνετε το μήνυμα αυτού που εννοώ.

Πριν από λίγες μέρες έγραψα εδώ στο gazzetta ότι θεωρώ απαράδεκτο ότι πληρώνουμε το νερό. Εγινε μια ΜΕΓΑΑΑΑΑΑΛΗ κουβέντα… άλλοι συμφωνούσαν… άλλοι όχι… διάβασα απίστευτα ενδιαφέρουσες απόψεις , αλλά και πολλά απαράδεκτα.

Δεν ήταν πολύ εύκολο να υποστηρίξω τη θέση μου γιατί πολλοί έβαζαν το θέμα του κόστους της υδροδοτησης… ΟΚ! Ας το δεχτώ για την οικονομία της συζήτησης. Στο φινάλε μπαίνεις σε ένα εστιατόριο και πίνεις ένα ποτήρι νερό … στην προκειμένη περίπτωση όμως τι γίνεται;

Αν χρειάζεσαι ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ το φάρμακό σου και δεν έχεις ούτε ένα ευρώ, από πού το παίρνεις;

Αν θέλει γάλα το μωράκι σου;

Εχετε ιδέα πόσο ακριβό είναι το βρεφικό γάλα;

Αν παρουσιασθεί πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης;

Η εξουσία… οι πολιτικοί δλδ… έχουν χάσει στην κυριολεξία την μπάλα.

Μπροστά σ’ αυτό που τους (μας) συμβαίνει ο Σαριέγκι είναι 23 κλάσεις ανώτερος του Βίντιτς της Μάντσεστερ.

Χώνουν πρόσθετες εισφορές σε όλους ανεξαιρέτως, χωρίς να υπολογίζουν ότι χιλιάδες άνθρωποι δεν έχουν μία, ούτε για να πληρώσουν ένα γαμημένο χαπάκι, που θα τους βοηθήσει να συνεχίσουν να ζούν. Και εδώ δεν μιλάμε μόνο για ηλικιωμένους, αλλά για νεαρά άτομα (έγκυες) ή άνδρες που γύρω στα 40 τους πρόδωσε η (όχι μόνο) η καρδιά τους.

Σκεφθείτε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν την δυνατότητα να παραπονέθουν, να κραυγάσουν… όπως εσείς (με ένα comment) ή εγώ με ένα άρθρο. Δεν φαντάζομαι να φαντάζεστε ότι σερφάρουν στο internet… ή ότι έχουν τη δύναμη να διαδηλώσουν στους δρόμους.

Φωνάζω λοιπόν εγω εκ μέρους τους!

Ας αφήσει τις δηλώσεις ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος και να πάψει να προσπαθεί να εξηγήσει πολιτικά το θέμα… στα παπάρια μας η πολιτική… ας βοηθήσει ενεργά τους συμπολίτες του.

ΕΝΕΡΓΑ!

Ε-ΝΕ-ΡΓΑ!

Πώς; Μοιράζοντας φάρμακα σε ΟΣΟΥΣ τα χρειάζονται.

Τώρα, όχι αύριο.

Με συνοπτικές διαδικασίες.

Αλλιώς θα τους πάρει ο διάολος τον πατέρα… από όλους εμάς που μπορούμε να φωνάξουμε… Ευχομαι να μην είστε στην ομάδα των ανθρώπων που χρειάζονται φάρμακα ή άμεση ιατρική περίθαλψη ή ακόμα να είστε όλοι/ες στην οικογένεια σας υγιείς… Φοβάμαι όμως ότι αυτό είναι απίθανο. Οπότε….

Το σύστημα υγεία στην Ελλάδα είναι για γέλια.

Ή μάλλον για πολλά δάκρυα.

Θα σας το πω γιατί θα σκάσω:

Αυτές τις μέρες στην Χαλκιδική (Πολύγυρο) όπου παραθερίζουμε στο πατρικό της γυναίκας μου, έβγαλα ένα κοκκινάδι στον αστράγαλο… με φαγουρίζει πολύ… Εδώ στον Πολύγυρο έχουν ένα Γενικό Νοσοκομείο που (όπως μπορώ να το κρίνω) είναι εξαιρετικό, τουλάχιστον από κτιριακές εγκαταστάσεις…

Τηλεφωνησα λοιπόν για να κλείσω ένα ραντεβού με τον δερματολόγο.

-Δυστυχώς δεν έχουμε δερματολόγο… μου είπε ένας ευγενέστατος κύριος στις πληροφορίες…

-Γιατί;

-…Απεβίωσε πριν από καιρό.

Η φαγούρα μετατέθηκε στον εγκεφαλο μου.

Ας μου πει κάποιος γιατί περιμένουν ατέρμονα ολοι αυτοί οι νεαροί γιατροί μια θέση για να δουλέψουν; Για να βοηθήσουν ανθρώπους που τους έχουν ανάγκη;

Η Υγεία σ’ αυτή τη χώρα είναι ψυχικά διαταραγμένη.

Πώς το’παμε το Υπουργείο;

Υπουργείο Υγείας και …Κοινωνικής Αλληλεγγύης!

Θέλω να πάρω μια συνέντευξη αυτουνού που διάλεξε το όνομα.

Όχι δεν θέλω να τον ρωτήσω…ΝΑ ΤΟΥ ΠΩ δυο λόγια θέλω!

Γαμώ την Αλληλεγγύη σας ! Γ-Α-Μ-Ω-Ω-Ω-Ω-Ω!

(Υ)γεια και χαρά σε ολους/ες σας!

Μάνος Αντώναρος