WRC 2 preview

Την ώρα λοιπόν που τα υπόλοιπα μέλη της «αποστολής» του byteme αναλώνονταν σε ελάσσονος σημασίας δραστηριότητες (όπως την… κουβέντα με τον Petter Solberg, για την οποία θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του byteme.digital), ο γράφων «έβγαζε τα μάτια του» στον τίτλο της Milestone.

Το WRC 2011 αναμένεται να κυκλοφορήσει τον Οκτώβριο, όταν και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WRC θα οδεύει προς το τέλος του, και με δεδομένο το ότι βρισκόμαστε μόλις στον Ιούνιο, η έκδοση που δοκιμάσαμε ήταν pre-alpha, κάτι που σημαίνει ότι το παιχνίδι έχει ακόμα δρόμο μπροστά του. Όπως μάλιστα μας εξήγησε και ο Mauro Mazzucchi, Brand Manager για το WRC 2011 και τη Black Bean, ο λόγος για τον οποίο το WRC 2011 θα κυκλοφορήσει τόσο αργά, είναι διότι οι δημιουργοί του στη Milestone θέλουν να είναι σε θέση να προσφέρουν εξ’ αρχής στους φαν του αθλήματος μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εμπειρία –με άλλα λόγια, για να είναι πιο up-to-date τα ρόστερ, οι οδηγοί, οι ομάδες και φυσικά η δυναμικότητά τους.

Εμένα πάντως πιο λογικό θα μου φαινόταν αν το παιχνίδι κυκλοφορούσε με το ξεκίνημα της σεζόν (τον Φλεβάρη δηλαδή) και γίνονταν οι απαραίτητες προσθαφαιρέσεις σε οδηγούς και ομάδες μέσω DLC. Από την άλλη μπορεί (και πιθανότατα αυτό συμβαίνει) να παίζουν θέματα ανάπτυξης στη μέση (πόση πρόοδο να προλάβουν να κάνουν οι άνθρωποι μέσα σε ένα τρίμηνο από την κυκλοφορία του προηγούμενου παιχνιδιού στη σειρά;), οπότε σε τέτοια περίπτωση απλά πάω πάσο. Ένιγουεϊ, στο playthrough μου έπαιξα κάμποσες φορές τη Special Stage της Πορτογαλίας και μία ειδική της Γερμανίας.

Και κάπως έτσι λοιπόν αντιλήφθηκα τη διπλή φύση του παιχνιδιού…

Dr. Jekyll

Ξεκίνησα λοιπόν να παίζω το WRC 2011 όπως και κάθε άλλο racing: με προβολή «τρίτου προσώπου» (δηλαδή την κάμερα πίσω απ’ το αμάξι) και στο μεσαίο επίπεδο δυσκολίας για τους πρώτους αναγνωριστικούς γύρους. Τα… settings που είχα στη μνήμη ήταν από το DiRT 3, οπότε θα χρειαζόταν λίγη ώρα μέχρι να συνηθίσω στον σαφώς πιο simulation χαρακτήρα του WRC 2011. Το πρώτο πράγμα που παρατήρησα, ήταν μια σαφής τάση υποστροφής. Το αυτοκίνητό μου, ένα C4, δυσκολευόταν δηλαδή αρκετά να στρίψει –σε βαθμό τέτοιο που στην σούπερ ειδική της Πορτογαλίας μου θύμιζε τον… Δέλλα! Κατά τα άλλα παρ’ ότι οι άνθρωποι της Black Bean ισχυρίζονταν πως ήταν ενεργοποιημένη η μηχανική φθορά (οι ενδείξεις στο HUD δεν λειτουργούσαν), δεν μπόρεσα να εντοπίσω ουσιαστική πτώση στην απόδοση του αυτοκινήτου, όσες φορές κι αν «φιλήθηκα» με τις μπαριέρες –που μέχρι να πάρω τα μέτρα του WRC 2 δεν ήταν και λίγες.

Έπαιξα μια, έπαιξα δυο, έπαιξα τρεις λοιπόν, τόσο σε Πορτογαλία όσο και Γερμανία αλλά η εντύπωση που μου ‘μεινε ήταν μία: το αυτοκίνητο δεν έστριβε, τουλάχιστον όχι αν ο οδηγός του είχε κατά νου ότι θα μπει σε φουρκέτα με 150, θα «κόψει» λίγο το τιμόνι, θα σηκώσει κι άλλο λίγο το χειρόφρενο και θα βγει κύριος σαν να μην τρέχει τίποτα. Το WRC 2 το λέει και το καυχιέται: είναι simulation κυρίες και κύριοι, τέλος. Ασχέτως με το ποιες βοήθειες θα χρησιμοποιήσετε, η γενικότερη προσέγγιση πρέπει να είναι αυτή που αρμόζει σε ένα simulation παιχνίδι. Το αμάξι όμως δεν έστριβε με την καμία και τα νεύρα μου είχαν γίνει κρόσσια. Και κάπου εκεί ήρθε η αναλαμπή…

Mr. Hyde

«Ρε», μου λέει ο φίλτατος συνεργάτης Ανδρέας Έμνερ που στο μεταξύ είχε τελειώσει τη συζήτηση με τον Solberg, «δοκίμασε να βάλεις την κάμερα μέσα από το αυτοκίνητο και ξαναπαίξε». Ε, δεν είχα κάτι να χάσω κι εγώ, οπότε αλλάζω την κάμερα και ξαναφορτώνω τη γερμανική διαδρομή. Και ξαφνικά τα πάντα ήρθαν τούμπα! Τρέχοντας την ειδική από τη θέση του οδηγού πλέον, η συμπεριφορά του αυτοκινήτου φαινόταν τελείως διαφορετική. Οι τροχοί έδειχναν να αποκρίνονται σε κάθε μου κίνηση, το αυτοκίνητο γλιστρούσε εκεί που έπρεπε να γλιστράει, τα διαφορικά μπλόκαραν στα σωστά σημεία ενώ το αμάξι «μπούκωνε» κάθε φορά που παραέπαιρνα κλειστά μια στροφή με αποτέλεσμα να βρίσκεται το μισό στο χαντάκι. Δεν θα ήταν υπερβολή αν έλεγα πως το παιχνίδι με τη συγκεκριμένη κάμερα, φάνταζε εντελώς διαφορετικό σε σχέση με πριν! Η πλάκα είναι πως την ίδια άποψη είχε και ο ίδιος ο Peter Solberg σε μια κατ’ ιδίαν κουβέντα που είχαμε και δεν ήταν τυχαίο που όσες φορές έπιασε το DualShock στα χέρια του, η κάμερα που χρησιμοποιούσε ήταν αυτή μέσα από το αυτοκίνητο!

Πάντως όπως και να ‘χει, αυτό που πρέπει να επισημάνω ανεξαρτήτως κάμερας για το WRC 2, ήταν τα σαφώς βελτιωμένα γραφικά του σε σχέση με την περυσινή του έκδοση. Η γενικότερη παρουσίαση ήταν εξαιρετική, τουλάχιστον στις δύο πίστες που είχα την ευκαιρία να δω, κάτι στο οποίο συμφώνησε και ο Mauro Mazzucchi που απ’ ότι μου είπε, προσωπικά θεωρεί τα γραφικά ως την πιο σημαντική βελτίωση στο φετινό WRC. Οι ειδικές πάντως δεν είναι ακριβή αντίγραφα των πραγματικών, εν αντιθέσει με άλλα racing παιχνίδια κι αυτό, σύμφωνα με τον Mazzucchi, διότι αφ’ ενός ορισμένες ειδικές μπορεί να διαρκούν και μισή και μία ώρα, και αφ’ ετέρου σε ορισμένα σημεία ο δρόμος μπορεί να παραείναι στενός, ακόμα και για ένα τόσο sim-like παιχνίδι όπως το WRC 2. «Αυτό που κάνουμε είναι να παίρνουμε τους χάρτες και εικόνες από τις ειδικές, να πιάνουμε το όλο κλίμα και εν συνεχεία να σχεδιάζουμε διαδρομές κοντά μεν στις πραγματικές αλλά προσαρμοσμένες στα στάνταρ και τις ιδιαιτερότητες ενός videogame», ήταν τα λόγια του.

Εν κατακλείδι, το WRC 2 το βρήκα αν μη τι άλλο διαφορετικό από τα υπόλοιπα racing που έχω παίξει τον τελευταίο καιρό. Σε μια εποχή που όλα μα όλα (από το DiRT 3 και το Hot Pursuit μέχρι το Shift 2: Unleashed και το Gran Turismo 5) arcadeίζουν (πολύ ή λίγο δεν έχει σημασία), το WRC δείχνει ικανό να αποτελέσει το alter ego του F1 στο είδος των simulation racing τίτλων. Θα τα καταφέρει; Έχουμε όλο τον καιρό μπροστά μας να το διαπιστώσουμε…

Πηγή: byteme.gr