Τόσο δύσκολο είναι;

Οι μέρες για το πρώτο παιχνίδι με την Οντένσε ζυγώνουν και η αλήθεια είναι πως μια αγωνία υπάρχει. Το βλέπετε άλλωστε με μια πρόχειρη ματιά γύρω σας, είναι κάτι που υφίσταται στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Αν σκεφτεί κανείς πώς αντιμετώπιζε ο Παναθηναϊκός τους Δανούς μόλις έγινε η κλήρωση (τότε που επιπροσθέτως είχε προηγηθεί και η καλή εμφάνιση επί της Λεχ Πόζναν) και πώς τώρα, θα καταλάβει ότι ουδείς βάζει το χέρι του στη φωτιά για την πρόκριση.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, η υπόθεση δεν εξαρτάται από την Οντένσε παρά ΜΟΝΟ από τον Παναθηναϊκό. Παρά την ξεκάθαρη αποδυνάμωση του ρόστερ (και με δεδομένο ότι οι νέοι είναι για τα «προσεχώς» και βλέπουμε) οι Πράσινοι εξακολουθούν να είναι καλύτεροι ως ομάδα, να διαθέτουν ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές και σαφώς πιο βαριά φανέλα.

Να πω την αλήθεια τον συγκεκριμένο αντίπαλο δεν τον ξέρω, αλλά καλύτερο από τον Ατρόμητο δεν τον κόβω. Επομένως είναι μια ομάδα με συγκεκριμένο ταβάνι, το οποίο επ’ ουδενί δεν φτάνει σε περίπτωση που ο Παναθηναϊκός καταφέρει να βγάλει μέσα στο γήπεδο τα… προφανή. Δεν μιλάμε να παίξεις καμιά μπαλάρα και να χαθεί το τόπι, αλλά να είσαι σοβαρός, συσπειρωμένος και να ξεδιπλώσουν (τουλάχιστον) οι παίκτες-κλειδιά που διαθέτεις κάποια από τα χαρακτηριστικά τους.

Έχω ξαναπεί πως με αυτά που έχουν γίνει μέχρι τώρα αισιόδοξος για τη χρονιά δεν μπορώ να είμαι, τουλάχιστον στον βαθμό που ήμουν σε άλλες σεζόν τέτοια εποχή. Ούτε να χειροκροτώ τη χωρίς λόγο διάλυση της ομάδας μπορώ. Από την άλλη ωστόσο, δεν γίνεται να πιστέψω ότι θα γίνει η «ζημιά» από την Οντένσε, άσχετα αν παίζοντας διαρκώς με τη φωτιά κινδυνεύεις να καείς.

Νομίζω πως άπαντες θα συνειδητοποιήσουν τι σημαίνουν για τον Παναθηναϊκό τα συγκεκριμένα παιχνίδια (που παλιά ήταν ρουτίνας) και θα σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Και θα το πράξουν για να κάνουν φυσικά απλά το καθήκον τους και όχι για να δώσουν τίποτα και καλά «απαντήσεις». Αλίμονο αν το προφανές θεωρηθεί και υπέρβαση…

Για όσους δε, δεν το έχουν ακόμη καταλάβει, να πω ότι η πρόκριση είναι σχεδόν ένας… Σισέ. Ο Γάλλος πουλήθηκε στη Λάτσιο έναντι 5,8 εκατομμυρίων ευρώ και αν περάσεις τους Δανούς θα σίγουρα πάρεις 5,1 (2,1 συν τα 3 της δεδομένης συμμετοχής στους ομίλους του Γιουρόπα) και θα τζογάρεις τη 15άρα του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν είναι έτσι δηλαδή, ας τον κρατούσαμε τον άνθρωπο να μας έβαζε μόνος του στους ομίλους και να μην τον «σκοτώναμε»! Να πούμε τέλος ότι τα λεφτά αυτά είναι «υπολογισμένα», καθώς στα οικονομικά σενάρια που έκανε ο Γόντικας θεώρησε δεδομένη την πρόκριση στο Γιουρόπα. Άρα δεν είμαστε για τίποτα στραβές...