«Χάινς, ο επόμενος… Μπατίστ»

Μέχρι τον περασμένο Οκτώβρη το όνομα του ήταν παντελώς άγνωστο. Όταν αγωνίστηκε εναντίον του Ολυμπιακού, προκάλεσε εντύπωση, παραξένεψε, αλλά ξεχάστηκε γρήγορα. Ο Κάιλ Χάινς, ο «περίεργος» Αμερικάνος που «είναι τριάρι, αλλά παίζει ως πεντάρι και δυσκόλεψε τους ψηλούς μας, τον Μπουρούση και τον Νεστέροβιτς», όπως είχε πει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς μετά την ήττα του Ολυμπιακού στο Μπάμπεργκ, είχε καρφωθεί για τα καλά στο μυαλό του «Ντούντα» και μόλις βρήκε την ευκαιρία τον ενέταξε στο ρόστερ των Πειραιωτών.

Το gazzetta.gr προσπαθεί να ανιχνεύσει το αγωνιστικό και προσωπικό προφίλ του πρώτου μεταγραφικού αποκτήματος του Ολυμπιακού και επιστράτευσε για αυτό τον σκοπό το next best thing της προπονητικής στην Ιταλία, τον κόουτς της Καντού, Αντρέα Τριντσιέρι. Είναι ο προπονητής που ξέρει τον Κάιλ Χάινς, όσο κανείς και αυτός στον οποίο χρωστά ο Χάινς πάρα πολλά.

Το πρότυπο του…

Το καλοκαίρι του 2008, ο 43χρονος Ιταλός ήταν κόουτς στη Βερόλι στην Α2 Ιταλίας. Τα χρήματα που είχε στη διάθεση του δεν ήταν πάρα πολλά, αλλά κατάφερε να πετύχει διάνα. «Ανακάλυψε» τον Χάινς που είχε μόλις τελειώσει το κολέγιο και του έδωσε την ευκαιρία να λάβει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Ο Αμερικάνος φόργουορντ μετά από δυο χρόνια παραμονής στην Βερόλι, έκανε το μεγάλο βήμα υπογράφοντας στην Μπάμπεργκ και όλα τα υπόλοιπα είναι πια γνωστά…

Ας μεταφερθούμε λοιπόν, τρία χρόνια πριν και το «ιστορικό» της επιλογής του Χάινς από τον Τριντσιέρι και τη Βερόλι: «Ήρθε από ένα μικρό κολέγιο, δεν τον ήξεραν πολλοί σκάουτερς και όταν τον επέλεξα όλοι μου έλεγαν: «Γιατί παίρνεις αυτόν τον σέντερ που είναι τόσο κοντός;». Εγώ όμως, δεν φοβάμαι να έχω… παράξενους παίκτες. Επειδή οι παράξενοι παίκτες έχουν κάτι σπέσιαλ στο παιχνίδι τους. Και ο Κάιλ έχει σίγουρα αρκετά. Δεν πιστεύω ότι ο Μπατίστ είναι 2,10 μ., αλλά είναι σίγουρα ο πιο αποτελεσματικός ψηλός στην Ευρώπη. Αυτό υπαγορεύει το μοντέρνο μπάσκετ. Δεν μπορώ να πω ότι ο Χάινς είναι ο νέος Μπατίστ, αλλά αν πρέπει να έχει έναν στόχο στην καριέρα του, τότε αυτός θα πρέπει να είναι, να γίνει ο νέος Μπατίστ».

Κάπου εκεί ο Τριντσιέρι απέδειξε πως το «una fatsa, una raca» βρίσκει εφαρμογή και στην Ιταλία και στην Ελλάδα δίνοντας την ιταλική εκδοχή της ελληνικής παροιμίας «έχεις να φας πολλά ψωμιά ακόμα για να…». Όπως είπε: «στην Ιταλία λέμε ότι για να πετύχεις κάτι μεγάλο, πρέπει να φας πολλά μακαρόνια. Ε, λοιπόν ο Κάιλ έχει να φάει ακόμα πολλά μακαρόνια για να αποδείξει ότι μπορεί να γίνει σαν τον Μπατίστ. Πιστεύω όμως, ότι μπορεί».

Η προσαρμογή

Ο Ιταλός κόουτς είναι ο άνθρωπος που έδειξε στον Χάινς το φως στην άκρη του τούνελ μετά το κολέγιο δίνοντας του την πρώτη δουλειά overseas και έτσι του ζητήσαμε να μας περιγράψει την προσαρμογή του νεαρού Αμερικανού στην Ιταλία. «Θα σας πω μια ιστορία. Η Βερόλι, είχε έδρα σε μια πολύ μικρή πόλη κοντά στη Ρώμη. Όταν λέω μικρή πόλη, εννοώ μικρό χωριό αν έχει κανείς στο μυαλό του την Αθήνα. Οι κάτοικοι ήταν μόλις τρεις χιλιάδες. Μόλις ήρθε λοιπόν, πέρασε από ιατρικές εξετάσεις και η ομάδα του έδωσε ένα αυτοκίνητο για να μετακινείται. Μετά από πέντε λεπτά τα παράτησε, επειδή οι δρόμοι ήταν πολύ στενοί και του ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί από την Νέα Υόρκη στην Ιταλία.

Φοβήθηκα πολύ μετά από αυτό, γιατί ήταν το ξεκίνημα του Κάιλ στην Ιταλία και δεν είναι εύκολο για κανέναν να φεύγει από ένα μέρος που μπορεί να βρει τα πάντα 24 ώρες το 24ωρο και να πηγαίνει σε μια ήσυχη πολύ μικρή πόλη πολύ μακριά από το σπίτι του έχοντας μόνο ένα κινητό τηλέφωνο να τον συνδέει με τις ΗΠΑ. Η Ευρώπη είναι διαφορετική, αλλά αυτός ήταν ο πρώτος παίκτης που είδα να κοιτάει τόσο πολύ να μάθει τα συστήματα, τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας και των συμπαικτών του».

Υπόκλιση στον «Ζοτς»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης, το αγωνιστικό ξεκίνημα του Χάινς στην Α2 Ιταλίας με τον Τριντσιέρι να θυμάται πως «στο πρώτο παιχνίδι δεν έπαιξε καλά, αλλά τον βοήθησα αρκετά και έπειτα, άρχισε να πετυχαίνει συνεχώς διψήφιο αριθμό πόντων».

Όταν του ζητήσαμε τη «συνταγή» για το ξεμπλοκάρισμα του Χάινς είπε ότι «κάθε παίκτης χρειάζεται αυτοπεποίθηση και βοήθεια από τον προπονητή του» και έπειτα, χρησιμοποίησε ένα παράδειγμα για να δείξει αυτό που θέλει να πει: «Ο καλύτερος προπονητής του κόσμου, το νούμερο 1, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς κάνει αυτό το πράγμα με τους παίκτες του από το πρώτο παιχνίδι της σεζόν μέχρι τον τελικό του Final Four. Είναι μοναδικός».

«Ο καλύτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει»

Ποια είναι όμως τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά του Κάιλ Χάινς και κυρίως ποιο είναι το στοιχείο που κάνει τη διαφορά σε εξωαγωνιστικό επίπεδο; «Είναι ο καλύτερος άνθρωπος που έχω συναντήσει στο χώρο του μπάσκετ, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για μένα. Πριν επιλέξω έναν παίκτη κοιτάω πρώτα πως είναι ως χαρακτήρας και έπειτα ως παίκτης. Είναι απίστευτος εργάτης, επαγγελματίας, ήσυχος και κάνει ό, τι ζητήσει ο προπονητής σε ποσοστό 101%.

Φαίνεται μικρόσωμος, αλλά το άνοιγμα των χρειών του φθάνει τα 2,20 μ., όπως δηλαδή και ο Μπουρούσης για παράδειγμα. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του για μένα είναι ότι δεν χρειάζεται να του δίνεις τη μπάλα δέκα φορές για να σκοράρει. Μπορεί να δημιουργήσει, να πάρει επιθετικά ριμπάουντ, να τρέξει στον αιφνιδιασμό, να παίξει pick ‘n roll και να παλέψει σε κάθε φάση. Εν ολίγοις, για μένα είναι εκπληκτικός παίκτης. Όλοι παρατήρησαν όταν τον είδαν να παίζει στην Ευρωλίγκα με την Μπάμπεργκ πως είναι πολύ μικρόσωμος, αλλά τα παιχνίδια και οι αριθμοί του έδειξαν διαφορετικά πράγματα».

Όταν θέσαμε υπόψη του Ιταλού προπονητή την ατάκα του Χάινς πως «κυρίως παίζω με καρδιά» γέλασε και απάντησε αμέσως λέγοντας: «Είναι αλήθεια. Δεν φοβάται τίποτα. Παίζει ως πολύ μεγαλύτερος από ο, τι δείχνει το σώμα του. Για μένα είναι ένας παίκτης του 2,10 μ., όχι του 1,98 μ.».

Το «πραγματικό» του ύψος όμως, δεν μπορεί να του δημιουργήσει προβλήματα στο υψηλότερο επίπεδο, όπου θα κληθεί να αντιμετωπίσει παίκτες πολύ ψηλότερους; «Δεν νομίζω. Είναι πολύ δυνατός, έχει καλό τέμπο στο άλμα και ξέρει πώς να παίρνει τέτοια θέση στη ρακέτα ώστε να μην αντιμετωπίζει πρόβλημα από κανέναν».

«Αντέχει στην πίεση»

Για αυτό το λόγο μάλιστα μας αποκάλυψε ότι «αν φέτος αλλάζαμε τα σχέδια μας και επιλέγαμε να έχουμε Αμερικάνο ψηλό, θα τον έπαιρνα σίγουρα στην Καντού. Σε μια καλή ομάδα, είναι εκπληκτικός παίκτης, καθώς μπορεί να κάνει πολλά πράγματα υπό πίεση που δεν μπορούν να κάνουν πολλοί».

Σε λίγους μήνες ο Τριντσιέρι θα συναντήσει τον Χάινς και τον Ολυμπιακό για την πρώτη φάση της Ευρωλίγκας. Πιστεύει ότι το νέο απόκτημα των «ερυθρολεύκων» μπορεί να σηκώσει μόνος του το βάρος της φροντ λάιν του Ολυμπιακού ή χρειάζεται και άλλον παίκτη ποιότητας δίπλα του; «Δεν γνωρίζω το πλάνο του Ολυμπιακού, αλλά δεν νομίζω ότι χρειάζεται. Πείτε μου κάτι: Ποιος παίκτης έχει καταφέρει μόνος του να σηκώσει στους ώμους του τον Ολυμπιακό; Αυτό μπορεί να το καταφέρει ίσως ο Παπαλουκάς, ίσως ο Σπανούλης, αλλά μετά; Ποιος άλλος; Το κλειδί πάντα σε κάθε παίκτη είναι να του ζητάς ο, τι μπορεί να σου δώσει. Αν του ζητάς περισσότερα, θα υπάρχει πρόβλημα».

«Είμαι αισιόδοξος για το ελληνικό μπάσκετ»

Ο Αντρέα Τριντσιέρι πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να ανταποκριθεί εξίσου καλά και στην νέα εποχή εκτιμώντας «φαίνεται πως αλλάζει τακτική. Δεν ξοδεύει πια τόσα χρήματα. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι δεν μπορεί να φθάσει τους στόχους του. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να πετύχεις το σκοπό σου. Πέρσι είχε ένα ρόστερ με 15 ακριβούς παίκτες και δεν δούλεψε. Φέτος, πρέπει να δουλέψει με τα νέα δεδομένα και να φτιάξει μια νέα ομάδα που ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να βγάλει. Μπορεί να πετύχει. Κανείς δεν πρέπει να είναι απαισιόδοξος».

Από την πρώτη στιγμή σχεδόν της συνομιλίας μας, ο ταλαντούχος προπονητής φώναξε σχεδόν: «Έχω πολλούς φίλους στην χώρα σας, αγαπάω την Ελλάδα» και έτσι όταν τον καλέσαμε να σχολιάσει το νέο σκηνικό που έχει δημιουργηθεί στα δεδομένα της πατρίδας μας, είπε: «Τα πάντα αλλάζουν στην Ελλάδα, η οικονομία, η κοινωνία, ο αθλητισμός. Τώρα πια όμως, η Ελλάδα έχει μεγαλύτερα προβλήματα από το να κοιτάει τους παίκτες που παίρνουν οι ομάδες».

«Δεν θέλω να είμαι το θύμα του πολέμου»

Γενικεύοντας την κουβέντα στην νέα κατάσταση που δημιουργείται εκτίμησε πως «όλα φαίνεται πως κάνουν κύκλο. Αυτό που γίνεται στην Τουρκία είναι εκτός λογικής. Είναι καλό για το μπάσκετ, αλλά είναι απίστευτο. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στη Ρωσία. Σε Ιταλία και Ισπανία τα πράγματα γίνονται λίγο χειρότερα και στην Ελλάδα πολύ χειρότερα. Το μπάσκετ είναι πολύ μεγάλο ως μέγεθος στην Αθήνα, την Ελλάδα, έχει δυο τεράστιες ομάδες και περιμένω ότι θα παραμείνουν ισχυρές. Είμαι αισιόδοξος για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό. Δεν θα είναι εύκολο για καμία ομάδα να παίζει απέναντι τους».

Ο Τριντσιέρι οδήγησε με μαεστρία την Καντού πέρυσι στη δεύτερη θέση του ιταλικού πρωταθλήματος, πίσω από την Σιένα και φέτος θα συμμετάσχει για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα όντας αρκετά ορεξάτος: «Περιμένω με ανυπομονησία να ξεκινήσει η σεζόν. Θα είναι πολύ δύσκολη χρονιά. Δεν φοβάμαι, αλλά ξέρω ότι πρέπει να δουλέψω σκληρά για να τα καταφέρω. Το Μιλάνο δίνει 25 εκατομμύρια παίρνοντας παίκτες όπως οι Μπουρούσης, Φώτσης, Νίκολας, οι τουρκικές ομάδες δυναμώνουν πολύ, το ίδιο και οι ρώσικες, ενώ υπάρχουν και οι παραδοσιακές δυνάμεις. Στην Ευρωλίγκα θα γίνει πραγματικός πόλεμος την επόμενη σεζόν και εγώ σίγουρα δεν θέλω να είμαι το θύμα»…