Μισέλ, βάλε πλάτη και… «χέρι»!

Από την πρώτη στιγμή που ακούστηκε και γράφτηκε το επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο «η κυβέρνηση ρίχνει βάρος στην εξυγίανση του ποδοσφαίρου και δίνει γραμμή για να βγουν αρκετά προς τα ΜΜΕ με στόχο τον αποπροσανατολισμό τον κόσμο από τα αληθινά προβλήματα», το θεώρησα αστείο. Εκτός κι αν ορισμένοι απ’ αυτούς που ψηφίζει η πλειονότητα του ελληνικού λαού ζουν σε άλλον πλανήτη και νομίζουν ότι με πέντε εντυπωσιακά τηλεοπτικά πλάνα, και 30 πρωτοσέλιδα (ακόμη και των πολιτικών εφημερίδων), μπορεί ο κάθε Έλληνας να… ξεχάσει αυτά που βιώνει ο ίδιος, τα παιδιά του, οι φίλοι του, τα μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντός του. Το μοναδικό στοιχείο που έβαζε μικρά-μικρά ερωτηματικά στο μυαλό μου ήταν ότι πριν από το Πάσχα ακόμα και ειδικά μετά το «ξεφούσκωμα» του «Casetagate», στ’ αυτιά ορισμένων δημοσιογράφων έφτανε το ίδιο μήνυμα: «κάντε λίγο υπομονή μέχρι τον Ιούνιο και θα δείτε».

Το μήνυμα ερχόταν από διαφορετικές κατευθύνσεις: από δικαστικές πηγές, από κυβερνητικούς, από την ΕΠΟ. Και γι’ αυτό έτεινα να το… πιστέψω, παρότι όλοι έχουμε γίνει άπιστοι όταν ακούμε μεγάλα λόγια από τους αρμόδιους (ένας επιπλέον λόγος να πιστεύω στις κυρίες Ράικου και Παπανδρέου, των οποίων τη φωνή δεν έχω ακούσει και δεν έχω διαβάσει ούτε μία φορά!).

Ήταν σαφές ότι «κάτι γινόταν». Και αποδείχθηκε ότι έπραξαν σωστά όσοι κράτησαν το στόμα τους κλειστό. Ένας από αυτούς ήταν και ο Μισέλ Πλατινί, ο οποίος θα είχε έρθει πολύ νωρίτερα στην Ελλάδα αν δεν είχε δημοσιοποιηθεί η πρόθεση-απόφασή του, κάτι που τον είχε ενοχλήσει.

Ίσως είναι καλύτερα που έρχεται τώρα. Διότι ο πρόεδρος της UEFA τα ξέρει όλα. Έχει τους κατάλληλους ανθρώπους γύρω του. Εντάξει, μπορεί να μην θυμάται το όνομα του «Tσακογιανίς», αλλά το θέμα το γνωρίζει απέξω και ανακατωτά. Τις ιδιότητες των ανθρώπων που έχουν εμπλακεί ως τώρα, την πρόοδο της έρευνας, το περιεχόμενο των δικογραφιών, την ουσία του ζητήματος. Όπως ενήμερη είναι και η κυβέρνηση, η οποία (ας μη γελιόμαστε) θέλησε να προχωρήσει το θέμα. Αν δεν ήθελε, δεν θα προχωρούσε, όπως έχει συμβεί πολλάκις στο παρελθόν με τέτοιου είδους σκάνδαλα και πολύ μεγαλύτερα, που δεν αγγίζουν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό. Ακόμη και από τη στάση της δικαστικής έδρας στο ατύχημα του 2004, είχαν φάνει κάποιες προθέσεις…

Και ίσως η άφιξη του Πλατινί να δρομολογήσει εξελίξεις, τις οποίες ως τώρα δεν βλέπουμε. Να δώσει θάρρος σε αυτούς που ακόμη φοβούνται και ανησυχούν. Να ενθαρρύνει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα την κυβέρνηση, την ΕΥΠ, τους εισαγγελείς, τους δικαστικούς, τους δημοσιογράφους. Να προσδώσει μεγαλύτερη βαρύτητα, να δώσει κύρος στην έρευνα. Να «τρέξει» με τις κινήσεις και τις συζητήσεις του όσους δεν τρέχουν. Να δώσει σε ορισμένους κυβερνητικούς να αντιληφθούν το μέγεθος της υπόθεσης. Να ακουστεί και ένας καλός λόγος, να πάρουν τα πάνω τους εκείνοι που ακόμη διστάζουν. Διότι ο τρόμος πλανιέται παντού, μην αμφιβάλλετε επ’ αυτού!

Όταν κάτι γίνεται πρώτη φορά και με τέτοιο συντονισμό, όταν υπάρχουν άνθρωποι των οποίων τα ονόματα ούτε καν γνωρίζουμε, οι οποίοι έχουν δουλέψει εκατοντάδες ώρες πάνω σ’ αυτή την υπόθεση, αποφεύγουν τη «λεζάντα» (ίσως και για «αυτοπροστασία») και έχουν συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται για την τελευταία σπουδαία ευκαιρία να ξεβρομίσει ως έναν βαθμό το ελληνικό ποδόσφαιρο, ένα «σπρώξιμο» της υπόθεσης δεν είναι κακό.

Βλέπω ομάδες να υποβιβάζονται για πλαστές ενημερότητες και ανθρώπους που νόμιζαν ότι κάνουν πλάκα με όλους να καταδικάζονται με πρόστιμα και αποβολή από τα αθλητικά δρώμενα. Γουστάρω! Βλέπω επιμονή και υπομονή στη διαδικασία, κάτι που είναι λογικό διότι ο όγκος είναι τεράστιος. Γουστάρω και κάνω υπομονή γιατί θέλω να είμαι καλόπιστος και αισιόδοξος γι’ αυτή την υπόθεση. Βλέπω όμως και «στραβά μάτια» προς ορισμένους, διαβάζοντας την πολυσέλιδη αναφορά με τους διαλόγους από το τηλέφωνο του Τσακογιάννη, που βγήκε στη δημοσιότητα την προηγούμενη Δευτέρα και βγάζει στον αφρό όλη τη σιχαμερή διαπλοκή στη Β' Εθνική. Βλέπω μια πρόθεση για… «επιλεκτική χρεοκοπία». Και αυτό όχι μόνο δεν είναι δίκαιο απέναντι σε κάποια «μικρά ψάρια» που ήταν και από πριν «κηλιδωμένα» και «προσημειωμένα», αλλά κλονίζουν και όσους (λαλάκες;) πιστεύουμε ακόμη ότι η ιστορία θα τραβήξει ως το τέλος χωρίς «χάρες» προς ανθρώπους που έχουν με το μέρος τους ισχυρές δυνάμεις του… σκότους ή προς ομάδες με δυναμικό «λαό» που μπορεί να προκαλέσει προβλήματα…

Μακάρι η άφιξη του Πλατινί να μην είναι για το «θεαθήναι», για τις φωτογραφίες και τις κάμερες. Μακάρι να οπλίσει με περισσότερο φιλότιμο, με γνώση και ισχυρότερη τόλμη μια χούφτα ανθρώπους που παλεύουν να βγάλουν άκρη.