Οι επτά οδηγίες του Βαλβέρδε

Ζέεφελντ σημαίνει… τρέξιμο για κάθε «ερυθρόλευκη» αποστολή που έχει βρεθεί στα βουνά του Τιρόλο. Ωστόσο, ο Βαλβέρδε βλέπει λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Η φιλοσοφία του «Τσινγκούρι» είναι ότι φυσική κατάσταση χωρίς τακτική και τακτική χωρίς φυσική κατάσταση είναι δύο πράγματα ουσιαστικά άχρηστα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Αυτό άλλωστε είπε επί της ουσίας και στις πρώτες του δηλώσεις εδώ στην Αυστρία. Ότι θέλει να δουλέψει στον τομέα της φυσικής κατάστασης, όμως ταυτόχρονα θέλει να εμφυσήσει στους νέους παίκτες όσο το δυνατόν γρηγορότερα το στιλ ποδοσφαίρου που διδάσκει στον Ολυμπιακό.

Για τον λόγο αυτό, οι οδηγίες που ακούγονται αμέτρητες φορές στις προπονήσεις της ομάδας είναι πολύ συγκεκριμένες και συνήθως έχουν σαν «στόχο» τους, τους «νέους». Στις παρακάτω επτά εντολές, ο Βαλβέρδε συνοψίζει το πώς θέλει να παίζει η ομάδα του:

1. Μην κρατάτε την μπάλα (σ.σ. στα ισπανικά και μεταφράζεται)

Ο τεχνικός του Ολυμπιακού βγάζει… σπυριά όταν βλέπει περιττές προσποιήσεις, ντρίμπλες και γενικά καθυστέρηση στην ανάπτυξη του παιχνιδιού χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος και ιδιαίτερα όταν αυτό συμβαίνει στον χώρο της μεσαίας γραμμής.

2. Πασάρετε στον ελεύθερο παίκτη (σ.σ. στα ισπανικά και μεταφράζεται)

Ο «Τσινγκούρι» σταματάει συνεχώς την προπόνηση όταν βλέπει πάσα σε παίκτη που έχει κολλημένο πάνω του αντίπαλο. Ο παίκτης που υποδέχεται, χάνει χρόνο στην προσπάθεια να ξεμαρκαριστεί και πιθανότατα χάνει ακόμη περισσότερο χρόνο όταν γυρνάει τελικά την μπάλα ξανά προς τα πίσω. Ο Βαλβέρδε σε πρώτη φάση δεν «καίγεται» για το πού τελικά θα καταλήγουν οι πάσες (π.χ. θα μπορούσε να ζητά ανάπτυξη μόνο από τα άκρα) αλλά θέλει να βλέπει τους παίκτες του να βρίσκουν τον ελεύθερο συμπαίκτη τους. Είτε αυτός είναι αμυντικός είτε μέσος είτε επιθετικός.

3. Το κεφάλι ψηλά (σ.σ. στα ισπανικά και μεταφράζεται)

Και αυτή η οδηγία αποτελεί συνάρτηση των παραπάνω δύο. Ο βασικός στόχος είναι η γρήγορη ανάπτυξη του παιχνιδιού μέσω του περίφημου transition, δηλαδή τη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα στην επίθεση. Προκειμένου να είναι όσο το δυνατόν ομαλότερη και πιο αποτελεσματική, ο παίκτης πρέπει να έχει στο οπτικό του πεδίο όλες τις διαθέσιμες επιλογές για να κρίνει τελικά ποια είναι η καλύτερη. Αν βάζει το κεφάλι κάτω και τρέχει, τότε μοιραία οι επιλογές του μειώνονται σημαντικά.

4. Play easy (σ.σ. «παίζε εύκολα» και εννοεί «παίζε πιο απλά»)

Περίπου αντίστοιχη εντολή με την «1». Αυτή αντίστοιχα αφορά όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Μπορεί να είναι πάσα που θα μπορούσε να είναι πιο απλή, ένα σουτ ή ένα διώξιμο από την άμυνα.

5. Γρήγορα έξω (σ.σ. στα ισπανικά και μεταφράζεται)

Η εντολή αυτή δίνεται στην αμυντική γραμμή όταν καθυστερεί από την πλευρά της, είτε να προωθήσει το παιχνίδι είτε –κυρίως– να προωθηθεί προς τα μπροστά από κερδισμένο πλάγιο, άουτ ή φάουλ στον χώρο της άμυνας. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται ο συνωστισμός σε επικίνδυνο σημείο αλλά και αποφορτίζεται η άμυνα από το αντίπαλο πρέσινγκ.

6. Pressing, pressing

Αυτή η οδηγία δεν χρειάζεται ιδιαίτερη εξήγηση. Ακούγεται συνεχώς και αφορά αρχικά τον παίκτη που χάνει την μπάλα και δεν πιέζει αμέσως τον αντίπαλο ή γενικά την επιθετική και μεσαία γραμμή που αφήνει την αντίπαλη άμυνα να κυκλοφορεί με άνεση την μπάλα.

7. Calma / Ήρεμα

Σε αυτή την περίπτωση «στόχοι» της οδηγίας είναι αντίστοιχα οι αμυντικοί που πιέζονται από τον αντίπαλο. Ο Βαλβέρδε θέλει να βλέπει ψύχραιμες αντιδράσεις και όχι την εύκολη λύση του διωξίματος και πιθανότατα της επιστροφής της μπάλας στον αντίπαλο. Ο Ισπανός τεχνικός θέλει την ομάδα του να έχει την πρωτοβουλία στο παιχνίδι και ταυτόχρονα θέλει να εκπαιδεύει τους αμυντικούς του να μαθαίνουν οι ίδιοι να προωθούν το παιχνίδι με σωστές και γρήγορες μεταβιβάσεις.