Ποιος Μάτος, ρε παιδιά;

Παραείναι που λέτε πολυτέλεια, ειδικά με τα προβλήματα που έχει στην παρούσα φάση ο Παναθηναϊκός, να ασχολείται με τα ψυχολογικά του Βραζιλιάνου. Σύμφωνοι, καλός παίκτης είναι, ουδείς το αμφισβητεί, αλλά μην τρελαθούμε κιόλας. Ποιος Μάτος, ρε παιδιά, και σιγά μη δεν μπορείς να βρεις καλύτερό του. Μα πάνω απ’ όλα, σιγά μην πρέπει να τον παρακαλάς και από πάνω όταν έχει το θράσος να σε απαξιώνει σε τέτοιο βαθμό. Να σου κάνει το βαρύ πεπόνι και να βάζει και κάθε τρεις και λίγο τα κλάματα.

Έναν Παναθηναϊκό, στη θέση του οποίου πήρε –για να μην ξεχνάμε– τον τεράστιο Ζιλμπέρτο Σίλβα, αυτόν τον υπερπαίκτη στον οποίο ο Μάτος κανονικά θα έπρεπε να του δένει τα κορδόνια. Τέλος πάντων, το θέμα δεν είναι να απαξιώσουμε έναν αποδεδειγμένα καλό ποδοσφαιριστή, αλλά βασικά να κρίνουμε τον απαράδεκτο χαρακτήρα του και το πώς αντιμετωπίζει τον σύλλογο. Ακόμη κι αν έχει ζόρια με τον Τεν Κάτε, θα πρέπει να καταλάβει ότι ο Ολλανδός έφυγε, όμως η ομάδα που του έκανε ΧΡΥΣΟ συμβόλαιο είναι εδώ και οφείλει να τη σέβεται.

Σε κάθε περίπτωση επαναλαμβάνω πως το θέμα μας δεν είναι να υποτιμήσουμε τον ποδοσφαιριστή Μάτος, αλλά να κρίνουμε τη συμπεριφορά του προς τον Παναθηναϊκό. Και για να μη σας πω ότι είχε δίκιο ο Ολλανδός που μόλις κατάλαβε περί τίνος πρόκειται εισηγήθηκε την απομάκρυνσή του. Ο Τεν Κάτε, που από τους επικριτές του θέλει δέκα για πρωινό στην προπονητική, διέγνωσε άμεσα την ευπάθειά του και τα συχνά προβλήματα τραυματισμών κι αυτό αποδείχτηκε και στην πράξη, όπου έφτασε μέχρι και την πόρτα του χειρουργείου. Όλα αυτά πάντως σε μια περίοδο όπου ο Παναθηναϊκός κυριολεκτικά καίγεται, απαγορεύεται να μας απασχολούν καθώς μοιάζουν θέματα της πλάκας μπροστά στα σοβαρότερα που ακολουθούν. Αυτά…