«Ο Ζέλικο δεν παίζεται!»

Δίχως αμφιβολία, η χρονιά που τελείωσε ήταν η πιο δύσκολη της καριέρας του... Χωρίς σχεδόν καθόλου προετοιμασία, τον περασμένο Νοέμβριο υπέγραψε στη Λιέτουβος Ρίτας, την οποία και οδήγησε σε πανηγυρική πρόκριση στο Top-16 της Ευρωλίγκας. Τον Ιανουάριο, όμως, λίγες μόλις μέρες πριν από την κλήρωση των ομίλων για τη φάση των «16» της Ευρωλίγκας, έκανε χρήση σχετικού όρου που υπήρχε στο συμβόλαιό του και αποδέχθηκε την πρόταση της Φενερμπαχτσέ/Ούλκερ, λόγω της επιθυμίας του να συνεχίσει σε ομάδα με υψηλές φιλοδοξίες στην Ευρωλίγκα και βλέψεις πρόκρισης στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης.

Το ξεκίνημα της πορείας του στην Κωνσταντινούπολη μπορεί να μην ήταν το ιδανικό –ας όψεται γι’ αυτό και ο «περίεργος» τρόπος χρησιμοποίησής του από τον Νέβεν Σπάχια– η τουρκική ομάδα μπορεί να μην μπόρεσε να πραγματώσει τον στόχο της συμμετοχής στο κορυφαίο ετήσιο ραντεβού του ευρωπαϊκού μπάσκετ, βαθμιαία όμως ο «Saras» βρήκε τον εαυτό του, ταίριαξε με τη χημεία της ομάδας και τελικά βοήθησε σημαντικά (μ.ό. 8,3π. & 2,6ασ. με 90,2% στις βολ., 50% στα δίπ. & 49% στα τρίπ. σε 26αγ.) την ομάδα του να κατακτήσει πρωτάθλημα και Κύπελλο και να τελειώσει με τον καλύτερο τρόπο τη σεζόν. Ειδικότερα στους τελικούς με τη Γαλατασαράι, ήταν από τους παίκτες-κλειδιά του λαοφιλέστερου τουρκικού συλλόγου.

Η ολοκλήρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων στη γειτονική χώρα τον βρήκε να μαζεύει τα πράγματά του από το πανέμορφο σπίτι του στην ασιατική πλευρά της Πόλης και να κάνει ταξίδι-αστραπή στην Αθήνα για να συναντήσει τη σύντροφό του Άννα και την πανέμορφη (σ.σ. πραγματική μικρογραφία του!) κορούλα και να προγραμματίσουν τις διακοπές τους. Το gazzetta.gr τον συνάντησε λίγες ώρες πριν αναχωρήσει οικογενειακώς για τη Μύκονο, που είναι ο πρώτος παραθεριστικός του προορισμός...

- Να αρχίσουμε με τις εντυπώσεις και τον απολογισμό της χρονιάς στην Τουρκία;

«Αν εξαιρέσουμε τον αποκλεισμό μας από την προημιτελική φάση της Ευρωλίγκας και τη χαμένη ευκαιρία να διεκδικήσουμε την πρόκριση στο φάιναλ φορ της Βαρκελώνης, όλα ήταν κάτι παραπάνω από τέλεια! Από την οργάνωση του συλλόγου, την ποιότητα της ομάδας, τις συνθήκες διαμονής, τις ομορφιές της Κωνσταντινούπολης, μέχρι τη σταδιακή αγωνιστική βελτίωση της απόδοσής μου και την κατάκτηση των δύο εγχώριων τίτλων. Τους τελευταίους δύο μήνες αισθάνθηκα ότι επιτέλους ύστερα από αρκετό καιρό άρχισα να αισθάνομαι πολύ καλά με το σώμα μου και νιώθω ότι έχω ακόμη δυο-τρία καλά χρόνια στο μπάσκετ...»

- Δηλαδή, ενδεχόμενη παραμονή σου στη Φενερμπαχτσέ/Ούλκερ θα ήταν το ιδανικό σενάριο για σένα;

«Από πολλές απόψεις! Κατ‘ αρχήν αυτή τη στιγμή η Τουρκία διαθέτει, μετά την Ισπανία, το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα στην Ευρώπη. Η οικονομία της χώρας βρίσκεται σε τρομερά μεγάλη άνθηση και τα ποσά που επενδύονται στο μπάσκετ είναι πραγματικά απλησίαστα! Τόσο η Φενερμπαχτσέ/Ούλκερ όσο και η Εφές Πίλσεν αναμένεται να δώσουν μεγάλη βάση στην επόμενη χρονιά γιατί το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας θα διεξαχθεί στην Κωνσταντινούπολη, που είναι πανέμορφη πόλη - την οποία δεν είχα εκτιμήσει τόσο πολύ τα προηγούμενα χρόνια και απέχει μόλις μία ώρα από την Αθήνα, που θα είναι η βάση της οικογένειάς μου».

- Διαβάσαμε πρόσφατα ότι ύστερα από τρία χρόνια επιστρέφεις στην Εθνική Λιθουανίας... Ισχύει;

«Αυτό έγινε επειδή το όνομά μου συμπεριελήφθη στο προσκλητήριο των είκοσι παικτών που ανακοίνωσε ο ομοσπονδιακός προπονητής Κεστούτις Κεμζούρα. Λίγο νωρίτερα, οι παράγοντες της ομοσπονδίας είχαν επικοινωνήσει μαζί μου κι εγώ απλά τους είπα ότι θα το σκεφτώ. Να σου πω τη αλήθεια, δεν έχω αποφασίσει ακόμη, αλλά το σκέφτομαι σοβαρά. Το Ευρωμπάσκετ διεξάγεται στην πατρίδα μου και η Εθνική ομάδα θέλει τη διάκριση, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα όπως οι απουσίες του Κλέιζα, του Σισκάουσκας και του Μασιούλις. Η παρουσία μου ενδεχομένως να προσδώσει επιπλέον βοήθεια στα νέα παιδιά και να προσθέσει εμπειρία στο ρόστερ. Θα δούμε...»

- Τις δύο τελευταίες φορές που είχαμε μιλήσει, είχες προβλέψει την πρόκριση του Παναθηναϊκού στο φάιναλ φορ μετά το 1-1 στους δύο πρώτους προημιτελικούς αγώνες με την Μπαρτσελόνα και εν συνεχεία «στοιχημάτιζες» για την κατάκτηση του έκτου ευρωπαϊκού τροπαίου στο «Παλάου Σαν Τζόρντι»... Πώς τα είδες τα πράγματα στη Βαρκελώνη;

«Κατ‘ αρχήν να σου πω ότι εύχομαι και είμαι σίγουρος ότι το επίπεδο της διοργάνωσης θα είναι πολύ υψηλότερο στη νέα σεζόν. Πιστεύω ότι το εφετινό φάιναλ φορ ήταν, από πλευράς ανταγωνισμού, το πιο “βαρετό” των τελευταίων ετών. Ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα του Παναθηναϊκού και το πήρε “ξοδεύοντας” –τηρουμένων των αναλογιών– τη λιγότερη δυνατή ενέργεια. Αλλά αυτό μόνο πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να είναι! Η Ιστορία γράφει ότι η ομάδα κατέκτησε το έκτο ευρωπαϊκό τρόπαιο και αυτό είναι το μόνο που μετράει».

- Πώς είδες τους τελικούς του πρωταθλήματος; Με δεδομένο ότι ο Ολυμπιακός είχε ενισχυθεί σε σχέση με πέρυσι και είχε το πλεονέκτημα έδρας, περίμενες ότι ο τίτλος θα κατέληγε και πάλι στο «πράσινο» στρατόπεδο;

«Με το χέρι στην καρδιά δεν μπορώ να σου πω κατηγορηματικά όχι! Απλά, περίμενα ότι ο Ολυμπιακός θα ήταν πιο ανταγωνιστικός, θα το πάλευε περισσότερο, ότι οι πιθανότητες θα ήταν 50%-50% και ότι ο τίτλος θα κρινόταν σε πέντε παιχνίδια! Αλλά τι να πεις κανείς... Ζέλικο φίλε... Ο τύπος δεν παίζεται! Αφού έφτασε στο σημείο να πάρει το πρωτάθλημα χωρίς πέντε παίκτες (σ.σ. Διαμαντίδης, Περπέρογλου, Πέκοβιτς, Γιασικεβίτσιους και Σπανούλης) στον τελευταίο τελικό –και με τον Ολυμπιακό καλύτερο από πέρυσι– δεν υπάρχουν λόγια... Μόνο respect!»