Ένα... Σόου μόνος του! (video)

Ο 25χρονος επιθετικός ήταν αναμφίβολα αυτό που έλειπε από την Λιλ τα προηγούμενα χρόνια! Τα 25 γκολ του στη Λιγκ 1, που τον έφεραν στην πρώτη θέση των σκόρερ, ήταν από τους κυριότερους λόγους που έδωσαν το πρωτάθλημα στους «λιλουά» για πρώτη φορά μετά από 57 χρόνια. Και να σκεφτεί κανείς ότι δε δαπάνησαν ούτε ευρώ για να τον κάνουν δικό τους από την Ρεν!

«Χτυπάει» το κεφάλι του ο Αντονετί!

Είναι σίγουρο ότι ο τεχνικός των «ρενέ» Φρεντερίκ Αντονετί θα είναι πιο προσεκτικός στην αξιολόγηση των παικτών του στο μέλλον... Το συμβόλαιο του Σόου με την ομάδα της Λωραίνης έφτανε στο τέλος το καλοκαίρι του 2010 και ο Κορσικανός τεχνικός είχε πάρει την απόφαση - παρουσία των Ασαμόα Τζίαν και Ισμαέλ Μπανγκουρά - ότι ο Σενεγαλέζος δε θα είναι στις πρώτες του επιλογές.

Έτσι, η Λιλ κινήθηκε ταχύτατα και συμφώνησε μαζί του από τον Μάρτιο του 2010. Ο Μπανγκουρά έφυγε με προορισμό τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έναντι 8 εκατ. ευρώ το περασμένο καλοκαίρι, η Ρεν απέκτησε τον Ούγκο Μοντάνιο από την Μονπελιέ έναντι 5,7 εκατ. ευρώ. Οι εκπληκτικές εμφανίσεις του Ασαμόα στο Μουντιάλ, όμως, έφεραν την πρόταση της Σάντερλαντ και ο Γκανέζος έφυγε για την Αγγλία.

Η Λιλ τελείωσε με 68 γκολ τη σεζόν και η Ρεν μόλις με 38... Και να φανταστεί κανείς ότι στον δεύτερο γύρο προστέθηκε στο ρόστερ των «ρενέ» και ο Μπουκαρί από την Λανς και έδωσε αρκετές λύσεις...

Το ξεκίνημα

Ο Σόου βρέθηκε στις φημισμένες ακαδημίες της Ρεν (τα τελευταία χρόνια παίρνουν συνεχώς το πρώτο βραβείο της ομοσπονδίας) το 2003, όταν τα... λαγωνικά της ομάδας τον εντόπισαν στην Αμιέν. Ο θηριώδης επιθετικός προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα και έκανε το ντεμπούτο του στο τέλος της σεζόν 2004-05.

Σπάνια στην κορυφή της επίθεσης...

Η εξαιρετική του τεχνική κατάρτιση του επέτρεπε να παίζει και σε άλλες θέσεις πλην της κορυφής της επίθεσης και όλοι οι τεχνικοί της Ρεν είχαν την τάση να τον βάζουν είτε πίσω από τους επιθετικούς είτε ακόμη και στο δεξί άκρο της μεσαίας γραμμής. Μετά από 26 εμφανίσεις και κανένα γκολ έπειτα από 3 χρόνια, παραχωρήθηκε με τη μορφή δανεισμού στην Σεντάν, που τότε αγωνιζόταν στη Λιγκ 2 τη σεζόν 2007-08. Σκόραρε επιτέλους το πρώτο του γκολ και τελείωσε τη σεζόν κάνοντας πολύ καλές εμφανίσεις και έχοντας 6 τέρματα σε 30 εμφανίσεις.

Επέστρεψε στην Ρεν και πήρε φανέλα βασικού. Για ακόμη μία φορά, όμως, δεν έπαιζε στην κορυφή της επίθεσης... Παρόλα αυτά κατάφερε να πετύχει συνολικά 13 γκολ σε 43 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις με τους «ρενέ» την περίοδο 2008-09. Η επόμενη σεζόν δεν ήταν εξίσου καλή, καθώς την τεχνική ηγεσία της ομάδας ανέλαβε ο Φρεντερίκ Αντονετί, ο οποίος δεν πίστεψε ποτέ στις δυνατότητες του Σόου...

Ο απολογισμός για τη σεζόν 2009-10 ήταν 5 γκολ σε 26 αγώνες, σε πολλούς από τους οποίους 25χρονος άσος αγωνίστηκε ως αμυντικός μέσος! Συνολικά ο Σόου πέτυχε 24 γκολ από τη στιγμή που έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2005 μέχρι το τέλος της σεζόν 2009-10.

Απίστευτη επίδοση!

Έτσι, όταν έφτασε η πρόταση της Λιλ ο Σενεγαλέζος δεν το πολυσκέφτηκε και είπε το «ναι». Ο Σόου ήταν απλά εντυπωσιακός φέτος! Πέτυχε 26 γκολ σε 51 αγώνες σε όλες τις διοργανώσεις με τους νταμπλούχους Γαλλίας και κατάφερε να σκοράρει περισσότερα τέρματα τη φετινή σεζόν από όσα είχε πετύχει μαζί όλα τα προηγούμενα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας!

Ο Σόου είχε άξιους συμπαραστάτες τους Αζάρ και Ζερβίνιο, οι οποίοι φέτος μοίραζαν ασίστ με το... τσουβάλι. Ο επιθετικός της Λιλ όχι μόνο κατάφερε να πετύχει το πρώτο χατ τρικ στην καριέρα του στην αναμέτρηση με την Καέν για την 13η αγωνιστική, αλλά τελείωσε τη σεζόν με τρία χατ τρικ!

Περιττό να πούμε ότι μόλις την πρώτη αγωνιστική τέθηκε αντιμέτωπος με την παλιά του ομάδα εκτός έδρας και πέτυχε το μοναδικό γκολ της Λιλ στην αναμέτρηση, που βρήκε τις δύο ομάδες ισόπαλες 1-1! Στα χαϊλάιτς της σεζόν και τα δύο εκπληκτικά γκολ που πέτυχε με ισάριθμα «ψαλιδάκια» απέναντι σε Λιόν και Οσέρ...

Εξαιρετικός στο ψηλό παιχνίδι, με πολύ καλή αίσθηση του χώρου, εκμεταλλεύτηκε πλήρως τους κενούς χώρους, που δημιουργούσαν οι συμπαίκτες του και σκόραρε κατά βούληση! Το εκπληκτικό φετινό επίτευγμα του Μούσα Σόου αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι όλα στο ποδόσφαιρο είναι θέμα χημείας...