«Nα συναντηθούμε στον... τελικό»

Ο άλλοτε προπονητής του Αθηναϊκού, Τζώρτζης Δικαιουλάκος, που θητεύει παράλληλα και στον πάγκο της Εθνικής Λετονίας, μίλησε στην επίσημη ιστοσελίδα του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης (ΣΕΠΚ).

- Τι σας έκανε να αποδεχτείτε την πρόταση της Φενερμπαχτσέ, μετακομίζοντας στο τουρκικό πρωτάθλημα;

«Σαφώς, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν ότι πρόκειται για μία από τις πλουσιότερες και καλύτερες ομάδες της Ευρωλίγκας, που έχει ως στόχο να κατακτήσει την κορυφή.

Συγκαταλέγεται στις ομάδες που ο κάθε προπονητής θα ήθελε να βρίσκεται με απίστευτα φανατικό κοινό το οποίο ήδη με έχει αγκαλιάσει πολύ θερμά, πριν καν υπογράψω!

Σίγουρα και το γεγονός ότι η ομάδα βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη ήταν κάτι το οποίο μου προξενούσε πολλά ανάμικτα συναισθήματα!».

- Πώς αντιμετωπίζετε την πρόκληση της νέας συμμετοχής σας στην Ευρωλίγκα, που είναι η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση;

«Από πέρυσι η ομάδα με μεταγραφές πολύ μεγάλων ονομάτων έθεσε ψηλά τον πήχη, τουλάχιστον να μπει στο φάιναλ φορ. Δεν τα κατάφερε, όμως οι στόχοι και φέτος παραμένουν οι ίδιοι».

- Τι εμπειρίες αποκομίσατε από το πολωνικό πρωτάθλημα;

«Δεν περίμενα τέτοια αγάπη για το μπάσκετ από τους Πολωνούς. Έχουν πραγματικά τεράστια λατρεία για το γυναικείο μπάσκετ.

Υπάρχει απίστευτη οργάνωση που ούτε στη δικιά μας Α1 ανδρών δεν συναντάς. Γεμάτα τεράστια γήπεδα με τηλεοπτική προβολή.

Πραγματικά νιώθω πολύ τυχερός που έχω την ευκαιρία και δουλεύω κάτω από τέτοιες συνθήκες!»

- Όντας παράλληλα στο τιμόνι της Εθνικής Λετονίας, πώς είναι για έναν Έλληνα προπονητή να δουλεύει στο εξωτερικό και ποιες είναι οι δυσκολίες που υπάρχουν;

«Οι παρόμοιες δυσκολίες που έχει κι ένας ξένος στη χώρα μας. Στο ξεκίνημα υπάρχει αρκετή δυσκολία όπως και δυσπιστία και η φράση "τι τους χρειαζόμαστε τους ξένους" είναι κάτι που συναντάς συχνά.

Όμως με σκληρή δουλειά κερδίζεις τον σεβασμό όλων και όπως έχω πει και παλιότερα, ο καλύτερος φίλος του προπονητή είναι το αποτέλεσμα.

Προσωπικά δεν έχω κανένα παράπονο, ούτε από τη Λετονία ούτε από την ομάδα της Πολωνίας, ο κόσμος με αγκάλιασε απίστευτα θερμά».

- Ποιο είναι το σχόλιό σας για την εν γένει πορεία της Εθνικής μας ομάδας των Γυναικών τόσο στο Ευρωμπάσκετ της Λετονίας, όσο και στο Μουντομπάσκετ της Τσεχίας και ποιες είναι οι προβλέψεις σας για τη νέα πρόκληση που έρχεται σε μερικούς μήνες;

«Εκπληκτική πραγματικά, η οποία κάθε φορά φέρνει τη σφραγίδα του μεγάλου προπονητή Κώστα Μίσσα!

Αν και θα είμαστε αντίπαλοι από το πρώτο κιόλας παιχνίδι του Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας, ελπίζω να τα πάνε περίφημα και στη νέα αυτή πρόκληση και να ξανασυναντηθούμε αν είναι δυνατόν και στο τελευταίο παιχνίδι του τουρνουά, δηλαδή στον τελικό!»

- Πώς κρίνετε την εν γένει κατάσταση που επικρατεί στο γυναικείο μπάσκετ σε σχέση με τις υπόλοιπες μπασκετικά προηγμένες ομάδες της Ευρώπης;

«Νομίζω οτι στιγμιαία βρεθήκαμε μπροστά στην αναγέννηση του ελληνικού γυναικείου μπάσκετ, μα δυστυχώς η ατυχία της οικονομικής κρίσης που χτύπησε την πόρτα μας δημιουργεί τελικά τον εξαφανισμό του αντί την αναγέννησή του.

Πρέπει να τονίσουμε ότι δεν προσέχαμε για χρόνια τις υποδομές μας, ενώ ακόμα και οι λιγοστές ομάδες που νομίζουν οτι δουλεύουν στις υποδομές και παράγουν, πρέπει μάλλον να βγουν μια βόλτα στην Ευρώπη για να συνειδητοποιήσουν ότι αυτό που ήδη κάνουν, δυστυχώς είναι πολύ λίγο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα και δεν επαρκεί για να ανέβει επίπεδο το γυναικείο μπάσκετ.

Μοιραία λοιπόν, μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε κάποια χρόνια ακόμα για να δούμε κάτι καλό να εμφανίζεται στο γυναικείο μπάσκετ στη χώρα μας».