Diavoli in Paradiso! (vids)

Για να κατακτήσεις το Scudetto πρέπει να τα έχεις όλα. Η φετινή Μίλαν τα είχε! Υπεροχή στα διοικητικά, στον πάγκο, στον αγωνιστικό χώρο. Έτσι, είναι για 18η φορά πρωταθλήτρια Ιταλίας.

Ο θρίαμβος του Γκαλιάνι!
Η περσινή σεζόν τελείωσε με τη Μίλαν να μένει για ακόμη μία χρονιά μακριά από τους τίτλους, τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι να διώχνει τον Λεονάρντο και τον Αντριάνο Γκαλιάνι να καλείται να βρει τη λύση για την επόμενη μέρα, χωρίς οι οιωνοί να είναι θετικοί. Σε μια Ιταλία, άλλωστε, στην οποία όλοι κατηγορούν τον Μπερλουσκόνι για την οικονομική του πολιτική, ο αντιπρόεδρος των Ροσονέρι έπρεπε να βρει τον τρόπο για να πείσει τον πρόεδρο του συλλόγου να ξοδέψει περισσότερα λεφτά από ό,τι τις προηγούμενες χρονιές.

Πρώτα από όλα, όμως, έπρεπε να βρει τον νέο προπονητή και ο πολύπειρος Γκαλιάνι δε δίστασε να πάρει το ρίσκο με τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι. Δύο σερί χρονιές καλύτερος κόουτς της Serie A με την Κάλιαρι, ο Γκαλιάνι αποφάσισε να ρισκάρει για ακόμη μία φορά, όπως είχε κάνει στο παρελθόν με τους Αρίγκο Σάκι και Φάμπιο Καπέλο. Το ρίσκο, όμως, έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο ειδικά από τη στιγμή που την προηγούμενη χρονιά η Ιντερ είχε κάνει το τρεμπλ, οπότε έστω και τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου η διοίκηση της Μίλαν έφερε τον ενθουσιασμό στους τιφόζι και άλλαξε τα δεδομένα και στα γραφεία στοιχημάτων, σε ό,τι αφορά το φαβορί για τον τίτλο.

Ο Ρομπίνιο αποκτήθηκε από τη Μάντσεστερ Σίτι με κανονική μεταγραφή αλλά η πραγματική βόμβα ήταν ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, που ήρθε από την Μπαρτσελόνα με τη μορφή δανεισμού και οψιόν αγοράς μόνο με 24 εκατ ευρώ! Ο Γκαλιάνι για ακόμη μία φορά έδειξε ποιος είναι στο πεδίο των διαπραγματεύσεων και στη συνέχεια εξασφάλισε ότι η Μίλαν δε θα αδικηθεί φέτος από τη διαιτησία. Αγώνες που να έχασαν βαθμούς οι Ροσονέρι λόγω σφυριγμάτων, είναι δύσκολο να βρει κάποιος. Αγώνες που να πήραν κάποιο σφύριγμα, θα βρει.

Εκεί που έκαναν τη διαφορά οι Μπερλουσκόνι-Γκαλιάνι, πάντως, ήταν στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Η Μίλαν ήταν πρώτη αλλά η διοίκηση δεν άφησε τα πράγματα στην τύχη -με δεδομένους τους τραυματισμούς που υπήρχαν- και προχώρησε στην απόκτηση των Αντόνιο Κασάνο, Μαρκ Φαν Μπόμελ και Ούρμπι Εμάνουελσον. Οι δύο πρώτοι και ειδικά ο Ολλανδός βοήθησαν τα μέγιστα στη συνέχεια αλλά το πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι με αυτές τις μεταγραφές οι Ροσονέρι έκαναν κάτι που δε συνηθίζουν.

Ποιο ήταν αυτό; Το γεγονός ότι άφησαν σε δεύτερη μοίρα το Champions League και... φώναξαν ότι θέλουν το Scudetto με κάθε τρόπο! Κανείς εκ των τριών δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Ευρώπη και αυτό λέει πολλά!

Εγραψε ιστορία ο Αλέγκρι!
Το καλοκαίρι εξελισσόταν σε έναν... εφιάλτη για τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, καθώς η Μίλαν δε βλεπόταν στα φιλικά παιχνίδια της και ο ίδιος έχοντας αναδειχθεί δύο σερί χρονιές καλύτερος προπονητής της Serie A με την Κάλιαρι, ήξερε ότι αυτή ήταν η μεγάλη του ευκαιρία. Ή θα πετύχαινε και θα ανέβαινε επίπεδο, ή θα αποτύγχανε και από εκεί και πέρα θα υπήρχαν για αυτόν η Αταλάντα, η Σιένα, η Μπολόνια κλπ...

Το ευχάριστο για τον Αλέγκρι είναι ότι ο Γκαλιάνι δεν τον έριξε στα βαθιά αβοήθητο, αλλά του έδωσε τις μεταγραφές στα τέλη του Αυγούστου για να δουλέψει όπως ήθελε. Κι από τη στιγμή που ο Μπερλουσκόνι φέτος δεν έδειξε ιδιαίτερη διάθεση να παρέμβει στη δουλειά του προπονητή με σχόλια για το ποιος πρέπει να μπαίνει στην 11άδα και ποιος όχι, ο Τοσκανός τεχνικός είχε όλη την ελευθερία κινήσεων που θα ήθελε.

Αρχικά κατηγορήθηκε ότι έφτιαξε μια ομάδα που δεν μπορούσε χωρίς τον Ιμπραΐμοβιτς, αλλά το ντεφοράρισμα του Σουηδού στον δεύτερο γύρο και η απουσία του από πολλούς αγώνες λόγω τιμωριών, απέδειξε το αντίθετο! Οι τραυματισμοί των Πίρλο, Αμπροζίνι και Γκατούζο θα είχαν παραλύσει τη Μίλαν τις προηγούμενες σεζόν, αλλά ο Αλέγκρι βρήκε και πάλι τις λύσεις. Κατάλαβε, όσο κι αν δεν αρέσει στους Ελληνες, αρκετά νωρίς ότι ο Παπασταθόπουλος δεν είναι για βασικός στους Ροσονέρι αυτή τη στιγμή, έδωσε θέση βασικού στον Γέπες δίπλα στον Νέστα και ανέβασε στα χαφ τον Τιάγκο Σίλβα, κάνοντας τον Γκαλιάνι να δηλώσει πως «αυτό μου θυμίζει τον Καπέλο και την αλλαγή θέσης στον Ντεσαγί».

Ο Πάτο βρήκε την φόρμα του όταν έπρεπε και κυρίως όταν ο Ιμπραΐμοβιτς ήταν τιμωρημένος, ο Ζέεντορφ στο πρώτο μισό της σεζόν και ο Γκατούζο στη συνέχεια δεν γκρίνιαζαν όταν έμεναν εκτός 11άδας και το φινάλε δικαιώνει τον Αλέγκρι και του δίνει και μια θέση στην ιστορία, καθώς όχι μόνο κατέκτησε το Scudetto στην πρώτη του χρονιά στη Μίλαν αλλά στην ηλικία των 43 ετών έγινε και ο νεότερος προπονητής που παίρνει το ιταλικό πρωτάθλημα!

Οι παίκτες που έκαναν τη διαφορά
Ετσι όπως εξελίχθηκε η φετινή σεζόν, με τιμωρίες και τραυματισμούς, ο Αλέγκρι αναγκάστηκε να τους χρησιμοποιήσει όλους και εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται ότι το έκανε με τον καλύτερο τρόπο. Ολοι βοήθησαν στο να επιστρέψουν οι Ροσονέρι στην κορυφή μετά από επτά χρόνια αλλά ανάμεσά τους υπάρχουν ορισμένοι που έκαναν τη διαφορά.

Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς: Οταν ντύθηκε Ροσονέρο τον περασμένο Αύγουστο ο Σουηδός άσος υποσχέθηκε ότι το τέλος της σεζόν θα βρει την ομάδα να πανηγυρίζει για το πρωτάθλημα! Μπορεί κάποιος να τον χαρακτηρίσει αλλαζόνα, εγωπαθή, κωλόπαιδο και ό,τι άλλο θέλει, αλλά η αλήθεια είναι πως ο Ζλάταν είναι και παικταράς αλλά και άνθρωπος που κρατάει τον λόγο του! Με το φετινό έφτασε στα 8 σερί πρωταθλήματα (1 με Αγιαξ, 2 με Γιουβέντους, 3 με Ιντερ, 1 με Μπαρτσελόνα, 1 με Μίλαν) και... έχει ο Θεός!

Ο «Ιμπρα» έφερε τη νοοτροπία του νικητή στη Μίλαν, η παρουσία του προκάλεσε ενθουσιασμό στους τιφόζι και αυτοπεποίθηση στους συμπαίκτες του και στο πρώτο μισό της σεζόν έκανε πράγματα και θαύματα! Σκόραρε όποτε ήθελε, έφτιαχνε με μεγάλη ευκολία γκολ για τους συμπαίκτες του, γυρνούσε πίσω για να αμυνθεί, έδωσε τη δυνατότητα στον Αλέγκρι να ψάξει με διάφορους τρόπους για την επιθετική ανάπτυξη καθώς είχε στην κορυφή της παράταξης έναν πανύψηλο αλλά και εξαιρετικό τεχνίτη σέντερ φορ!

Τιάγκο Σίλβα: Μετά το ματς με την Ρόμα τον αποθέωσαν στις δηλώσεις τους οι Αλέγκρι, Ιμπραΐμοβιτς και Νέστα. Απολύτως δικαιολογημένα, καθώς τη φετινή σεζόν ο Βραζιλιάνος απέδειξε ότι αυτή τη στιγμή είναι ο κορυφαίος αμυντικός και έχει όλο το μέλλον μπροστά του. Επαιζε και για τον Νέστα όταν ο τελευταίος ήταν τραυματίας, κατηύθυνε πάντα σωστά την άμυνα της Μίλαν και παράλληλα έδωσε πολύτιμες λύσεις και ως αμυντικός χαφ όσες φορές χρειάστηκε.

Κέβιν Πρινς Μπόατενγκ: Ήρθε με δανεισμό από την Τζένοα και τώρα, όπως προανήγγειλε ο Γκαλιάνι, θα αποκτηθεί με κανονική μεταγραφή. Ο Γκανέζος ήταν αποκάλυψη στο χώρο του κέντρου, αγωνιζόμενος τόσο ως αμυντικός χαφ όσο και ως trequartista (όπως λένε οι Ιταλοί), δηλαδή πίσω από τους επιθετικούς. Πραγματικό... σκυλί στη μεσαία γραμμή ήταν ο πρώτος που πίεζε από ψηλά, έκοβε, μοίραζε παιχνίδι, έβγαινε ως κρυφός επιθετικός, πέτυχε κρίσιμα γκολ. Το μόνο που δεν κατάφερε ήταν να... χορέψει σαν τον Μάικλ Τζάκσον, όπως είχε υποσχθεί, αν έβαζε το γκολ που θα σήμαινε και την μαθηματική κατάκτηση του τίτλου.

Αλεσάντρε Πάτο: Αρχισε τη σεζόν ιδανικά αλλά στη συνέχεια έκαναν την εμφάνιση τους τα γνωστά μυικά προβλήματα και αναγκάστηκε να μείνει εκτός δράσης. Οταν επέστρεψε δεν τα κατάφερνε το ίδιο καλά, με συνέπεια να αρχίσουν οι αναλύσεις στον ιταλικό Τύπο για το κατά πόσο μπορεί να συνυπάρξει με τον Ιμπραΐμοβιτς ως δίδυμο. Η αλήθεια είναι ότι όταν άρχισαν τα προβλήματα για τον Σουηδό και απουσίασε από αγώνες, τότε ανέβηκε η απόδοση του Βραζιλιάνου αλλά όπως και να έχει, το σημαντικό για τους Ροσονέρι είναι ότι στο δεύτερο μισό της σεζόν τράβηξε το... λούκι σε ό,τι αφορά το σκοράρισμα. Πέτυχε πολλά κρίσιμα γκολ, καθάρισε τα ντέρμπι με Ιντερ, Νάπολι και έβαλε γκολ και στην... Μπάρμπαρα Μπερλουσκόνι!

Κλάρενς Ζέεντορφ: Στον πρώτο γύρο του Campionato δεν έκανε κάτι το ιδιαίτερο και ο Αλέγκρι δε δίσταζε να τον αφήνει εκτός. Από τον Ιανουάριο και μετά, όμως, ο Ολλανδός ξανάνιωσε και έκανε τη διαφορά για τους Μιλανέζους! Ενδεχομένως στους τελευταίους του μήνες στους Ροσονέρι, καθώς το συμβόλαιο του λήγει στο τέλος της σεζόν, ο Ζέεντορφ πήρε μπρος και δεν σταματούσε με τίποτα! Ετρεχε για πλάκα κάμποσα χιλιόμετρα σε κάθε ματς, έδωσε λύσεις ακόμη και ως ακραίο χαφ όταν χρειάστηκε, ενώ πέτυχε και σημαντικά γκολ είτε ως κρυφός επιθετικός είτε με εκτελέσεις φάουλ.

Κριστιάν Αμπιάτι: Από τη στιγμή που ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν ταλαιπωρείται από διάφορα προβλήματα τραυματισμών, ο Αμπιάτι είναι αυτή τη στιγμή ο καλύτερος Ιταλός τερματοφύλακας. Η φετινή χρονιά ήταν ίσως η καλύτερη της καριέρας του, καθώς ήταν απίστευτα σταθερός για... Αμπιάτι, δεν έφαγε κάποιο γκολ από γκάφα, έδινε σιγουριά στους συμπαίκτες του και σίγουρα έδωσε και βαθμούς με τις αποκρούσεις του σε ορισμένα ματς!

Τα ματς-κλειδιά
Η Μίλαν έπιασε κορυφή στις 10 Νοεμβρίου 2010, όταν για την 11η αγωνιστική της Serie A που έγινε μεσοβδόμαδα, επικράτησε της Παλέρμο με 3-1 στο «Σαν Σίρο» και προσπέρασε την Ιντερ, που την ίδια ώρα κολλούσε στο 1-1 με την Λέτσε εκτός έδρας αλλά και την Λάτσιο που έχανε από την νεοφώτιστη Τσεζένα με 1-0. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα οι Ροσονέρι δεν κοίταξαν ξανά πίσω, παραμένοντας στην κορυφή μέχρι και τη μαθηματική εξασφάλιση του 18ου Scudetto. Σε όλη αυτή την πορεία, υπήρχαν κάποια παιχνίδια κομβικής σημασίας.

12η αγωνιστική: Ιντερ-Μίλαν 0-1
Μία αγωνιστική μετά την κατάληψη της κορυφής, η ομάδα του Αλέγκρι αντιμετώπισε, ως τυπικά φιλοξενούμενη, την Ιντερ στο τοπικό ντέρμπι. Οι Ροσονέρι άνοιξαν το σκορ στο 5ο λεπτό με την εκτέλεση πέναλτι του Ιμπραΐμοβιτς, ήταν καλύτεροι σε όλη τη διάρκεια της αναμέτρησης παρά το γεγονός ότι έμειναν με 10 παίκτες στην επανάληψη μετά την αποβολή του Αμπάτε, αύξησαν τη διαφορά από τους Νερατζούρι και έκαναν σαφές για πρώτη φορά ότι φέτος ήταν αποφασισμένοι να επιστρέψουν στην πρώτη θέση!

18η αγωνιστική: Κάλιαρι-Μίλαν 0-1
Πρώτος αγώνας μέσα στο 2011 και στην Ιταλία οι πρωτοπόροι συνηθίζουν να την πατάνε κάθε χρόνο μετά τη χειμερινή διακοπή. Την ημέρα που η Γιουβέντους, που ήταν κοντά στη βαθμολογία, γνώριζε απίστευτη συντριβή με 4-1 από την Πάρμα στο Τορίνο και η Νάπολι έχανε από την Ιντερ με 3-1 στο Μιλάνο, οι Ροσονέρι κινδύνεψαν σοβαρά με ήττα κόντρα στην Κάλιαρι στη Σαρδινία αλλά τελικά πήραν το τρίποντο. Στο ντεμπούτο του με τη Μίλαν ο Κασάνο έβγαλε μια εκπληκτική ασίστ στο 85ο λεπτό για τον νεαρό Στράσερ κι αυτός με πλασέ έκανε το 0-1 και έδωσε αυτοπεποίθηση στην ομάδα του για τη συνέχεια.

26η αγωνιστική: Κιέβο-Μίλαν 1-2
Το Scudetto κρίνεται συνήθως στα ματς με τις μικρές ομάδες και εκεί έχανε σημαντικούς βαθμούς η Μίλαν τα προηγούμενα χρόνια. Φέτος, όμως, ήταν μια άλλη ιστορία και αυτό αποδείχθηκε και στη Βερόνα. Ο Ρομπίνιο άνοιξε το σκορ με τη βοήθεια του χεριού, η Κιέβο ισοφάρισε στο 63' με τον Φερνάντες και πίεζε για την ολική ανατροπή αλλά η ομάδα του Αλέγκρι διατήρησε την αυτοκυριαρχία της και στο 82' ο Πάτο με όμορφη προσπάθεια έγραψε το 1-2 και δεν επέτρεψε στους διώκτες να πλησιάσουν.

27η αγωνιστική: Μίλαν-Νάπολι 3-0
Οι Ναπολιτάνοι ήταν σε απόσταση βολής και μετέφεραν 10.000 κόσμο στο «Σαν Σίρο». Το πρώτο ημίχρονο έληξε 0-0 αλλά στην επανάληψη οι Ροσονέρι ήταν καταιγιστικοί και έφτασαν στο 3-0, που τους έδωσε ώθηση για τη συνέχεια! Το... σοφτ πέναλτι με το οποίο άνοιξε το σκορ η ομάδα του Αλέγκρι, ήταν κι αυτό μια επιβεβαίωση ότι το... χαρτί είχε αλλάξει σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν, όταν τέτοιες αποφάσεις πήγαιναν υπέρ της άλλης ομάδας της πόλης.

28η αγωνιστική: Γιουβέντους-Μίλαν 0-1
Οταν πετυχαίνεις την πρώτη σου νίκη επί της Γιουβέντους στο Τορίνο μετά το 2004 με γκολ του... Γκατούζο, που είχε να σκοράρει κάποια χρόνια, τότε αντιλαμβάνεσαι ότι είναι η σεζόν σου! Κατά σύμπτωση, τη χρονιά της τελευταίας νίκης στο Τορίνο, το 2004, η Μίλαν είχε κατακτήσει και πάλι το Scudetto!

31η αγωνιστική: Μίλαν-Ιντερ 3-0
Η διαφορά ήταν στο +2 για τη Μίλαν, η Ιντερ πήγε στο ντέρμπι με φόρα από το νικηφόρο σερί της και με πάθος για την ολική ανατροπή, αλλά από τα πρώτα δευτερόλεπτα φάνηκε πώς θα κυλούσε η βραδιά. Το 1-0 από τον Πάτο στο 1ο λεπτό (!), αρκετές ευκαιρίες στη συνέχεια, το 2-0 ξανά από τον Πάτο στο 62', το 3-0 με το πέναλτι του Κασάνο στο 89' και το Scudetto, ουσιαστικά, ήταν ήδη Ροσονέρο!