Ο ποιητής του low post

Η Ιστορία επαναλαμβάνεται και η Μακάμπι, δέκα χρόνια μετά τον τελικό της 13ης Μαΐου του 2001 στο Παλέ ντε Μπερσί, θα σταθεί απέναντι στον Παναθηναϊκό, σε έναν αγώνα τίτλου ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Τα προγνωστικά επιβεβαιώθηκαν πολύ εύκολα. Ο Παναθηναϊκός ύστερα από έναν ημιτελικό που περισσότερο έμοιαζε με… λασπομαχία παρά με μπάσκετ νίκησε τη Σιένα χωρίς ν’ απειληθεί, η Μακάμπι πέρασε σαν τρένο πάνω από τη Ρεάλ και η σύγκρουση ανάμεσα σε 'Ελληνες και Ισραηλινούς θα είναι γεγονός το απόγευμα της Κυριακής!

Έχουμε δει τον Παναθηναϊκό να παίζει πολύ καλύτερα σε φάιναλ φορ, αλλά όταν φτάνεις ως εδώ μετράει μόνο το αποτέλεσμα. Το μπάσκετ δεν είναι ρυθμική γυμναστική και τον νικητή δεν τον αποφασίζει η κριτική επιτροπή, αλλά ό,τι γράφει το ταμπλό. Η επιτυχία της ελληνικής ομάδας επί της πρωταθλήτριας Ιταλίας παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, διότι οι δύο από τους βασικούς παίκτες που την οδήγησαν στον τελικό είναι ο Καλάθης και ο Βουγιούκας, παιδιά που αμφισβητήθηκαν στη διάρκεια της σεζόν από όλους, ακόμη και από τους φίλους του Τριφυλλιού που ύστερα από κάθε ανάποδο αποτέλεσμα έκαναν μνημόσυνο στους απόντες Πέκοβιτς, Γιασικεβίτσιους και λοιπά…

Ναι, είναι αναφαίρετο δικαίωμα του… μελλοθάνατου να διαλέξει πώς θα πεθάνει! Οι προπονητές της Σιένα, λοιπόν, είχαν δει κακό όνειρο για τον Διαμαντίδη και αποφάσισαν ότι θα τον κυνηγάνε ως τα… ντουζ για να μην πάρει την μπάλα στα χέρια του.. Κι αν (ή όταν) τελικά την έπιανε, θα του έκαναν τόσο δυνατά παγίδα, ώστε το μόνο που θα του έμενε θα ήταν να πασάρει την μπάλα…. Η εγχείρηση πέτυχε, αλλά ο ασθενής πέθανε. Μπορεί ο αρχηγός του Παναθηναϊκού να μη σκόραρε πολύ –πέτυχε οκτώ πόντους– αλλά στην ουσία αυτή η απόφαση των Ιταλών έδωσε σημείο αναφοράς στην επίθεση του Τριφυλλιού. Ο Διαμαντίδης πάσαρε γρήγορα και σωστά στην αδύνατη πλευρά μετά το ξάφνιασμα των πρώτων λεπτών, δημιουργούσε ρήγματα χρησιμοποιώντας σωστά τους ελεύθερους συμπαίκτες του και οι εννέα ασίστ που έδωσε καθόρισαν την εξέλιξη του τελικού.

Ο κορυφαίος, όμως, του Παναθηναϊκού ήταν ο Καλάθης. Ο μικρός απέδειξε και στον ημιτελικό ότι μετά τις επικές εμφανίσεις που έκανε απέναντι στην Μπαρτσελόνα, έχει ανέβει οριστικά επίπεδο και πως το ελληνικό μπάσκετ έχει βρει το επόμενο μεγάλο γκαρντ που έψαχνε για την Εθνική ομάδα… ! Ο 22χρονος Ελληνοαμερικανός στάθηκε όρθιος και ψύχραιμος την ώρα που έπεφταν κορμιά στο παρκέ, μπήκε γενναία στις μάχες, πήρε πρωτοβουλίες στην επίθεση, έδωσε τον τόνο στην άμυνα του Παναθηναϊκού και εκμεταλλεύτηκε επιθετικά την απόφαση του Πιανιτζιάνι να παγιδέψει τον Διαμαντίδη.

Οι παίκτες της ιταλικής ομάδας μπήκαν στο παρκέ αποφασισμένοι να πιάσουν κυριολεκτικά από τον λαιμό τους παναθηναϊκούς και το έκαναν. Χρειάστηκε να περάσει ένα δεκάλεπτο για να προσαρμοστεί η ελληνική ομάδα, ν’ αφήσει στην άκρη του σαβουάρ βιβρ, ν’ ανταποδώσει τις μπουνιές και να πάρει τον έλεγχο του αγώνα! Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και όταν έγινε πλέον ολοφάνερο ότι οι παίκτες του Ομπράντοβιτς πήραν το πάνω χέρι, το ματς συνέχισε να είναι πόλεμος. Ειδικά μακριά από την μπάλα, οι αγκωνιές και τα σπρωξίματα ήταν πολύ περισσότερα από τα κανονικά μαρκαρίσματα. Οι διαιτητές δεν πρόλαβαν να δουν ούτε τα μισά από όσα έγιναν το απόγευμα της Παρασκευής στο Παλάου Σεν Τζόρντι.

Η ΖΩΝΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ

Το ματς δεν ξεκίνησε καλά για την ελληνική ομάδα, κυρίως διότι η Σιένα μπήκε σεληνιασμένη στο γήπεδο και οι Πράσινοι χρειάστηκαν χρόνο για να ματσάρουν τη μαχητικότητα και τον τρόπο που έπαιζαν μπάσκετ οι αντίπαλοί τους! Οι παίκτες του Ομπράντοβιτς ξεκίνησαν το παιχνίδι με έξι λάθη στα πρώτα οκτώ λεπτά του τελικού και έπιαναν ριμπάουντ μόνο κατά λάθος. Η Σιένα, όμως, δεν είχε την κλάση να μεταφράσει την υπεροχή της σε διαφορά στο ταμπλό και μέχρι να λήξει το ημίχρονο η κατάσταση είχε ανατραπεί.

Το τεχνικό τιμ του Παναθηναϊκού χρησιμοποίησε για μεγάλα χρονικά διαστήματα άμυνα ζώνης «ματς απ», η οποία μπλόκαρε ολοκληρωτικά την επίθεση της Σιένα. Ετσι το 17-21 της πρώτης περιόδου, έγινε 40-36 στο 20 και στο ξεκίνημα του τρίτου δεκαλέπτου με τη συμβολή του Καλάθη έφτασε σε διψήφιο αριθμό πόντων, για να μην κοιτάξει ποτέ πίσω ο Παναθηναϊκός.

Ο ημιτελικός κρίθηκε οριστικά και αμετάκλητα στα επτά πρώτα λεπτά του τρίτου δεκαλέπτου. Η Σιένα πέτυχε σε αυτό το διάστημα μόνο ένα καλάθι (1/9 εντός παιδιάς), ο Παναθηναϊκός ήταν λίγο καλύτερος (4/13) και με τους Καλάθη, Φώτση να σκοράρουν διαμορφώθηκε το +12 (52-40) που αποδείχθηκε απροσπέλαστο εμπόδιο γα τους Ιταλούς.

Στο τέταρτο δεκάλεπτο ο Παναθηναϊκός δεν απειλήθηκε σε κανένα σημείο, ακόμη και όταν οι Ιταλοί πλησίασαν στους πέντε, διότι ήταν ολοφάνερο ότι δεν πίστευαν! Η ελληνική ομάδα με τον Βουγιούκα να σκοράρει και να δημιουργεί σε αυτό το διάστημα και τον Μπατίστ να βάζει δύο καθοριστικά καλάθια (το ένα από μαγική πάσα του Καλάθη) έφτανε χωρίς καρδιοχτύπια στη νίκη και σε έναν ακόμα τελικό Ευρωλίγκας.

Ο ΚΟΡΜΟΣ

Οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της πρόκρισης του Παναθηναϊκού ήταν οι παίκτες κορμού. Αυτοί που επί χρόνια βρίσκονται στο πλευρό του Ομπράντοβιτς και ξέρουν ακριβώς τι να κάνουν χωρίς να χρειαστεί να μιλήσουν με τον προπονητή τους. Ο Διαμαντίδης, ο Μπατίστ, ο Φώτσης (που έπαιξε στον τελικό με τη Μακάμπι για τη Σουπρολίγκα το 2001 και σκόραρε 15 πόντους) είναι εγγύηση για την ελληνική ομάδα και όλα αυτά είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα. Το νέο της υπόθεσης είναι η απόδοση του Καλάθη και του Βουγιούκα.

Ο Νικ Καλάθης, λοιπόν, απέδειξε χθες για μια ακόμη φορά μετά τις επικές εμφανίσεις που έκανε απέναντι στην Μπαρτσελόνα, ότι άλλαξε οριστικά επίπεδο και πως το ελληνικό μπάσκετ έχει βρει το επόμενο μεγάλο γκαρντ που θα συνεχίσει την παράδοση του Δημήτρη Διαμαντίδη! Ο 22χρονος Ελληνοαμερικανός στάθηκε όρθιος σε ένα γήπεδο όπου έπεφταν κορμιά, δεν δείλιασε ποτέ να μπει στις μάχες και να πάρει πρωτοβουλίες, έδωσε τον τόνο στην άμυνα του Παναθηναϊκού και εκμεταλλεύτηκε επιθετικά την απόφαση του Πιανιτζιάνι να σεβαστεί μόνο τον Διαμαντίδη!


Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΤΟΥ LOW POST

Ο Ίαν από την άλλη μεριά έπαιξε στον ημιτελικό με τη σιγουριά και την ψυχολογία του βασικού παίκτη και όχι του συμπληρωματικού που ξεκουράζει τον Μπατίστ. Ήταν τόσο συγκεντρωμένος, ώστε έκανε τη διαφορά στην άμυνα και όχι στην επίθεση, όπου όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι… ποιητής του low post! Ο Έλληνας σέντερ μπορεί να μην έχει την κοψιά του Ράκοβιτς, ήταν όμως σκληρός στην άμυνα, όχι μόνο απέναντι στους προσωπικούς του αντιπάλους, αλλά αλλοίωσε και κάθε προσπάθεια των γκαρντ της Σιένα να διεισδύσουν. Ο Βουγιούκας έκανε εξαιρετική δουλειά και σαν πασέρ, όταν η Σιένα έκανε παγίδες με τον παίκτη του Ίαν στον Διαμαντίδη. Όσες φορές σημάδεψαν τον 26χρονο σέντερ οι συμπαίκτες του μετά τις περιστροφές δεν βιάστηκε να τελειώσει τις φάσεις, έδωσε μερικές εκπληκτικές πάσες που άνοιξαν το γήπεδο και έσπασαν την ιταλική άμυνα. Ήταν τόσο καλός ο Ίαν, ώστε ο Μάριτς δεν χρειάστηκε να παίξει καθόλου…
Εδώ είναι μία από τις φάσεις όπου ο Βουγιούκας πέτυχε γκολ φάουλ στο δεύτερο δεκάλεπτο όταν ο Παναθηναϊκός ήταν πίσω στο σκορ και ο Ίαν βοήθησε την ομάδα του να ανακάμψει.

ΣΧΗΜΑ 1

Ο Φώτσης(4) κάνει σκριν στον Βουγιούκα (5) και αμέσως μετά στον Διαμαντίδη (1) που έχει την μπάλα, στην προσπάθεια του Παναθηναϊκού να δημιουργήσει τις σωστές αποστάσεις μεταξύ των παικτών του. Ο Διαμαντίδης με τη σειρά του κινείται με ντρίμπλα προς τα αριστερά (σχήμα 1).

ΣΧΗΜΑ 2

Ο Διαμαντίδης (1) δίνει την μπάλα με hand off στον Νίκολας (2) και ο Βουγιούκας (5) αρχίζει να βελτιώνει τη θέση του για να συνεχιστεί το παιχνίδι (σχήμα 2)

ΣΧΗΜΑ 3

Ο Νίκολας (2) παίρνει το σκριν του Βουγιούκα (5) που βυθίζεται στο καλάθι. Ο Διαμαντίδης (1) διορθώνει τη γωνία πάσας του και παίρνει την μπάλα από τον Νίκολας για να τροφοδοτήσει τον Έλληνα σέντερ (5) στην καρδιά της ιταλικής άμυνας και να σκοράρει με το αριστερό χέρι μπροστά από τον Ράκοβιτς (σχήμα 3)

ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΠΙΑΝΙΤΖΙΑΝΙ

Ένας από τους κορυφαίους παίκτες του Παναθηναϊκού χθες ήταν ο… ΜακΚάλεμπ! Αν ο πλέι μέικερ της Σιένα έκανε πέρυσι στον Βουγιόσεβιτς αυτά που είδαμε χθες, δεν υπήρχε περίπτωση να έβγαζε τη σεζόν. Πήρε τη σημαία και το σπαθί και όρμησε να ελευθερώσει την πόλη…

Ο Πιανιτζιάνι τελικά φάνηκε να μην πιστεύει στην ομάδα του. Δεν εξηγείται αλλιώς γιατί έχρισε σωτήρα της Σιένα τον ΜακΚάλεμπ και άλλαξε το πλάνο που του έδωσε το εισιτήριο για τη Βαρκελώνη. Μπορεί να λέει σε κάθε ευκαιρία ότι λατρεύει τον Ζήση, αλλά τον άφησε στον πάγκο και άναψε πράσινο φως στο Αμερικανάκι να κάνει ό,τι του κατέβει στο κεφάλι. Η πειθαρχημένη ομάδα της σειράς με τον Ολυμπιακό μπήκε στο χρονοντούλαπο και τη θέση της πήρε ένα… κοτόπουλο χωρίς κεφάλι, που πήγαινε από εδώ και από εκεί χωρίς στόχο.

Η λογική του Πιανιτζιάνι ήταν γενικά η αναμενόμενη. Τον περισσότερο χρόνο προσπάθησε να παίξει με τα τριάρια του πλάτη στο καλάθι. Όταν, όμως, ο Παναθηναϊκός γύρισε την άμυνά του σε ζώνη, τότε οι ιδέες του τελείωσαν. Ας δούμε εδώ πώς η Σιένα εκμεταλλεύτηκε το παιχνίδι του Χέρστον κοντά στο καλάθι:

ΣΧΗΜΑ 4

Ο Ζήσης (1) δίνει την μπάλα στον Στόουνρουκ (4) που βγαίνει στα πλάγια με τη βοήθεια του σκριν του Καουκένας (2). Αμέσως μετά ο Ζήσης κόβει στη γωνία της δυνατής πλευράς. (σχήμα 4)

ΣΧΗΜΑ 5

Ο Χέρστον (3) παίρνει το σκριν του Λαβρίνοβιτς (5) από την αδύνατη πλευρά και κόβει δυνατά στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, για να υποδεχτεί την πάσα του Στόουνρουκ (4) (σχήμα 5)

ΣΧΗΜΑ 6

Όταν ο Χέρστον (3) δεν μπορούσε να τελειώσει τη φάση, ο Λαβρίνοβιτς (5) συνέχιζε να κινείται και έκανε down pick για τον Καουκένας, ο οποίος ανέβαινε στην κορυφή για να σουτάρει ή να παίξει ένας εναντίον ενός. (σχήμα 6)


ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, πήρε δίκαια το εισιτήριο για τον τελικό, με πέντε παίκτες να πιάνουν υψηλά στάνταρ απόδοσης (Διαμαντίδης, Φώτσης, Καλάθης, Βουγιούκας και Μπατίστ). Απέναντι στη Μακάμπι, όμως, η ελληνική ομάδα θα χρειαστεί περισσότερα από εκείνους που δεν βοήθησαν με τη Σιένα, όπως ο Νίκολας και ο Περπέρογλου ή, αυτούς που δεν τους βγήκε το παιχνίδι, σαν τον Τσαρτσαρή και τον Σάτο. Οι λίγες ώρες που μεσολαβούν ως τον τελικό καθιστούν αναγκαίο να βοηθήσουν όλοι, διότι εκείνοι που έπαιξαν 30 λεπτά (Φώτσης, Διαμαντίδης, Καλάθης) είναι λογικό να είναι κουρασμένοι …


Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

Η διαιτησία του ημιτελικού ήταν κακή, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι γι’ αυτό φταίνε οι δυο ομάδες με πρώτη και καλύτερη τη Σιένα που ξεκίνησε από το πρώτο δευτερόλεπτο -όταν ο Μος πήρε αγκαλιά τον Διαμαντίδη- με διάθεση να παίξει wrestling και όχι μπάσκετ. Λίγο αργότερα ακολούθησε υποχρεωτικά και ο Παναθηναϊκός αυτόν τον δρόμο, με αποτέλεσμα να πέφτει ξύλο και των γονέων μακριά από την μπάλα και τους διαιτητές να τρέχουν, αλλά να μη φτάνουν. Ο Πιανιτζιάνι διαμαρτυρήθηκε για τη διαιτησία, έχοντας προφανώς στο μυαλό του φάσεις όπως το πρώτο φάουλ του Λαβρίνοβιτς που δεν έγινε ποτέ, η αλήθεια όμως είναι πως οι παίκτες του μπορεί να προσπάθησαν να παίξουν δυνατά, αλλά από μυαλό και συγκέντρωση πήραν μηδέν…!


Η ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΜΑΚΑΜΠΙ

Στον έτερο ημιτελικό η Μακάμπι είχε εύκολο έργο εξαρχής, διότι πήγε το παιχνίδι με τη Ρεάλ στον δικό της ρυθμό. Η άμυνά της ήταν εξαιρετική, αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά ότι δεν μπορείς να φτάσεις ψηλά ό,τι κι αν κάνεις επιθετικά, αν δεν ξεκινάς από τ’ ανασταλτικά σου καθήκοντα.

Οι Ισραηλινοί, λοιπόν, με τον Σχορτσιανίτη να κυριαρχεί μέσα στη ρακέτα -ύστερα από αγχωτικό ξεκίνημα- και στη συνέχεια με τον Πάργκο να εκθέτει την άμυνα των Ισπανών -αλλά και με τους Έιντσον- Πνίνι να παίρνουν πετυχημένες πρωτοβουλίες, δεν ανησύχησαν ποτέ.

Στην επανάληψη τα τρίποντα έπεφταν… χαλάζι και το μυαλό της Μακάμπι ταξίδευε από νωρίς στον τελικό. Η διαφορά έφτασε ακόμη και στους 20 πόντους, για να δείξει σε όλους ότι το έργο που θα έχει ο Παναθηναϊκός την Κυριακή δεν θα είναι εύκολο. Περισσότερα, όμως, για τον τελικό θα πούμε σε λίγες ώρες σε επόμενο κείμενο…