Panathinaikos ή Παναθηναϊκός;

Την ώρα που οι κορυφαίες ομάδες της Ευρωλίγκας βρίσκονται σε οργασμό μεταγραφών, την ώρα που στην Τουρκία (κατά βάση) κόσμος πάει κι έρχεται, ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στο κρίσιμο σημείο που θα πρέπει με τις επιλογές και τις κινήσεις του να υποστηρίξει το «θα επιστρέψουμε».

Οι μεταγραφές καθορίζονται από τον στόχο και τα λεφτά που θα διαθέσεις καθορίζονται από το «ταβάνι» που θα βάλεις. Ο Παναθηναϊκός λοιπόν βρίσκεται στο σημείο που θα πρέπει να αποδείξει αν και πόσο θέλει να γυρίσει στην ελίτ του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Να αποδείξει το αν ο στόχος του για η συμμετοχή σε Final-4 θα είναι ρεαλιστικός ή αν τελικά θα καταλήξει σε μια πορεία συντήρησης σαν τη φετινή που για να κατακτήσει το πρωτάθλημα θα έπρεπε να τρυπήσει το ταβάνι του.

Είναι σαφές πως ο σχεδιασμός σε κάθε μία από τις δύο παραπάνω περιπτώσεις είναι εντελώς διαφορετικός. Αν για παράδειγμα επιλέξεις το «Panathinaikos», τότε προχωράς σε αναγκαστική αύξηση του μπάτζετ, κάτι πολύ δύσκολο σε μια Ελλάδα που διαλύεται και η κρίση έχει «πονέσει» τους πάντες, επιλέγεις παίκτες με εντελώς διαφορετικά κριτήρια από τα φετινά και βεβαίως κινείσαι αστραπιαία γιατί οι μεγάλες ομάδες... τρέχουν και «καπαρώνουν» ό,τι καλύτερο υπάρχει στην αγορά.

Αν πάλι θές κάτι ενδιάμεσο, τότε αρχίζει τις εκπτώσεις στα γούστα σου, πας σε συμβιβαστικές επιλογές - όπως έγινε σε πολλές περιπτώσεις φέτος - και μοιραία παίρνεις το κόστος των αποφάσεων και κρίνεσαι αναλόγως στο φινάλε.

Ο Εξάστερος Παναθηναϊκός που θέλει να επιστρέψει στην ελίτ θα χρειαστεί γενναίες παρεμβάσεις στο ρόστερ του. Αν και ο χειρότερος προπονητής είναι εκατοντάδες φορές καλύτερος από τον οποιοδήποτε δημοσιογράφο, νομίζω πως είναι κοινός τόπος πως ο φετινός Παναθηναϊκός είχε τεράστιο έλλειμμα ποιότητας και ποσότητας στις περισσότερες θέσεις της πεντάδας του.

Με εξαίρεση τον Μπατίστα (δεν βάζω τον Γκιστ στην εξίσωση γιατί δώσει τα διαπιστευτήριά του) που θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να καλύψει τη θέση του τρίτου ψηλού σε μια ομάδα που θέλει να διεκδικήσει την παρουσία σε φάιναλ φορ, οι υπόλοιποι ξένοι ήταν παίκτες που δεν θα μπορούσαν να φανταστούν πριν από κάποια χρόνια ότι θα φορούσαν τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Τη φόρεσαν επειδή ο πήχης χαμήλωσε τόσο πολύ που κάποιοι εξ αυτών θεωρούσαν τον Παναθηναϊκό «σκαλοπάτι» στην καριέρα τους...

Επομένως, αν οι «πράσινοι» θέλουν να αλλάξουν επίπεδο, θα χρειαστούν δύο πολύ ποιοτικά πόιντ γκαρντ, έναν αξιόπιστο σούτινγκ γκαρντ, σημαντική προσθήκη στο «3» και βεβαίως την απόκτηση ενός βασικού σέντερ που θα έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τους άλλους δύο ψηλούς.

Προς το παρόν διαρρέεται πως στόχος είναι η επιστροφή στην ελίτ και οι προτάσεις σε Καλάθη και Σλούκα (ανεξάρτητα αν οι πιθανότητες είναι μηδαμινές) δείχνουν την πρόθεση να επιστρέψει η ομάδα στην ελίτ.

Το πρώτο δείγμα ωστόσο θα το πάρουμε με την επιλογή του προπονητή, τον άνθρωπο δηλαδή που θα επιλεγεί για να οδηγήσει την ομάδα και που θα κάνει τις επιλογές υψηλού επιπέδου. Επιλογές υψηλού ρίσκου δεν συνάδουν με τον στόχο «επιστρέφουμε στην ελίτ», άρα σ' αυτή την περίπτωση ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός προτού καταλήξει στον άνθρωπο - κλειδί που θα κληθεί να κάνει τον στόχο πράξη...

Υ.Γ1.: Ο Καλάθης είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να βρει ο Παναθηναϊκός για το πρόβλημα στον άσο. Είναι «βαρύ» να μιλάμε για τον διάδοχο του Διαμαντίδη (δεν θα υπάρξει άλλωστε), αλλά είναι ό,τι πιο κοντινό θα μπορούσε να αποκτήσουν οι «πράσινοι». Πράγματι ο Παναθηναϊκός είναι το μεγάλο φαβορί για τον Καλάθη, ΑΝ ο παίκτης αποφασίσει να γυρίσει στην Ευρώπη. Το περσινό πάθημα ωστόσο θα πρέπει να γίνει μάθημα στους «πράσινους» και να ενεργοποιήσουν το Plan B πολύ - πολύ νωρίτερα από πέρυσι, αν διαπιστώσουν πως ο ομογενής γκαρντ παίζει πάλι τις γνωστές καθυστερήσεις.