Ο πιο ισορροπημένος ΠΑΟΚ

Ειρωνεία στο φουλ, δείγμα ασέβειας απέναντί μου και βέβαια κομπλεξισμού, αφού εννοείται πως δεν εννοούσα – και το εξηγούσα μάλιστα – ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο τύπου Μπαρτσελόνα ή Άγιαξ, αλλά στα δικά μας μέτρα, τα ελληνικά.

Επίσης, εξηγούσα, πως για εμένα, το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο, είναι να επιτίθεσαι εξίσου καλά όσο αμύνεσαι. Να υπάρχει ισορροπία μεταξύ των γραμμών, πολλά τρεξίματα και βέβαια, πίστη στο πλάνο.

Ένα από αυτά τα παιχνίδια που φανταζόμουν το περασμένο καλοκαίρι, ήρθε στη Καβάλα.
Ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε και εννοείται πως είμαι ψωνισμένος με αυτό. Εννοείται πως θα προτιμούσα να παίξουμε λιγότερο καλά και να κερδίσουμε, αλλά αυτά γίνονται στο ποδόσφαιρο.

Στο χθεσινό παιχνίδι ο ΠΑΟΚ επιβλήθηκε από το πρώτο λεπτό. Είχε έναν δαιμονισμένο Βιτόλο να μαζεύει όλες τις μπαλιές, έναν πολύ ουσιαστικό Γκαρσία, μία άμυνα που αν εξαιρέσεις τον Λίνο του πρώτου ημιχρόνου και ένα λάθος του Κοντρέρας ήταν πολύ καλή και μία επίθεση που δημιούργησε τις περισσότερες φάσεις από ποτέ.

Ναι, ο ΠΑΟΚ δεν έχει επιθετικό-εκτελεστή, που έχει το ένστικτο να σκοτώσει τον αντίπαλο. Πρέπει να αποκτήσει έναν και μάλιστα άμεσα.

Η ζωή του Σάντος, η δικιά μας, αλλά και των φιλάθλων, θα γίνει σαφώς πιο εύκολη όταν αποκτηθεί αυτός ο παίκτης. Γιατί κατά τα άλλα η ομάδα είναι πλήρης.

Φαίνεται να κερδίσει και έναν παίκτη, που κατ εμέ ήταν χαμένος. Ο Νίκος Αραμπατζής αρχίζει να παίζει σύμφωνα με τον παίκτη που απέκτησε ο ΠΑΟΚ από τον Πανσερραϊκό. Έχει διώξει το μεγαλύτερο ποσοστό του άγχους που τον κατέβαλε στο παρελθόν και είναι η πιο ισορροπημένη λύση για το δεξί άκρο της άμυνας. Αν μονιμοποιηθεί, θα είναι έργο Σάντος και θα πρέπει να του το αναγνωρίσουμε.

Περιμένω πως και πως την παρουσία του Κριστιάνο στην ενδεκάδα, για να δω πως θα λειτουργήσει το πράγμα όταν θα έχω δύο Βιεϊρίνια μέσα στην ομάδα.

ΥΓ. Ο κόσμος μπορεί να μη κερδίζει τα παιχνίδια, όμως η εικόνα του στη Καβάλα ήταν συγκλονιστική.