Το ξέρω πως αυτό το κείμενο στο μεγαλύτερο μέρος του θα είναι μια ουτοπία, καθώς ναι μεν υπάρχει το δεδομένο στο οποίο θα γίνει αναφορά, αλλά από την άλλη, δυστυχώς δεν περιμένουμε πως η υγεία που βγάζει για ακόμα μία φορά το βόλεϊ και στην προκειμένη αυτό των γυναικών, θα την δούμε και σε άλλα αθλήματα στην χώρα μας. Μακάρι φυσικά αυτό να γίνει, αλλά προσωπικά δεν πιστεύω πως θα γίνει.
Για να μην πλατιάζουμε όμως, ο λόγος τούτου εδώ του μπλογκ, είναι το εξαιρετικά βελούδινο και συνάμα όμορφο διαζύγιο του Παναθηναϊκού με την Ειρήνη Χατζηευστρατιάδου κυρίως, αλλά και την Μανωλίνα Κωνσταντίνου. Και αναφέρομαι σε αυτές τις δύο και όχι στην Μαρτίνα Σάμανταν, γιατί η κεντρική από την Κροατία θα συνεχίσει στον Πανιώνιο, ενώ οι άλλες δύο στον «αιώνιο αντίπαλο» των «πράσινων», τον Ολυμπιακό.
Η αλήθεια είναι πως σε όσα αθλήματα έχουν γίνει ανάλογες μετακινήσεις και προς τις δύο πλευρές, έχουν υπάρξει αντιδράσεις που σε μεγάλο βαθμό έχουν ξεφύγει. Και επειδή θα πείτε πως είναι άλλο σε κάποιο άθλημα γυναικών, θυμηθείτε το τι έχει γίνει και στο μπάσκετ γυναικών σε ανάλογες μετακινήσεις.
Με τις μεταγραφές των Χατζηευστρατιάδου και Κωνσταντίνου ωστόσο είδαμε κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί και αξίζει να αναφερθεί. Και οι δύο παίκτριες είχαν συμφωνήσει βδομάδες πριν να αφήσουν τις «πράσινες» και να πάνε στις «ερυθρόλευκες». Αυτό φυσικά δεν τις εμπόδισε, ειδικά την έμπειρη κεντρική που ήταν και βασική, να τα δώσουν όλα και να οδηγήσουν τον Παναθηναϊκό στην επιστροφή στην κορυφή.
Μετά πανηγύρισαν αυτό το τρόπαιο όπως του άξιζε και γνώρισαν και την αποθέωση από τον κόσμο, παρότι όλοι ήξεραν πως σε λίγους μήνες θα αγωνίζονται με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Θα πείτε και με το δίκιο σας πως αυτό είναι αυτονόητο. Δυστυχώς έπρεπε να είναι αυτονόητο, αλλά στην χώρα μας όχι μόνο δεν είναι, αλλά η αλήθεια είναι πως το συναντάμε σπάνια.
Όπως συναντάμε σπάνια το να βγαίνουν τα κορίτσια στα social να αποχαιρετούν τον Παναθηναϊκό πηγαίνοντας στον Ολυμπιακό και να μην βλέπουμε βρισιές και κατάρες που δυστυχώς έχουν γίνει κανόνας στην χώρα μας. Μακάρι και στο πρώτο ντέρμπι αιωνίων στο Μετς, να χειροκροτηθούν και οι δύο και μακάρι αυτό το εξαιρετικά βελούδινο διαζύγιο που υπήρξε και η μετακίνηση από τον έναν αιώνιο στον άλλο, να γίνει στο μέλλον ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Να μην χρειάζεται να γράφουμε για το αυτονόητο, πως κάποιος ή κάποια έφυγε από τον Παναθηναϊκό και πήγε στον Ολυμπιακό και το αντίθετο και δεν δέχθηκε κατάρες, αλλά ευχές και χειροκροτήματα. Ναι το ξέρω πως ζητάω πολλά, αλλά αφού έγινε η αρχή και ήταν τόσο ωραία, γιατί να μην υπάρξει και συνέχεια...