Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου, η σπρίντερ Έιμι Χαντ, άρπαξε την ευκαιρία που της δόθηκε στις δηλώσεις της μετά το αγώνισμά της και τοποθετήθηκε για το γυμνό διαφημιστικό της Αμερικανίδας ηθοποιού Σίντνεϊ Σουίνι, που έκανε για μία εταιρεία αθλητικού στοιχήματος.
Η συγκεκριμένη καμπάνια της Αμερικανίδας ηθοποιού προκάλεσε τις αντιδράσεις πολλών αθλητριών παγκοσμίως, καθώς θεώρησαν ότι η διαφήμιση αυτή σεξουαλικοποιεί τις γυναίκες στον αθλητισμό. Μάλιστα πολλές από τις αθλήτριες τοποθετήθηκαν και στους προσωπικούς τους λογαριασμούς με δικά τους αγωνιστικά βίντεο γράφοντας επάνω τη φράση,«Σίντνεϊ Σουίνι, ετσι είναι οι γυναίκες στον αθλητισμό».
Έτσι λοιπόν και η σπρίντερ αμερικανίδα, Έιμι Χαντ με την σειρά της σε live δηλώσεις της μετά τον τελικό των 200 μέτρων στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, αναφέρθηκε στον χρόνο της νικήτριας Μελίσα Τζέφερσον-Γούντεν με 21,47 δευτερόλεπτα και πρόσθεσε, «Σίντνεϊ Σουίνι, ετσι είναι οι γυναίκες στον αθλητισμό, 21.4 μύες, σκληρή δουλειά, αίμα, ιδρώτας, δάκρυα. Αυτό είναι ένα όμορφο βράδυ».
Επισήμανε επίσης ότι η πραγματικότητα για μια γυναίκα στον αθλητισμό δεν είναι πάντα λαμπερή ή σέξι, κρύβει και τεράστια σωματική, καταπόνηση, προσπάθεια και θυσίες.
Η Σουίνι φάνηκε να απαντά στην κριτική δημοσιεύοντας μια σειρά από φωτογραφίες γνωστών αθλητριών και αθλητών που είχαν ποζάρει γυμνοί για φωτογραφήσεις περιοδικών, μεταξύ των οποίων η Σερίνα Γουίλιαμς, η ποδοσφαιρίστρια Μέγκαν Ραπινόε και η μπασκετμπολίστρια Σου Μπερντ.
Παρόλα αυτά, η αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα γύρω από την εικόνα των γυναικών και τον τρόπο με τον οποίο αυτή παρουσιάζεται στη δημόσια σφαίρα του αθλητισμού. Σε έναν χώρο όπου, για πολλά χρόνια, οι γυναίκες έχουν καταβάλει τεράστια προσπάθεια για να κερδίσουν τον σεβασμό και την αναγνώριση που τους αξίζει, η συζήτηση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Όπως ανέδειξε και η τοποθέτηση της Έιμι Χαντ, πίσω από κάθε επίδοση κρύβονται αμέτρητες ώρες προπόνησης, πόνος, επιμονή, πειθαρχία και προσωπικές θυσίες. Όλα αυτά είναι τα στοιχεία που αξίζει να βρίσκονται στο επίκεντρο όταν μιλάμε για τις γυναίκες στον αθλητισμό, και όχι η σεξουαλικοποίηση της εικόνας τους ή η προβολή μιας ηθοποιού μέσω γυμνού περιεχομένου σε ένα αθλητικό πλαίσιο.