Στο πάνελ Parents Supporting Daughters του 4ου GW Sports Summit, οι γονείς αθλητριών μοιράστηκαν πώς η πίστη και η στήριξή τους γίνεται κινητήριος δύναμη για την επιτυχία των παιδιών τους. Στη συζήτηση συμμετείχαν ο Γιάννης και η Βάλια Μώραλη (γονείς της Γιολάντας Μώραλη, ιππασία), ο Γιάννης Ραφαηλίδης (πατέρας της Μαρίας Ραφαηλίδη, σφαιροβολία), ο Θοδωρής Βλάχος (πατέρας της Ολυμπίας Βλάχου, πόλο) και ο Περικλής Ιακωβάκης (πατέρας της Ελένης Ιακωβάκη, στίβος).
Ο Θοδωρής Βλάχος, προπονητής της εθνικής ομάδας ανδρών πόλο, τόνισε το όμορφο δέσιμο που φέρνει η συναναστροφής ενός γονέα με το παιδί του στον αθλητισμό. Τόσο που ακόμα και από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σιγκαπούρης είχε το μυαλό του στην κόρη του: «Από όταν γεννήθηκε η κόρη μου, ήθελα να εμπλακεί με τον αθλητισμό. Δοκίμασε πολλά αθλήματα αλλά κατέληξε στο πόλο. Δεν ήμουν σίγουρος ότι το ήθελα, αλλά δεν μπορούσα να το αρνηθώ. Στο πόλο οι προπονητές είμαστε παρανοϊκοί. Οι προπονήσεις είναι καθημερινές, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα. Και για ένα μικρό παιδί είναι πολύ βαρύ το πρόγραμμα και το λέω εγώ. Το ακολουθούμε όμως. Εγώ ήθελα να ασχοληθεί με αυτό η κόρη μου για τα οφέλη του αθλητισμού, ήθελα να ζήσει αυτές τις στιγμές, τη χαρά, τη λύπη, την απογοήτευση, την αδικία.
Η κόρη μου δεν θέλει να της δείξω κάτι από το πόλο, αλλά δεν θέλω να την πιέσω. Θέλω να κάνει κάποια πράγματα μόνη της, να προσπαθήσει, να φτάσει στα όριά της, να είναι ανταγωνιστική. Θέλω να τη βλέπω. Στη Σιγκαπούρη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, η κόρη μου είχε το πρώτο πρωτάθλημα μίνι Κορασίδων στη Λάρισα και την έβλεπα live streaming στις 3 το πρωί».
Από τη μεριά του, ο Γιάννης Ραφαηλίδης είπε: «Ο ρόλος του γονιού είναι καταλυτικός στην εξέλιξη ενός παιδιού. Αυτό προκύπτει και από τα βιώματα των γονιών, καθώς καλύπτει ένα κενό, τον επιπλέον χρόνο που θα χρειαστεί το παιδί για να κάνει κάτι παραπάνω. Του δίνει, έτσι, μεγαλύτερη αξία. Πιάνω τον εαυτό μου να ζορίζομαι για το πως θα είμαι απέναντι της. Σήμερα κιόλας συγκρουστήκαμε. Είναι δύσκολο και θέλει διαχείριση. Δυσκολεύομαι να φέρω τις ισορροπίες για να μην επηρεάζεται κανείς μας. Αυτή η διαδικασία είναι ένα όμορφο ταξίδι που το κάνουμε μαζί κι αυτό μετράει. Θέλω να χαίρομαι αυτό που κάνω με την κόρη μου».
Η Βάλια Μώραλη, σύζυγος του Γιάννη τόνισε πως: «Ως γονείς ταυτιζόμαστε με τους αθλητές επειδή είμαστε στην πρώτη γραμμή με τα παιδιά μας, ζοριζόμαστε όπως κι εκείνα στα εύκολα στα δύσκολα, στις κακές και τις καλές στιγμές».
Τέλος, ο Περικλής Ιακωβάκης προσέθεσε: «Κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, δεν θα πω ότι υπάρχει το γνωστό στερεότυπο αγόρι-κορίτσι, άλλο άθλημα το ένα άλλο το άλλο. Όταν δύο παιδιά μεγαλώνουν στο ίδιο σπίτι και βλέπεις να έχουν διαφορετική συμπεριφορά, τότε θα πρέπει να τα προσεγγίσεις και διαφορετικά. Για παράδειγμα η Ελένη, όταν τη ρωτάς τι έχει σου απαντάει τίποτα, ό,τι και να κάνεις είναι παγίδα άρα θέλει μία διαφορετική προσέγγιση. Οι γονείς είναι ένας τεράστιος και απαραίτητος πυλώνας επειδή δεν μπορεί να γίνει προπόνηση στα μεγάλα αστικά κέντρα, εκτός κι αν έχεις μεγαλώσει σε επαρχία που οι αποστάσεις είναι πιο μικρές. Προσπαθώ να μην πιέζω την κόρη μου, προσπαθώ να την αφήσω να ανοίξει τα φτερά της και να φτάσει όσο πιο μακριά μπορεί».