Ο Χάμιλτον μίλησε για τη Γάζα, οι υπόλοιποι συνεχίζουν να το παίζουν ουδέτεροι

• Η F1 και η υποκρισία της «ουδετερότητας»
• Τα media που βλέπουν τα πάντα - εκτός από την αλήθεια
• Respect στον Λούις

Σε έναν κόσμο όπου η Formula 1 προσπαθεί να προβάλλει μια εικόνα συμπερίληψης, ευαισθησίας και κοινωνικής ευθύνης – με εκστρατείες για την ποικιλομορφία, την καταπολέμηση του ρατσισμού και τη βιωσιμότητα – η σιωμή της απέναντι στην κλιμακούμενη ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα είναι εκκωφαντική. Μέσα σε αυτή την ολική αφωνία του paddock, μία και μόνο φωνή τόλμησε να υψωθεί: αυτή του Λούις Χάμιλτον.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
» Ο Χάμιλτον πήρε ξεκάθαρη θέση για όσα συμβαίνουν στη Γάζα: «Δεν μπορούμε να σιωπούμε άλλο»

Ο επτά φορές παγκόσμιος πρωταθλητής, λίγο πριν τον Αγώνα Σπριντ του Grand Prix Βελγίου, προχώρησε σε μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας, καθιστώντας τον τον πρώτο οδηγό της Formula 1 που μίλησε δημόσια για την κατάσταση που επικρατεί στη Γάζα. Αναδημοσιεύοντας ένα story της Unicef στο Instagram σχετικά με τον θάνατο εκατοντάδων παιδιών στη Γάζα την πρώτη εβδομάδα του Ιουλίου, ο Χάμιλτον έστω το δικό του μήνυμα: «Δεν μπορούμε να σιωπούμε άλλο», δείχνοντας έτσι τη στήριξή του στους αμάχους που χάνουν καθημερινά τη ζωή τους. Αυτή η ξεκάθαρη θέση του Βρετανού, αναδεικνύει μια κραυγαλέα υποκρισία που διατρέχει το άθλημα.

Η F1 και η υποκρισία της «ουδετερότητας»

Η Formula 1, μέσω της κατόχου των εμπορικών δικαιωμάτων της, της αμερικανικής Liberty Media, και της FIA, της οποίας ηγείται ο άκρως συντηρητικός Μοχάμεντ Μπεν Σουλαγέμ, κρύβεται πίσω από το καταστατικό της που υποστηρίζει την «πολιτική ουδετερότητα». Μια τέτοια στάση, όμως, είναι όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά και ηθικά καταδικαστέα όταν μιλάμε για μια γενοκτονία και μια ανθρωπιστική κρίση που κοστίζει αμέτρητες ζωές αμάχων, μεταξύ των οποίων χιλιάδες παιδιά.

Η «πολιτική ουδετερότητα» μετατρέπεται σε συνένοχη σιωπή μπροστά σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Όταν το άθλημα σπεύδει να αντιδράσει σε γεωπολιτικές εντάσεις που επηρεάζουν άμεσα τα οικονομικά του συμφέροντα (π.χ. αποκλεισμοί οδηγών/αγώνων για συγκεκριμένες εμπόλεμες συγκρούσεις), αλλά παραμένει αδιάφορο μπροστά σε μια άνευ προηγουμένου τραγωδία, η επίκληση της ουδετερότητας γίνεται φάρσα. Η F1 δεν έχει κανένα πρόβλημα να διοργανώνει αγώνες σε χώρες με αυταρχικά καθεστώτα, να φωτογραφίζεται αγκαλιά με πρίγκιπες, να παίρνει χορηγίες από εταιρείες που εμπλέκονται σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά εγκλήματα. Τι έγινε λοιπόν η ουδετερότητα τότε;

Η F1 έχει αποδείξει πολλές φορές στο πρόσφατο παρελθόν ότι μπορεί να λάβει πολιτικές θέσεις, να εκφράσει κοινωνική ευαισθησία και να υποστηρίξει συγκεκριμένες αξίες, αλλά φαίνεται πως επιλέγει ποιες «κρίσεις» την αφορούν και ποιες όχι, με βάση αδιευκρίνιστα κριτήρια που σίγουρα δεν είναι ανθρωπιστικά. Ας θυμηθούμε το «We Race As One», το υποκριτικό σύνθημα που χρησιμοποίησε η F1 μετά τις διαδηλώσεις για τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ. Τότε, η πολιτική θέση ήταν βολική, trendy, ασφαλής. Τώρα όμως, μπροστά σε μια μαζική σφαγή; Τώρα αφωνία. Όχι, δεν πρόκειται για ουδετερότητα. Πρόκειται για επιλεκτική σιωπή.

Τα media που βλέπουν τα πάντα - εκτός από την αλήθεια

Ενώ ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις φρικαλεότητες που συμβαίνουν, τα εξειδικευμένα στο μηχανοκίνητο αθλητισμό μέσα ενημέρωσης, κυρίως τα βρετανικά, επιδεικνύουν μια απίστευτη αδιαφορία. Αυτά τα μέσα, τα οποία «ξεκοκαλίζουν» κάθε νέο, έστω και μακρινά σχετικό με την F1 – ειδικά αν είναι και λίγο κουτσομπολίστικο, αναλύοντας κάθε λέξη, κάθε κίνηση, κάθε φήμη – επέλεξαν να αγνοήσουν εντελώς την τόσο σημαντική ανάρτηση του Λούις Χάμιλτον για τη Γάζα.

Η φωνή του, που θα μπορούσε να γίνει ενισχυτής της ανθρωπιστικής συνείδησης σε εκατομμύρια οπαδούς παγκοσμίως, θάφτηκε κάτω από ένα πέπλο σιωπής από αυτούς που θα έπρεπε να την αναδείξουν. Είναι αυτή η επιλεκτική «αντικειμενικότητα» ή μήπως μια εσκεμμένη απόκρυψη, καθώς η αλήθεια είναι άβολη για τους χορηγούς και τα συμφέροντα που εξυπηρετούν; Η στάση τους είναι ντροπή για τη δημοσιογραφία και υπογραμμίζει την υποτέλεια στα οικονομικά συμφέροντα έναντι της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας.

Respect στον Λούις

Σε ένα άθλημα που συχνά μοιάζει να χάνει την ψυχή του μέσα στην εμπορευματοποίηση και την πολιτική ορθότητα a la carte, ο Λούις Χάμιλτον παραμένει μια φωνή συνείδησης. Το θάρρος του να εκφραστεί ανοιχτά για ένα τόσο ευαίσθητο και «απαγορευμένο» θέμα, αψηφώντας τη σιωπή της διοίκησης και την αδιαφορία των μέσων ενημέρωσης, είναι ένα δείγμα της ηθικής του στάσης και της αυθεντικότητάς του.

Ο Χάμιλτον δεν είναι άγιος. Έχει κάνει λάθη, έχει ευνοηθεί από το σύστημα που τώρα αμφισβητεί, είναι παιδί της F1 όσο και θύμα της. Αλλά είχε το θάρρος να μιλήσει, όταν κανείς άλλος δεν τόλμησε. Δεν είναι απλώς ένας αθλητής με φωνή, είναι ένας αθλητής που αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτή τη φωνή - όχι για να πουλήσει merchandise, αλλά για να πει μια σκληρή, άβολη αλήθεια. Σε έναν κόσμο που πληρώνει για likes και χρυσώνει τη σιωπή, αυτό είναι ηρωισμός.

Γι' αυτό, ένα τεράστιο RESPECT στον Λούις Χάμιλτον. Η θέση του δεν είναι απλώς μια πολιτική δήλωση, αλλά μια υπενθύμιση ότι πάνω από τον αθλητισμό, τα συμφέροντα και τις «ουδέτερες» δηλώσεις, υπάρχει η ανθρώπινη ζωή και η ηθική ευθύνη.