Τα μικρά «κόλπα» του καλού οδηγού

• Το βλέμμα λέει πάντα την αλήθεια
• Δύο χέρια, όχι σφιγμένα, στο τιμόνι
• Το γκάζι είναι εργαλείο, όχι διακόπτης
• Οι καθρέφτες είναι διάλογος, όχι διακόσμηση
• Οι αποστάσεις δεν είναι ένδειξη αδυναμίας
• Η άνεση είναι η βάση της ασφάλειας
• Το μεγαλύτερο «κόλπο»

Δεν υπάρχει οδηγός που να μην νομίζει ότι οδηγεί «καλά». Και όμως, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην έχει κάτι να μάθει ακόμα. Όχι από σχολές αγώνων ή σεμινάρια, αλλά από την καθημερινή επαφή με τον δρόμο και με τους άλλους χρήστες του.

Η καλή οδήγηση δεν είναι θέμα ταχύτητας, τύχης ή εξοπλισμού – ή ακόμα και ικανοτήτων. Είναι μια σειρά από μικρές συνήθειες, που αν τις παρατηρήσεις, τις υιοθετήσεις και τις σεβαστείς, κάνουν τη διαφορά για εσένα και για όσους μοιράζονται μαζί σου την άσφαλτο. Και το πιο ωραίο; Οι καλοί οδηγοί σπάνια φαίνονται. Γιατί ό,τι κάνουν, το κάνουν σωστά και ήσυχα.

Το βλέμμα λέει πάντα την αλήθεια

Ένας από τους πιο υποτιμημένους δείκτες καλής οδήγησης είναι το πού κοιτάς. Οι οδηγοί που κρατούν το βλέμμα τους κολλημένο στο μπροστινό προφυλακτήρα, ζουν σε συνεχή άμυνα. Κι όταν έρθει η στιγμή να αντιδράσουν, είναι αργά. Οι καλοί οδηγοί κοιτούν μακριά.
Προβλέπουν. Αντιλαμβάνονται τι έρχεται πριν χρειαστεί να το διαχειριστούν. Και κάπου εκεί αρχίζει να φαίνεται η πραγματική διαφορά.

Δύο χέρια, όχι σφιγμένα, στο τιμόνι

Το τιμόνι δεν είναι βάρη στο γυμναστήριο. Δεν το πιάνεις με ένταση, ούτε με υπερβολική χαλαρότητα. Ο καλός οδηγός το κρατά σταθερά, ήρεμα, με τα χέρια στις 9 και 3. Όταν χρειαστεί, αλλάζει θέση ομαλά, χωρίς να πλέκει τα χέρια του σαν φιγούρα στο τανγκό. Αυτό που φαίνεται απλό, στην πράξη χτίζει ακρίβεια, σταθερότητα και αυτοπεποίθηση.

Το γκάζι είναι εργαλείο, όχι διακόπτης

Ένας καλός οδηγός δεν «παίζει» με το γκάζι. Δεν επιταχύνει απότομα, ούτε φρενάρει την τελευταία στιγμή. Ξέρει να διαβάζει το ρυθμό του δρόμου και να προσαρμόζει την κίνησή του με ροή.

Το γκάζι δεν είναι για να δείξεις τι μπορεί να κάνει το αυτοκίνητο. Είναι για να κρατήσεις τον έλεγχο με τρόπο που κανείς ίσως δεν θα προσέξει, αλλά όλοι θα νιώσουν.

Οι καθρέφτες είναι διάλογος, όχι διακόσμηση

Κανένας καλός οδηγός δεν αγνοεί τους καθρέφτες. Τους κοιτά συχνά, όχι μηχανικά, αλλά με σκοπό. Βλέπει πού βρίσκονται οι άλλοι, διαβάζει τη συμπεριφορά τους, προβλέπει τις αντιδράσεις τους.

Και όταν έρθει η ώρα να αλλάξει λωρίδα ή να στρίψει, χρησιμοποιεί το φλας σαν υπόσχεση, όχι σαν έκπληξη.

Οι αποστάσεις δεν είναι ένδειξη αδυναμίας

Αυτός που αφήνει απόσταση από τα οχήματα γύρω του δεν είναι άπειρος - είναι έξυπνος. Δεν κολλάει πίσω από το φορτηγό, δεν αγχώνεται να περάσει σε κάθε ευκαιρία. Ξέρει ότι η σταθερότητα και η ψυχραιμία είναι πιο σημαντικές από την ταχύτητα.

Ο δρόμος δεν είναι στίβος - και το να φτάσεις δύο λεπτά νωρίτερα, δεν σε κάνει καλύτερο οδηγό.

Η άνεση είναι η βάση της ασφάλειας

Ο καλός οδηγός καταλαβαίνει πότε το αυτοκίνητο κουράζεται, αλλά πρώτα απ’ όλα καταλαβαίνει πότε κουράζεται ο ίδιος. Προσαρμόζει την οδήγησή του για να είναι ομαλή, για να μην καταπονεί ούτε τον εαυτό του ούτε τους άλλους.

Ένα σωστό φρενάρισμα, ένα μαλακό πέρασμα σε μια λακκούβα, ένα ήσυχο σταμάτημα στο φανάρι - αυτά είναι τα πραγματικά σημάδια εμπειρίας.

Το μεγαλύτερο «κόλπο»

Ο καλός οδηγός δεν θέλει να ξεχωρίσει. Θέλει να πηγαίνουν όλα όσο πιο ήσυχα γίνεται. Δεν κάνει επίδειξη. Δεν φωνάζει. Δεν «παίζει». Είναι αυτός που δεν τον θυμάσαι ποτέ από το πώς έστριψε, αλλά πάντα από το πώς σε έκανε να νιώσεις.

Όσοι έχουν βρεθεί συνοδηγοί δίπλα σε έναν πραγματικά καλό οδηγό, το καταλαβαίνουν: δεν είναι θέμα τεχνικής, είναι θέμα στάσης. Μιας ήσυχης σιγουριάς που δεν επιβάλλεται, αλλά σε κερδίζει.

Και κάπως έτσι, οι μικρές κινήσεις, τα «κόλπα» που σχεδόν δεν φαίνονται, γίνονται κομμάτι της καθημερινής οδήγησης. Και -ποιος ξέρει- ίσως γίνουν και παράδειγμα.

Γιατί σε έναν κόσμο γεμάτο ένταση, το πιο δυνατό πράγμα που μπορείς να κάνεις πίσω από το τιμόνι είναι να είσαι ήρεμος.

Φωτογραφίες: Unsplash