Οι... ήρωες μιας άλλης εποχής!

Οι... ήρωες μιας άλλης εποχής!

Προμηθευτείτε χαρτομάντιλα για μία νοσταλγική κατάδυση στα λατρεμένα ποδοσφαιρικά εικονογραφημένα μίας άλλης εποχής. Το Gazzetta Weekend Journal με αφορμή τον «Τερματοφύλακα Γιατρό» θυμάται «Ρόι της Ρόβερς», «Ερίκ Καστέλ» και άλλους ξεθωριασμένους ήρωες!

Η συνεργασία του Gazzetta με το εικονογραφημένο περιοδικό ΜΠΛΕΚ και τον «Τερματοφύλακα Γιατρό» ξύπνησε μνήμες και αποτέλεσε την αιτία για εισβολή στο σκονισμένο πατάρι έκει όπου έχουν τοποθετηθεί ευλαβικά δεκάδες συλλεκτικά τεύχη περιοδικών που σημάδεψαν τα παιδικά μας χρόνια κάπου στη δεκαετία του '80.

Όσοι έχουν το ποδόσφαιρο στο αίμα τους και υπερκέρασαν προ πολλού το φράγμα των 30 ετών κατά πάσα πιθανότητα έχουν συνδέσει τα νιάτα του με το ΜΠΛΕΚ, το Αγόρι και το ΓΚΟΛ.

Γλυκές αναμνήσεις από τα χρόνια της αθωότητας, με πρωταγωνιστές φανταστικούς χαρακτήρες, οι οποίοι με τα ποδοσφαιρικά κατορθώματα τους σαγήνευαν τους νεαρούς αναγνώστες των περιοδικών. Πρόκειται για μία εποχή, η οποία έχει περάσει ανεπιστρεπτί με τους εικονογραφημένους ήρωες μας να σκοράρουν με κάθε τρόπο, να κάνουν μυθικές αποκρούσεις δίνοντας την αίσθηση του υπερφυσικού. Η απόλυτη ενσάρκωση των ποδοσφαιρικών ονείρων κάθε παιδιού...

Ο πολυδοξασμένος «τερματοφύλακας Γιατρός», ο οποίος επέστρεψε στο gazzetta.gr, μέσω του ΜΠΛΕΚ ο «Ρόι της Ρόβερς», ο «Έρικ Καστέλ» και ο «Γκρεγκ ο κανονιέρης», μεσουρανούσαν μέσα από τα κόμικς.

Μας συντρόφευσαν επίσης ο «Μπίλι Ντέιν»,  ο οποίος έκανε χρήση μαγικών παπουτσιων που ανήκαν στον μεγάλο γκολτζή της δεκαετίας του '20 Κιν! Έτσι, όταν δεν του τα έκλεβαν ή δεν τα πουλούσε η γιαγιά του μεταμορφώνοντας από... άμπαλο έφηβο σε σκόρερ ολκής!

Επίσης γαλουχηθήκαμε με τους «Νίπερ» και τον «Σταρκ τον μισθοφόρο», ο οποίος δεν είχε ομάδα και πληρώνονταν ανά αγώνα. Επίσης το παιδί θαύμα «Ντάνι Κιντ», τον βαθύπλουτο «Κούκλο Γκας» που συνοδεύονταν από τον σοφέρ του, αλλά τον «Τζόνι τον Έλληνα» που κατέκτησε το Κύπελλο Ευρώπης με την... Έβερπουλ.

Δεν ξεχνάμε τους «Χάμις Μπάλφουρ», «Κατάσκοπο», «Τζακ ο τίγρης», «Τζίμι ο κεραυνός», τις «περιπέτειες του χοντρομπαλά» και τους«11 φυλακισμένους».

«Τερματοφύλακας Γιατρός»

Ο Larger Than Life «τερματοφύλακας γιατρός» είναι ο Μπεν Λήπερ, ένας πολυάσχολος νέος, ο οποίος το απόγευμα αγωνίζεται ως τερματοφύλακας της Μάνκαστορ Σίτι και το πρωί είναι φοιτητής της Ιατρικής. Η ομάδα του αγωνίζεται στη Β’ Αγγλίας όμως πάντοτε καταφέρνει να φτάνει μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Αγγλίας κάτι το οποίο οφείλει στις εκπληκτικές αποκρούσεις του Μπεν.

Σε σχέδιο του εξαιρετικού Τόνυ Χάρντινγκ και σενάριο του Φρεντ Κάρπεντερ «Ο τερματοφύλακας Γιατρός» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μέσα στο αγγλικό περιοδικό Scoop από τις 21 Ιανουαρίου 1978 (τεύχος 1) και ολοκληρώθηκε ως ιστορία στις 3 Οκτωβρίου του 1981 (τεύχος 194). Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε στο τεύχος Νο 81 του Μπλεκ Νέας Περιόδου στις 5 Αυγούστου του 1981.

Η σειρά ολοκληρώθηκε στο τεύχος 261 αλλά λόγω της εξαιρετικής απήχησης που είχε στο αναγνωστικό κοινό αναδημοσιεύτηκε ολόκληρη άλλες 2 φορές μέχρι και το τελευταίο τεύχος του ΜΠΛΕΚ Νο 756.

Μια πληροφορία που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι ότι η ιστορία του “Τερματοφύλακα Γιατρού” έχει δανειστεί πολλά στοιχεία από έναν πανομοιότυπο ήρωα, τον Λάνκυ Χάτον, φοιτητή ιατρικής και τερματοφύλακα της Adventure που πρωτοεμφανίστηκε στο κόμικ «It Takes Guts To Be A Goalie!” το 1952.

Οι εμπνεύσεις και σημαντικές φάσεις του Μπεν είναι αμέτρητες και εκτείνονται από βολέ ακριβείας 70 μέτρων στον σέντερ φορ Τζίμι Ουόρθ, αποκρούσεις  σε σουτ πέντε παικτών ταυτόχρονα στην προπόνηση, μέχρι και γκολ του ίδιου με βολέ από τη σέντρα.

Ταυτόχρονα όμως και πέρα από τις εξαιρετικές του ικανότητες ως τερματοφύλακας κρατάει ακέραιο τον ηθικό του χαρακτήρα, έρχεται πολύ συχνά σε κόντρα με τον πρόεδρο της ομάδας Sid Spycer, ενώ είναι και ένας πολύ καλός γιατρός.

Ο Μπεν Λίπερ, αναγκάστηκε να καθηλωθεί σε αναπηρικό καροτσάκι όμως δεν το έβαλε κάτω και επέστρεψε στην ενεργό δράση. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις ατάκες του για τους ανέμους που επικρατούσαν προκειμένου να ευνοηθεί από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν δίνοντας ασίστ στο σέντερ φορ με βολέ.

Όταν δεν υπερασπίζονταν τα γκολπόστ της Μάνκαστορ Σίτι έσωζε ανθρώπινες στα πλέον απομακρυσμένα μέρη της Αγγλίας. Άξιος!

«Ο Ρόι της Ρόβερς»

Το αντίπαλον δέος του «Τερματοφύλακα Γιατρού» -σε ότι αφορά την δημοτικότητα των ποδοσφαιρικών κόμικς στην Ελλάδα- ηταν ο Ρόι Ρέις γνωστός και ως «Ρόι της Ρόβερς».

Ο Ρόι, διάσημος ποδοσφαιριστής και αρχηγός της "Μέλτσεστερ", έγινε ευρύτατα γνωστός και στην Ελλάδα, αφού τις περιπέτειές του φιλοξένησαν δύο περιοδικά, αρχικά το "Ζαγκόρ" του Στέλιου Ανεμοδουρά (τα έτη 1971-72) και στη συνέχεια το "Δυναμικό Αγόρι" του Νίκου Δεληγιώργη (1975-83 και 1985-92). Ανέκδοτες στην Ελλάδα ιστορίες της σειράς, δημοσιεύονται από τον Ιανουάριο του 2015, στο περιοδικό "Νέος ΜΠΛΕΚ".

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο ξανθομάλλης σέντερ φορ Ρόι Ρέις, ένας εκπληκτικός ποδοσφαιριστής με κεραυνοβόλο σουτ ("Race rocket") που ηγείται των «Ρόβερς» της (φανταστικής) πόλης Μέλτσεστερ, μιας ομάδας που πρωταγωνιστεί στα πρωταθλήματα ποδοσφαίρου της Αγγλίας, ενώ παράλληλα διακρίνεται και στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις (πρότυπο της οποίας αποτέλεσε η περίφημη -και υπαρκτή- Άρσεναλ της δεκαετίας του '50.

Οι περιπέτειες είναι δομημένες γύρω από το ποδόσφαιρο το οποίο κρατάει τη μερίδα του λέοντος, ειδικά τις πρώτες δυο δεκαετίες, ενώ από το ’80 και μετά γίνεται προσπάθεια να επεκταθεί η θεματολογία και σε άλλα ευαίσθητα ζητήματα, όπως η βία, τα αναβολικά, η βωμολοχία, ο ρατσισμός, τα ναρκωτικά, η μόλυνση του περιβάλλοντος, πάντοτε όμως σε συσχετισμό με τον αθλητισμό.

Aξίζει να σημειωθεί πως ύστερα από είκοσι δυο χρόνια εβδομαδιαίας απουσίας του κόμικ, οι Άγγλοι σχολιαστές αγώνων ποδοσφαίρου εξακολουθούν να χρησιμοποιούν τον όρο "Roy of the Rovers stuff", προκειμένου να χαρακτηρίσουν μία εντυπωσιακή ενέργεια ή φάση κατά τη διάρκεια της περιγραφής τους.

Η ομάδα του Ρόι, η Ρόβερς ιδρύθηκε το 1885, κερδίζοντας τουλάχιστον τρία πρωταθλήματα και μερικά κύπελλα Αγγλίας κατά την προπολεμική εποχή. Το 1954, εντούτοις, εμφανίζεται το πρώτο επεισόδιο του σχετικού κόμικ, επικεντρωμένο στην ιστορία του μεγάλου σταρ της ομάδας Ρόυ Ρέις, του οποίου ο παππούς, Μπίλι Ρέις, είχε αγωνισθεί στο σύλλογο στις αρχές του 20ου αιώνα. Έχοντας το Ρόι σαν αρχηγό, η Μέλτσεστερ κερδίζει το πρωτάθλημα του 1958 και το Κύπελλο του 1959.

Ανάλογες επιτυχίες όμως ήρθαν και την επόμενη δεκαετία, με 3 τίτλους πρωταθλητή, δυο Κυπέλλων Αγγλίας, δυο Κυπέλλων Πρωταθλητριών Ευρώπης και ενός διηπειρωτικού Κυπέλλου. Τη δεκαετία του '70 οι Ρόβερς πέτυχαν το πρώτο τους νταμπλ. Την περίοδο 1974-75, η ευθύνη της τεχνικής ηγεσίας δόθηκε στον ίδιο το Ρόυ Ρέις. Με το Ρόυ πάικτη-προπονητή, η Ρόβερς κατάκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης του 1975.

Η δεκαετία του ΄80 έφερε πολλά νέα δραματικά γεγονότα στο σύλλογο, με κυριότερα τον υποβιβασμό στη Β΄ κατηγορία Αγγλίας, το 1981, ενώ την επόμενη χρονιά ο Ρόι πυροβολήθηκε στο κεφάλι από έναν παρανοϊκό ηθοποιό, παραμένοντας σε κώμα για αρκετές ημέρες.

Οι Ρόβερς επανέρχονται πανηγυρικά στην Α΄ κατηγορία, αλλά μια διαφωνία του Ρόυ με τον πρόεδρο της ομάδας, οδηγεί στην (προσωρινή) αποχώρησή του. Το 1985 η Μέλτσεστερ κερδίζει ένα ακόμη κύπελλο Ευρώπης, όμως το 1986 οκτώ ποδοσφαιριστές του κλαμπ βρίσκουν το θάνατο κατά τη διάρκεια βομβιστικής επίθεσης στο Μπασράν, ένα... κρατίδιο του Περσικού κόλπου, όπου έχουν μεταβεί για να λάβουν μέρος σε φιλικά ματς.

Το 1988-1989 βρίσκει το γήπεδο της Μέλτσεστερ, το Μελ Παρκ να καταστρέφεται από ένα σεισμό, με συνέπεια η ομάδα να δώσει όσους αγώνες απομένουν στο Στάδιο Wembley του Λονδίνου.

Η δεκαετία του '90 σηματοδοτείται από το βαρύτατο τραυματισμό του Ρόυ Ρέης, κατόπιν πτώσης του ελικοπτέρου του, που έχει σαν κατάληξη τον ακρωτηριασμό του αριστερού του ποδιού. Μετά από ένα πέρασμα από την ιταλική Μόντσα ο Ρόυ επιστρέφει στο Μέλτσεστερ και αναλαμβάνει τη διοίκηση του συλλόγου. Η πορεία της ομάδας συνεχίζεται έως και τις αρχές του 2001, όταν διακόπτεται η έκδοση του περιοδικού Match of the Day που φιλοξενούσε τις περιπέτειες του δημοφιλούς αγγλικού σωματείου.

Ο Ρόι της Ρόβερς κατά την διάρκεια της 39χρονης καριέρας (1954-1993) του πέτυχε 436 γκολ, κατέκτησε 10 πρωταθλήματα, 6 κύπελλα Αγγλίας και τρεις φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών!

«Έρικ Καστέλ»

Πολλά χρόνια πριν τον Κινγκ Ερίκ (Καντονά) μεσουρανούσε ο συνωνόματος του Ερικ Καστέλ. Στην διάρκεια της σπουδαίας καριέρας του διέπρεψε κυρίως σε Μπαρτσελόνα και Παρί Σεν Ζερμέν.

Οι ιστορίες του πρωτοεμφανίστηκαν στα τέλη της δεκαετίας του '70 με τον Βέλγο δημιουγό Ραϊμόντ Ρεντίνγκ να προορίζει αρχικά τον ρόλο του πρωταγωνιστή για έναν Γερμανό ποδοσφαιριστή ονόματι Βάλτερ Μίλερ, ο οποίος παρέμπε στον Ιταλό Ρομπέρτο Μπέτεγκα.

Ο Ερίκ Καστέλ, ήταν Γάλλος εξτρέμ με εξαιρετικό αριστερό πόδι, ο οποίος από την Ίντερ μεταπήδησε στην Μπαρτσελόνα όπου έμελλε να εξελιχθεί στον απόλυτο σταρ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Παρόλα αυτά κυκλοφορούσε με ένα παλαιομοδίτικο Subaru και έκανε παρέα με φτωχόπαιδα!

Ο Καστέλ αγωνίστηκε με την φανέλα των Καταλανών για περίπου πέντε χρόνια, ενώ το 1984 πήρε μεταγραφή για την Παρί Σεν Ζερμέν. Μάλιστα αντιμετώπισε στην πρώην ομάδα του στον τελικό του... Κυπέλλου των Πόλεων των Τεχνών, με τους Γάλλους να κατακτούν το τρόπαιο χάρη στον ξανθομάλλη άσο!

Το συγκεκριμένο σενάριο εξόργισε μεγάλη μερίδα των αναγνωστών του Ερίκ Καστέλ κυρίως από την Καταλονία με συνέπεια οι πωλήσεις του κόμικ να παρουσιάσουν μεγάλη πτώση.

Έτσι το 1986 ο Καστέλ επέστρεψε στην αγαπημένη του ομάδα οδηγώντας την στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου, προτού κλείσει την καριέρα του στη Λιλ.

Η ιστορία του Γάλλου μπαλαδόρου αποτελούνταν από 15 τεύχη εκ των οποίων μόλις τα 9 κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα με συνέπεια να αγνοείται ο επίλογος της καριέρας του.

Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που για χάρη του Ερίκ Καστέλ έγιναν οπαδοί της Μπαρτσελόνα, δείγμα της απήχησης πoυ είχε το συγκριμένο κόμικ. 

Επόμενα Άρθρα

Στα χέρια αυτού του τίμιου γίγαντα!

Στα χέρια αυτού του τίμιου γίγαντα!

Ο Βασίλης Σκουντής 28 χρόνια μετά από τις πιο γνωστές «2 στις 2» βολές του Ελληνικού μπάσκετ, γράφει στο Gazzetta Weekend Journal για τον... εθνικό μας τίμιο γίγαντα, Αργύρη Καμπούρη!  

Οι... μητέρες των δρόμων

Οι... μητέρες των δρόμων

Αφιερωμένο στις απανταχού «groupies» και την σιωπηλή, πολύτιμη, ερωτική συνεισφορά τους στην πρόοδο της μουσικής και τους αθλητισμού.