Χρωστάει σε... κοσμάκη η Google!
Η Google, ο αμερικανικός κολοσσός του Ιντερνετ, εμφανίζεται ως μια κουλ εταιρεία στους χρήστες του Διαδικτύου παγκοσμίως. Ομως την ίδια στιγμή έχει συγκεντρώσει τη δυσαρέσκεια όλων όσοι παράγουν διαδικτυακό περιεχόμενο (Τύπος, εκδόσεις, μουσική, σινεμά) αλλά και των ευρωπαϊκών Αρχών ανταγωνισμού καθώς και αρκετών κρατών.
Η καταγγελία είναι πάντα η ίδια. Η Google έχει συγκεντρώσει μια τεράστια περιουσία: κύκλο εργασιών που ξεπέρασε τα 50 δισεκατομμύρια δολάρια το 2012 και μετρητά περίπου 48 δισεκατομμύρια δολάρια και δεν αναδιανέμει ούτε ένα μικρό μέρος αυτών των κεφαλαίων στους εταίρους της.
Ετσι, χρησιμοποιεί σχεδόν δωρεάν τα ιντερνετικά δίκτυα που έχουν αναπτύξει οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι, χρησιμοποιεί τα περιεχόμενα των εκδοτών προκειμένου να εμπλουτίσει τη μηχανή αναζήτησής της και δεν πληρώνει ουσιαστικά κανένα φόρο στις χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται.
Η εταιρεία που δημιουργήθηκε από τον Λάρι Πέιτζ και τον Σεργκέι Μπριν, έχει εξελιχθεί σε ένα πραγματικό φρούριο. Βρίσκεται στην καρδιά του Ιντερνετ, κερδίζει όλο και περισσότερες διαφημίσεις καθώς όλοι αναζητούν λέξεις-κλειδιά και κατέχει δεσπόζουσα θέση με μερίδιο αγοράς που ξεπερνά το 70%.
Τα διαφημιστικά έσοδα εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν το 90% του συνολικού κύκλου εργασιών της. Ομως χρησιμοποιεί αυτή την ισχύ ως μοχλό άσκησης πίεσης για την επένδυση κεφαλαίων σε άλλες δραστηριότητες, για τις οποίες δεν έχει κάνει τίποτα.
Η Google έχει αναπτύξει μια υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (Gmail), μια υπηρεσία συλλογής πληροφοριών (Google News), ένα λειτουργικό σύστημα για τα κινητά (Android), μια ιστοσελίδα για την ανάρτηση βίντεο (YouTube), μια ιστοσελίδα εκδοτική (Google Publishing), ένα κοινωνικό δίκτυο (Google+)... Για τη δημιουργία αυτού του ιντερνετικού οικοσυστήματος που διαρκώς εξαπλώνεται, η Google βασίζεται σε ένα απλό στοιχείο: το δωρεάν. Οχι μόνο για τη μηχανή αναζήτησης αλλά και άλλων υπηρεσιών: YouTube, Google News κ.λπ.
Αυτό το στοιχείο έχει δύο πλεονεκτήματα: από τη μια προσελκύει αμέσως τους χρήστες και από την άλλη η έλλειψη χρέωσης απαλείφει την υποχρέωση να μοιραστεί τα έξοδα με τους παρόχους περιεχομένου. Ως εκ τούτου, αυτό το μοντέλο κατορθώνει να απορροφά το μεγαλύτερο μέρος της αξίας του περιεχομένου και να στερεί εισόδημα από τους δημιουργούς του.
Απόδειξη: η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση της Google υπερβαίνει τα 200 δισεκατομμύρια ευρώ, όταν εκείνη της Vivendi, του μεγαλύτερου παραγωγού μουσικής παγκοσμίως (Universal Music), βιντεοπαιχνιδιών (Activision Blizzard), γίγαντα της συνδρομητικής τηλεόρασης (Canal +) και των τηλεπικοινωνιών (SFR), έπεσε στα 21 δισ. ευρώ. Δηλαδή δέκα φορές μικρότερη η χρηματιστηριακή της αξία, όταν ο κύκλος εργασιών της είναι παρόμοιος (38 δισ. ευρώ για την Google, έναντι 30 δισ. ευρώ για τη Vivendi).
Οι φίλοι έγιναν εχθροί.Επί χρόνια, οι παραγωγοί περιεχομένου διατηρούσαν πολύ φιλικές σχέσεις με την Google. Ομως σήμερα οι παραγωγοί περιεχομένου και οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι γκρινιάζουν. Φτάνει πια, λένε. Αισθάνονται ότι δεν πληρώνονται ανάλογα με τις επενδύσεις που έχουν κάνει.
Ο εκδοτικός κόσμος άνοιξε τον δρόμο για τη διεκδίκηση δικαιωμάτων από την Google το 2010 και κέρδισε την υπόθεση. Σήμερα όλος ο Τύπος στην Ευρώπη (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελβετία) κινητοποιείται ώστε η Google να διανέμει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μέρος του εισοδήματός του που παράγεται από τη μηχανή αναζήτησής της και έχει σχέση με το περιεχόμενο των εφημερίδων. Αυτές οι μάχες μπορεί να αποδώσουν καρπούς.
Ετσι, οι γάλλοι εκδότες (Hachette Livres, La Martiniere) κατέληξαν σε συμφωνία για την ψηφιοποίηση των βιβλίων τους και την εμπορική χρήση των αρχείων τους. Διότι η Google προτιμά πάντα να καταλήγει σε συμφωνία ούτως ώστε να εξασφαλίζει το βασικό της υλικό: το περιεχόμενο.
Οι κατηγορίες
Χρησιμοποιεί σχεδόν δωρεάν τα ιντερνετικά δίκτυα που έχουν αναπτύξει οι τηλεπικοινωνιακοί πάροχοι, χρησιμοποιεί τα περιεχόμενα των εκδοτών προκειμένου να εμπλουτίσει τη μηχανή αναζήτησής της και ουσιαστικά δεν πληρώνει κανέναν φόρο στις χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται.
Πηγή: tanea.gr
