Τζένοα: Χαλαρά πράγματα

Το gazzetta.gr ολοκληρώνει την 10ήμερη «περιήγηση» του στην Ιταλία... πιάνοντας λιμάνι στη Γένοβα.

Τζένοα: Χαλαρά πράγματα

Οταν άρχισε η σεζόν, όλοι στην Τζένοα έθεταν ως στόχο να είναι η ομάδα «στην αριστερή πλευρά του πίνακα». Η αριστερή πλευρά του πίνακα σημαίνει πρώτη 10άδα, αφού οι Ιταλοί ανέκαθεν -σε εφημερίδες, τηλεοπτικές εκπομπές και πλέον και στις ιστοσελίδες- χωρίζουν τη βαθμολογία σε δύο δεκάδες, δίπλα-δίπλα. Ετσι, τους έχουν μείνει εδώ και δεκαετίες οι φράσεις «αριστερή πλευρά του πίνακα» και «δεξιά πλευρά του πίνακα». Μετά τις πρώτες 12 αγωνιστικές, αν και η ομάδα έχει δώσει 11 ματς αφού χρωστάει το εξ αναβολής με την Φιορεντίνα, οι Ροσομπλού είναι στη 10η θέση οπότε διοίκηση, προπονητής, παίκτες και οπαδοί είναι ικανοποιημένοι με το πώς εξελίσσεται η σεζόν...

Η ικανοποίηση είναι μεγαλύτερη επειδή η Τζένοα δείχνει να έχει μπει ομαλά στην μετά Γκασπερίνι εποχή. Δεν ήταν και εύκολο. Οταν έλαβε τέλος η πρώτη θητεία του Τζιαν Πιέρο στο Luigi Ferraris, η ομάδα κλονίστηκε σε τέτοιο βαθμό ώστε στα επόμενα τρία χρόνια να παρελάσουν... οκτώ προπονητές από τον πάγκο. Οι Ροσομπλού είχαν μάθει να ζουν καλά με τον «Γκασπ» και όταν τον έχασαν, έχασαν και τον προσανατολισμό τους. Το καλοκαίρι, μετά από μια δεύτερη τριετή θητεία, ο Γκασπερίνι έφυγε ξανά οπότε το πρώτο ζητούμενο για τον Ενρίκο Πρετσιόζι ήταν να αποφύγει το να ψάχνει ξανά για προπονητή κάθε τρεις και λίγο. Προφήτες δεν είμαστε για να προβλέψουμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα αλλά το πρώτο τρίμηνο έχει πάει καλύτερα από ό,τι θα περίμεναν στη Γένοβα. Ισως επειδή ο Γκασπερίνι... ζει μέσα στον Ιβάν Τζούριτς. 

Εχοντας δείξει έργο στην Κροτόνε, την οποία ανέβασε για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Serie A, ο Κροάτης απάντησε θετικά στην πρόταση του Πρετσιόζι και ανέλαβε την ομάδα στην οποία αγωνίστηκε για μια τετραετία (2006-10). Το γεγονός ότι ήξερε το περιβάλλον, ήξερε με τι διοίκηση είχε να κάνει και γνώριζε τους οπαδούς και την ψυχολογία τους, ήταν το πρώτο του «όπλο» σε αυτή την αποστολή. Το δεύτερο είναι ότι δεν διαφέρει και πολύ από τον προκάτοχο του. «Ακόμη και το στέκι του στην πόλη, το αγαπημένο του σημείο, είναι αυτό του Γκασπερίνι», έγραψε η Gazzetta dello Sport πριν το Αταλάντα-Τζένοα, όταν ο Τζούριτς θα αντιμετώπιζε για πρώτη φορά τον μέντορα του. Τον αντιμετώπισε, έχασε καθαρά (3-0) αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι στον καλό βαθμό που παίρνει για τα ως τώρα αποτελέσματα. 

Η Τζένοα που έμαθε να ζει με το 3-4-3 του «Γκασπ, συνεχίζει να παίζει με 3-4-3 και τώρα αφού αυτό είναι το αγαπημένο σύστημα και του Τζούριτς. Η μόνη διαφορά που έχουν στην προσέγγιση τους, είναι το γεγονός ότι ο Κροάτης στηρίζει το man-to-man όχι μόνο στην άμυνα αλλά και στο χώρο του κέντρου. Αυτό έχει θετικά αλλά και αρνητικά. Τα θετικά έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι οι Ροσομπλού καταστρέφουν πιο εύκολα το παιχνίδι του αντιπάλου, τον δυσκολεύουν πολύ στην παραγωγή φάσεων και το αποτέλεσμα είναι μετά από 11 αγώνες να έχουν δεχθεί μόνο 11 γκολ. Για να γίνει πιο κατανοητό το πόσο δυνατή είναι η επίδοση τους, αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι καλύτερη άμυνα έχει μόνο η Γιουβέντους (9). Τα αρνητικά έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι το πιο σκληρό παιχνίδι ανασταλτικά, έχει ως συνέπεια τις 5 κόκκινες κάρτες μέχρι στιγμής...

Η άλλη διαφορά που έχει ο Τζούριτς σε σχέση με τον προκάτοχο του, είναι η προσέγγιση του στους ποδοσφαιριστές. «Ο Γκασπερίνι χρησιμοποιεί περισσότερο το μαστίγιο, ο Ιβάν το καρότο», ανέφερε σχετικά η γενοβέζικη εφημερίδα Il Secolo XIX, συμπληρώνοντας ότι με τον Κροάτη έχουν σταματήσει οι διπλές προπονήσεις ενώ ο Τζούριτς είναι πιο ανοιχτός και ως χαρακτήρας τόσο απέναντι στους δημοσιογράφους όσο και στους οπαδούς.

Με τον προπονητή, επομένως, όλα φαίνεται ότι πάνε καλά. Και κατ' επέκταση όλα πάνε καλά και με τους ποδοσφαιριστές. Ο Λεονάρντο Παβολέτι, για παράδειγμα, μπορεί να μην σκοράρει με τον ρυθμό που το έκανε πέρυσι αλλά εξελίσσεται στο παιχνίδι του και βοηθάει και σε άλλους τομείς και όχι μόνο στα γκολ. Το γεγονός, άλλωστε, ότι η Νάπολι τον θέλει για τον Ιανουάριο και ο πρόεδρος Πρετσιόζι τον κοστολογεί στα 30 εκατ. ευρώ, κάτι δείχνει. Ο 27χρονος φορ, πάντως, δεν βιάζεται να φύγει και πριν δέκα μέρες δήλωσε ότι η Τζένοα είναι το σπίτι του και θέλει να παραμείνει σε αυτό τουλάχιστον μέχρι το τέλος της σεζόν. Την ίδια επιθυμία έχει εκφράσει και ο Τόμας Ρινκόν, ο 28χρονος χαφ από τη Βενεζουέλα, ο οποίος φέρεται να αποτελεί στόχο των Γιουβέντους και Ρόμα. Κυρίως των Τζαλορόσι γιατί οι Μπιανκονέρι θέλουν βασικά να... ξεφορτωθούν τον Ερνάνες και θα προτιμούσαν να το έκαναν με ανταλλαγή με τον Ρινκόν παρά με το να πάρουν 4-5 εκατ. ευρώ.

Σε αυτούς τους δύο, προστίθενται οι Ματίας Περίν και Τζιοβάνι Σιμεόνε. Ο 24χρονος Ιταλός τερματοφύλακας είναι πάντα πρωταγωνιστής σε διάφορα μεταγραφικά σενάρια αλλά φέρεται να προτιμά κι αυτός να ολοκληρώσει την σεζόν στους Ροσομπλού ενώ ο 21χρονος Αργεντίνος φορ, γιος του Ντιέγκο Σιμεόνε, έχει συστηθεί με τον καλύτερο τρόπο στην ποδοσφαιρική Ιταλία. Για όλους αυτούς έχουν ήδη κυκλοφορήσει σενάρια για ενδιαφέρον μεγαλύτερων ομάδων. Αυτός για τον οποίο δεν έχει ακουστεί τίποτα, παραδόξως ενδεχομένως, είναι ο Αρμάντο Ιτσο. Ο 24χρονος Ναπολιτάνος κεντρικός αμυντικός είναι ο πρώτος -όχι της Τζένοα αλλά συνολικά της Serie A- σε επεμβάσεις και αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους για τους οποίους η Τζένοα έχει δεχθεί μόλις 11 γκολ μέχρι τώρα. 

Με δεδομένο ότι ο Πρετσιόζι φημίζεται για την ικανότητα του να πουλάει, είναι δεδομένο ότι θα μπορούσε να πάρει πολλά λεφτά αν αποφάσιζε τώρα να «θυσιάσει» κάποιους. Παραδόξως, όμως, δεν δείχνει τέτοιες τάσεις. Ο presidente γενικά δεν είναι τόσο καλά οικονομικά όσο ήταν μέχρι και πριν λίγα χρόνια και αυτό μπορεί και να τον έχει κάνει πιο σοφό. Ή τουλάχιστον λιγότερο... επιβλαβή για την ομάδα του. Στα καλά του χρόνια, όταν το χρήμα έρεε, ο Πρετσιόζι αγόραζε καμιά 10αριά ποδοσφαιριστές το καλοκαίρι, αγόραζε άλλους τόσους τον Ιανουάριο αν του γυρνούσε το μυαλό και μετά απαιτούσε από τον προπονητή να κάνει ομάδα. Τώρα, με την κρίση να την έχει νιώσει κι αυτός, έχει ηρεμήσει αρκετά. Τόσο, ώστε ο στόχος του να είναι -με βάση όσα γράφουν οι Ιταλοί- να περάσει εντελώς χαλαρός τον Ιανουάριο: Κανείς δεν φεύγει, κανείς δεν έρχεται. 

Περισσότερο κι από αυτό, βέβαια, θα ήθελε να έρθει στη Γένοβα κάποιος Αραβας, Κινέζος ή Αμερικάνος για να πάρει τις μετοχές, αφού έχει αποφασίσει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει για πολύ ακόμη, αλλά η αναζήτηση του δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα προς το παρόν. Αυτά τα φέρνει η ομάδα στο γήπεδο, μέσα σε ένα κλίμα ηρεμίας που δεν ήταν και το κύριο χαρακτηριστικό της Τζένοα τα προηγούμενα χρόνια...

Best of internet