Ντέρικ Ρόουζ: Όταν η ψυχή αψηφά το σώμα (pics & vids)

Ντέρικ Ρόουζ: Όταν η ψυχή αψηφά το σώμα (pics & vids)

Ντέρικ Ρόουζ: Όταν η ψυχή αψηφά το σώμα (pics & vids)

O Ντέρικ Ρόουζ δεν έκανε απλά την καλύτερη του εμφάνιση στο ΝΒΑ, αλλά απέδειξε σε όλους ότι το να παλεύεις αποτελεί το μοναδικό εισιτήριο προς την επιτυχία.

«Πιστεύω ότι κάθε παιδί, όχι απαραίτητα που παίζει κάποιο άθλημα, αλλά κάθε παιδί που περνάει οτιδήποτε στην ζωή και προσπαθεί να το ξεπεράσει, πρέπει να κοιτάει αυτή την εμφάνιση.

Ακόμα και όταν ένας σούπερ ήρωας πέφτει κάτω, είναι ακόμα σούπερ ήρωας στο τέλος της ημέρας και ο Ντέρικ Ρόουζ έδειξε γιατί είναι ακόμα σούπερ ήρωας».

Ο ΛεΜπρον με τα λόγια του κατάφερε να δώσει ακριβώς την υπόσταση που χρειαζόταν μια μοναδική αθλητική παράσταση, όπως αυτή που έδωσε το βράδυ της Τετάρτης ο Ντέρικ Ρόουζ.

Ένας παίκτης που έφτασε μέχρι τον πάτο, κάθισε εκεί και αποφάσισε ότι το να μείνει εκεί δεν αποτελεί επιλογή. Αποφάσισε να πάρει μια βαθιά ανάσα, να αφήσει πίσω πόνους και ανασφάλειες και να δουλέψει σκληρά για να ξαναφτάσει ψηλά.

Δεν είναι η κορυφή ο στόχος. Ο στόχος είναι απλά να μην μείνεις εκεί που σε φέρνουν οι δυσκολίες και αυτό έκανε ο Ντέρικ Ρόουζ.

Δεν έμεινε κάτω, δεν λύγισε, απλά δούλεψε και κατάφερε να δει από την αρχή πόσο γλυκιά είναι η επιτυχία ειδικά αν έχεις μοχθήσει για αυτήν και αν έχεις ξεπεράσει όλα όσα εκείνα που για λίγο σε γονάτισαν.

Μέσα στα θολά από τα δάκρυα μάτια του Ρόουζ μπορούσες να δεις ολόκληρη την ιστορία του. Όλες τις επιτυχίες και όλες τις δυσκολίες που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια. Όλο τον αγώνα και όλη την προσπάθεια που έδωσε με το σώμα του και την ψυχή του για να αποδείξει σε όλους ποιος είναι και τι μπορεί να κάνει.

Από το 2010 και το βραβείο του νεότερου MVP στην ιστορία του ΝΒΑ, στον τραυματισμό το 2012 και το τέλος της χρονιάς, στην επιστροφή και ξανά σε νέα εγχείρηση το 2015, από εκεί ο Ρόουζ ανταλλάσσεται στους Νικς και την επόμενη σεζόν τραυματίζεται ξανά και αναγκάζεται να περάσει ξανά την πόρτα του χειρουργείου. Κάπου εκεί και ενώ όλοι πιστεύουν ότι ήρθε το τέλος ο Ρόουζ παλεύει με τους δαίμονες του, τους νικά και επιστρέφει στα παρκέ.

Λίγοι είχαν μείνει πλέον να τον αποθεώνουν και να τον θαυμάζουν όπως παλιά, αλλά λίγη σημασία έχει αυτό. Ο ίδιος όμως γνώριζε...

Όπως και οι Τίμπεργουλβς που τον πίστεψαν, τον βοήθησαν και τον στήριξαν. Αλλά ήξεραν τι έκαναν. Ήξεραν σε ποιον πόνταραν. Έβαλαν τα... λεφτά του σε έναν μαχητή και κατάφεραν να τα πάρουν πίσω και με τόκο.

Στο παιχνίδι με τους Τζαζ όταν ακούστηκε η τελευταία κόρνα τίποτα δεν ήταν ίδιο. Τα δάκρυα που ξεχύθηκαν από τα μάτια του D Rose είχαν μέσα τους τόσο κόπο, τόσο ιδρώτα, τόση υπομονή και τόση δύναμη που δεν μετριούνται σε αριθμούς.

Οι 50 πόντοι είναι εντυπωσιακοί, αλλά ίσως να είναι φτωχοί μπροστά σε όλα εκείνα που χρειάστηκαν να γίνουν για να βγει στο παρκέ αυτός ο παίκτης και να γράψει ιστορία.

Κάποτε είδε το ταλέντο του να τον οδηγεί στην κορυφή και τον ενθουσιασμό και μετά έμαθε με τον πιο σκληρό τρόπο να μάχεται και να παλεύει για να μπορέσει να πατήσει στα πόδια του και να το αναδείξει.

«Έχω δουλέψει πολύ σκληρά γιαυτό. Δεν θα είχα φτάσει σε αυτό το σημείο χωρίς την ομάδα, τον κόσμο. Όλους. Δεν θα μπορούσα να παίζω σε αυτό το επίπεδο. Κάνω τα πάντα για να κερδίσω.

Παίζω με την καρδιά μου, οι συμπαίκτες μου μου είπαν πριν το παιχνίδι να παίξω το παιχνίδι μου και σήμερα ήταν μια τρομερή νύχτα. Έχουμε μια νέα ομάδα.

Η δουλειά μου είναι να έρχομαι και να τους βοηθάω, να τους καθοδηγώ με το παράδειγμα μου, να τους μιλάω... σε αυτούς τους συμπαίκτες μιλάω περισσότερο απ' ότι έχω κάνει σε όλη την καριέρα μου. Σημαίνει πολλά για εμένα».

Τα λόγια του κόβονται από λυγμούς. Έπεσε τόσες φορές και χρειάστηκε τόσες πολλές να σηκωθεί, να αφήσει πίσω του τα πάντα για να αποδείξει ότι είναι μαχητής. Όλα όσα άκουσε, όλα όσα βίωσε, όλα όσα χρειάστηκε να υπομείνει, όλα είναι μαζεμένα σε μια κραυγή και δυο κόκκινα μάτια.

Για το τέλος και πέρα από τα εκπληκτικά κατορθώματα του μέσα στο παρκέ καλό θα είναι να αρκεστούμε στα λόγια του ΛεΜπρον και να τα θυμούνται όλοι οι άνθρωποι είτε δυσκολεύονται με κάτι απλό, είτε σε πιο μεγάλα προβλήματα, όλοι οφείλουμε να θυμόμαστε...

Ακόμα και όταν ένας σούπερ ήρωας πέφτει κάτω, είναι ακόμα σούπερ ήρωας στο τέλος της ημέρας και ο Ντέρικ Ρόουζ έδειξε γιατί είναι ακόμα σούπερ ήρωας.

Best of internet