Aλβέρτης: Η... μοναδικότητα της πρώτης αγάπης! (pics & vids)

«ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΦΡΑΓΚΙ»

Aλβέρτης: Η... μοναδικότητα της πρώτης αγάπης! (pics & vids)

Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης, γεννήθηκε 11 Ιουνίου του 1974 και η μοίρα του ήταν γραμμένη με πράσινα γράμματα. Το gazzetta.gr εύχεται «χρόνια πολλά» στην «σημαία» του Παναθηναϊκού.

Aλβέρτης: Η... μοναδικότητα της πρώτης αγάπης! (pics & vids)

«Αιωνία πιστός, δεν γίνεται αλλιώς, εσύ θα είσαι για πάντα αρχηγός»

-Μα θα δώσουμε τον Σελετόπουλο στην Γλυφάδα;

-Θα διαλυθεί το πόλο της ομάδας...

-Και θα τον ανταλλάξουμε με έναν πιτσιρικά για το μπάσκετ;

-Αξίζει;

Ο Παύλος Γιαννακόπουλος ήταν σίγουρος.

«Θέλω τον Φραγκίσκο Αλβέρτη στον Παναθηναϊκό και θα κάνω τα πάντα για να τον φέρω».

Μέχρι και να δώσει τον Δημήτρη Σελετόπουλο, έναν από τους κορυφαίους πολίστες που έβγαλε ποτέ η χώρα μας, στην Γλυφάδα για να πάρει τα δικαιώματα του πιτσιρικά.

Η κίνηση αυτή ίσως να ήταν και η καθοριστική για την πορεία μιας ολόκληρης ομάδας.

Ο Παναθηναϊκός βρήκε τον Έλληνα παίκτη, που με αυτά που κατάφερε, έγινε η πρώτη και πιο δυνατή αγάπη της κερκίδας. 

Βρήκε τον αρχηγό του, αυτόν που θα καταφέρει να είναι μέρος του χτισίματος μιας αυτοκρατορίας και αυτόν που μέσα στο στήθος ένοιωσε να χτυπάει η «πράσινη» καρδιά του κάθε οπαδού.

Βρήκε τον Φραγκίσκο Αλβέρτη.

Ο «Φράγκι» κλείνει σήμερα τα 42 του χρόνια και το gazzetta.gr σας ταξιδεύει σε μια όμορφη καταπράσινη και ονειρεμένη καριέρα.

ΟΙ 25 τίτλοι με την πράσινη φανέλα

Ο διάλογος στην αρχή του κειμένου μπορεί να είναι φανταστικός, αλλά δεν απέχει πολύ από αυτά που ειπώθηκαν το 1990. Ο πιτσιρικάς τότε Φραγκίσκος, έπρεπε να φορέσει την πράσινη φανέλα.

Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε ο Παύλος Γιαννακόπουλος να πάρει την δύσκολη απόφαση να τον ανταλλάξει με τον κορυφαίο πολίστα της ομάδας αλλά και της εποχής, τον Σελετόπουλο.

Η ανταλλαγή αυτή θα είναι και μοιραία. Η καριέρα και η ζωή του Αλβέρτη να γίνει συνώνυμο του Παναθηναϊκού.

Άλλωστε πως να γινόταν αλλιώς. Ο «Φράγκι» αγαπήθηκε όσο λίγοι και εκείνος δεν πρόδωσε ποτέ την αγάπη αυτή.

Η σημαία τοποθετείται στον ιστό της την σεζόν 1990-91, σε μια εποχή που το πρωτάθλημα γίνεται υπόθεση μίας ομάδας, του Ολυμπιακού.

Τα πρώτα χρόνια η κατάσταση για τον Παναθηναϊκό θα είναι δύσκολη. Ο Ολυμπιακός κυριαρχεί και ο Παναθηναϊκός ψάχνει τρόπο να ανακάμψει. Ο τρόπος είναι ένας και δοκιμασμένος.

Αποφάσισε να μαζέψει τους καλύτερους Έλληνες και να χτίσει πάνω τους το μέλλον.

Ο Αλβέρτης είναι εκεί, μαζί με τον Οικονόμου και Μυριούνη.

Το μέλλον θα είναι γραμμένο με ολόχρυσα γράμματα. Ο Αλβέρτης θα είναι αυτός που θα παραμείνει για πάντα στον Παναθηναϊκό και τελικά θα κερδίσει 25 συλλογικούς τίτλους.

Οι συμπαίκτες του αρχίζουν να είναι κορυφαία ονόματα (Γκάλης, Γιαννάκης, Πάσπαλιε, Ντομινίκ) και ο Φραγκίσκος είναι εκεί, για να ζει και να απολαμβάνει κάθε επιτυχία που χρειάστηκε κόπο, ιδρώτα και υπομονή για να γίνει.

Η αυτοκρατορία έχει ξεκινήσει και η απόλαυση είναι μεγαλύτερη για τον Αλβέρτη. Ήταν εκεί από παιδί, είδε την ομάδα, τον κόσμο, τους προέδρους να ματώνουν για να φτάσει η ομάδα στην κορυφή και εκείνος ήταν εκεί για να την απολαύσει.

Ο Αλβέρτης θα γίνει ίσως ο καλύτερος Έλληνας σουτέρ. Ποιος το περίμενε; Ο Οικονόμου με τον έντονο χαρακτήρα ή τα υπόλοιπα «αστέρια» ή η διαφωνία με τον Ομπράντοβιτς σε έναν αγώνα με την Δάφνη στην αρχή της θητείας του Σέρβου προπονητή, ήταν όλες οι δυσκολίες εκεί και πάντα αποφάσιζε να τις προσπερνάει σαν άντρας.

Με λίγα λόγια, ίσως λιγότερα από όσα έχουμε συνηθίσει από τους ηγέτες, και πολλή δουλειά.

Το αποτέλεσμα...

11 Πρωταθλήματα Ελλάδας

(1998,1999,2000,2001,2003,2004,2005,2006,2007, 2008,2009)

8 Κύπελλα Ελλάδας (1993,1996,2003,2005,2006,2007,2008,2009)

5 Ευρωπαικά Πρωταθλήματα (1996,2000,2002,2007,2009)

1 Διηπειρωτικό Κύπελλο (1997)

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Οι τίτλοι μιλούν από μόνοι τους. Η αγάπη που έχει εισπράξει ο μεγάλος αρχηγός του τριφυλλιού μιλάει από μόνη της.

Τα όνειρα της «πράσινης» κερκίδας είχαν όνομα και αυτό ήταν του Φραγκίσκου Αλβέρτη!

Κεφάλαιο: Εθνική Ομάδα

Εκτός από αυτά που κατάφερε ο Αλβέρτης με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, υπήρξε βασικό στέλεχος και της εθνικής ομάδας, χωρίς όμως να πετύχει να πάρει κάποιον μεγάλο τίτλο.

Το ταλέντο φυσικά και υπήρχε, άλλωστε ποτέ δεν έλειψε από την εθνική ομάδα της Ελλάδας, αλλά ο Αλβέρτης και αυτή η γενιά δεν κατάφεραν κάποια κορυφαία διάκριση.

Μετρά 155 διεθνείς συμμετοχές και από το 1999 μέχρι και το 2004 υπήρξε ο αρχηγός της εθνικής ομάδας.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας θα είναι και η τελευταία διοργάνωση που ο Φράγκι θα πάρει μέρος με το εθνόσημο, αφού η νέα υπερταλαντούχα γενιά ήταν έτοιμη να πάρει τα ηνία.

Η πρώτη... σημαία και η πιο αγαπημένη!

Ήταν 11 Οκτωβρίου του 2009 όταν ο Αλβέρτης θα βρεθεί για τελευταία φορά με την αγαπημένη του φανέλα μπροστά σε 20.000 ανθρώπους.

Μέσα στην οικογένεια του.

Μέσα στο σπίτι του.

Η ΤΣΣΚΑ θα έρθει για το φιλικό και η συγκίνηση θα καταβάλει τους πάντες.

Ήταν 4:39 πριν το τέλος της 3ης περιόδου, όταν την θέση του Αλβέρτη θα πάρει ο Διαμαντίδης.

Η σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού μαζί για τελευταία φορά, μπροστά σε εκείνους που τους λάτρεψαν και θα τους λατρεύουν αιώνια.

«οε αιώνια πιστός, δεν γίνεται αλλιώς, εσύ θα είσαι για πάντα αρχηγός»

Η φανέλα με τον αριθμό 4 θα ανέβει στον ουρανό, για να μείνει εκεί και να διδάσκεται στους νέους η πιο γλυκιά ιστορία.

Τα λόγια του ίδιου, θα είναι μια μικρή αφήγηση της τεράστιας ιστορίας του.

«Ποτέ δεν μπορούσα να φανταστώ οτι μπορεί ένας αθλητής μπορώ να νιώσει τέτοια συναισθήματα, τέτοιες συγκινήσεις και να γνωρίσει κόσμο σαν και εσάς... Τώρα να σας πω ότι νιώθω συγκινημένος, δεν χρειάζεται... Ξέρετε πολύ καλά τι νιώθω για εσάς, για την ομάδα και πως όλοι μαζί πονάμε και χαιρόμαστε για αυτή την ομάδα. Αν μπορούσα να ξεκινήσω από την αρχή για να ανταποδώσω αυτά που μου έχετε δώσει, να ξέρετε ότι θα το έκανα αυτή τη στιγμή. Σας ευχαριστώ για όλα και να θυμάστε... Και στις χαρές και στις λύπες μαζί»

«Μακάρι η κόρνα της λήξης να μην ηχήσει... κι ο αρχηγός μας να μην σταματήσει»

Πρόσφατα οι φίλαθλοι του Παναθηναϊκού άφησαν πίσω τους την ζωντανή τους ιστορία.

Αποχαιρέτησαν τους 2 αρχηγούς τους με το ίδιο πανό.

Το πανό που ο καθένας θα ευχόταν κάθε λέξη του να γίνει πραγματικότητα.

Ο «Φράγκι» ήταν ο πρώτος. Ο πρώτος που λάτρεψαν, τους λάτρεψε πίσω και έφτιαξαν μια σχέση που δύσκολα βρίσκεις στον σύγχρονο αθλητισμό.

Μια σχέση ζωής, που δεν θα σβήσει ποτέ!

Ακολούθησε η αποχαιρετισμός του Διαμαντίδη. Ο διάδοχος του Αλβέρτη στο γήπεδο και στις «πράσινες» καρδιές.

Οι φίλαθλοι του τριφυλλιού μάτωσαν με τους δύσκολους αποχαιρετισμούς άλλα έχουν χτίσει κάτι ΜΟΝΑΔΙΚΟ.

Κάτι που δύσκολα βρίσκεις και εκείνοι είχαν την τύχη να βρουν δύο φόρες και θα τιμούν αιώνια.

Οι καλύτερες στιγμές του μεγάλους «Φράγκι»

Το τελευταίο παιχνίδι του Αλβέρτη

Τρίποντο στο ΣΕΦ από το κέντρο

Η Ευρωλίγκα στο Βερολίνο

Όταν έδειξε τί θα ακολουθούσε...

Η τάπα στον Μαλόουν

Best of internet