Οι τυμβωρύχοι της Αμφίπολης

«Τυχερές είμαστε», λέει η μια στην άλλη, «γλιτώσαμε από την πλεονεξία των τυμβωρύχων και των λαφυραγωγών. Τόσοι λαοί περάσανε, τόσοι στρατοί διαβήκανε αυτά τα μέρη και τόσοι πεινασμένοι για λίγα τάλαντα εξαγοράς βαλθήκαν να μας ξεθάψουνε και να μας μοσχοπουλήσουν και εμείς εδώ. Στην ίδια θέση που μας έβαλε ο Βασιλιάς μας».

Χαρά, που λες, οι Καρυάτιδες για τη μεγάλη τύχη που τις βρήκε και κίνησαν να δούνε το τοπίο γύρω τους. Παντού πλαστική καρέκλα (το πλαστικό τους ήτανε γνωστό, μιας και ο Πλάστικος ο Αιτωλός το ανακάλυψε πρώτος πριν από εκατοντάδες χρόνια αλλά δεν πρόλαβε ο δόλιος να το διαδώσει στους βαρβάρους γιατί του την έστησαν κάτι τοκογλύφοι Φοίνικες έμποροι και του κλέψαν την ιδέα), «εκλεκτό» ψητό στις σούβλες, φουλ ταβέρνα, καντίνες με ντελάληδες του φρέντο καπουτσίνο (αυτό σαν να μην το ’ξεραν απόλυτα αλλά κάτι είχαν ακούσει για τον Φρέντο από την Ιωνία που φίλευε τους ξένους με ένα παρόμοιο ρόφημα), καφέ να χορτάσει το μάτι σου, μαγαζάκια να πουλάν Καρυάτιδες made in China (από τότε φαίνονταν αυτοί οι κιτρινιάρηδες πως μια μέρα θα κατακτήσουν τον κόσμο όλο) και πολυάριθμα ρουμ του λετ, ατάκτως ερριμμένα στο πεταχτό και στο μονίμως πρόχειρο.

Λίγο πιο πέρα μια κουστωδία από κάτι κουστουμαρισμένους (και αυτοί τους ήτανε οικείοι, να ναι καλά ο Κοστούμης από το Άργος που το πρωτοφόρεσε και αυτό) συνομιλούσαν μεταξύ τους και κάτι παρατρεχάμενοι όλο κάτι σημείωναν και όλο κάτι έγραφαν.

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr