Ο δικός μου Φρέντυ...

Ήταν 10.30, πρωινό της σημερινής γιορτής, που τα μάτια του έκλειναν για πάντα και το ευφυές μαυλό του όδευε για να συναντήσει πολλούς απο αυτούς που έκανε είδωλα στις εκπομπές του, που αγάπησε και που μαζί τους ονειρεύτηκε, πορεύτηκε και πήρε έμπνευση γραφής.

Ο Φρέντυ Γερμανός! Ένας πρίγκηπας της Δημοσιογράφιας. Μας πήρε απο το χέρι και μας πέρασε, από αυτή που είμαστε τώρα, όχι όλοι ευτυχώς αλλά αρκετοί στην απέναντι μεριά. Ο δικός του δρόμος είχε άρωμα. Το πείσμα του για τη δουλειά, την αγάπη του για το τέλειο, τη ζοχάδα του για το άνευρο… Αυτά που τον έκαναν να καβαλάει το ρολόι, τις ώρες, τις μέρες και να γράφει, να μοντάρει, να σβήνει και να ξαναγράφει. Η εκπομπή του Φρέντυ είναι η μοναδική περίπτωση στην ελληνική τηλεόραση, όπου παιζόταν στον άέρα το πρώτο μέρος της και εκείνος μοντάριζε το δεύτερο!

Διαβάστε όλο το άρθρο στο aixmi.gr