Ο διπλός φόνος στη Θεσσαλονίκη που συγκλόνισε

Ο έρωτας της ανιψιάς πρώην υπουργού με τον καθηγητή πανεπιστημίου, η διπλή δολοφονία-θρίλερ με αρσενικό και η ποινική δίωξη, τρία χρόνια μετά, σε άνδρα υπεράνω πάσης υποψίας!  

Ο διπλός φόνος στη Θεσσαλονίκη που συγκλόνισε

Φεβρουάριος του 2014. Στο βαγόνι του τρένου που κάνει το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα δύο άνδρες και μία γυναίκα κρέμονται από τα χείλη ενός συνεπιβάτη τους. Οσα τους αφηγείται μοιάζουν να έχουν βγει από αστυνομικό μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι. 
Η ιστορία του έχει διάσημα ονόματα της συμπρωτεύουσας, πολιτικό βάρος, κοινωνικό κύρος, επαγγελματική καταξίωση, δύο νεκρές γυναίκες, έναν πιθανό δολοφόνο και αμέτρητες σταγόνες αρσενικού. Οσο η ώρα περνά, ο Θεσσαλονικιός αφηγητής και γιατρός στο επάγγελμα θυμίζει όλο και περισσότερο τον εκκεντρικό Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό. «Τη Σοφία τη δηλητηρίασαν. Ισως την πότιζαν αρσενικό ακόμη και μέσα στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν». Ακριβώς όπως και ο μυθιστορηματικός ήρωας στην «Κουκουβάγια σε Καπνοδόχο», ο γιατρός δεν αναζητά απλώς τα ίχνη του δολοφόνου που δηλητηριάζει τα θύματά του, αλλά είναι πεπεισμένος για την ταυτότητά του. Μία ταυτότητα που η ελληνική Δικαιοσύνη «αποτύπωσε» πρόσφατα στο όνομα ενός άνδρα υπεράνω πάσης υποψίας... 
 

Η αξιαγάπητη Σοφία και ο κύριος καθηγητής

 
Φθινόπωρο του 2006. Η 27χρονη Σοφία περνά πανευτυχής την είσοδο του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κατευθύνεται στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών και τελικά κάθεται σε κάποιο γραφείο. Η νέα της δουλειά στη γραμματεία του εν λόγω τμήματος την κάνει πολύ χαρούμενη, πολύ ευτυχισμένη. Λίγο αργότερα τόσο οι συνάδελφοί της όσο και οι φοιτητές μιλούν για «το κορίτσι με τη χρυσή καρδιά», για την «ευγενική», «γλυκιά» και «ακούραστη» Σοφία με το απαράμιλλο ήθος και την υποδειγματική εργατικότητα. 

Στο ίδιο πανεπιστήμιο εργάζεται ως καθηγητής και ο Δημήτρης. Ενας άνδρας με ανοιχτόχρωμα χαρακτηριστικά και ακαδημαϊκό αέρα. Ο κύριος καθηγητής που εμπνέει σεβασμό και αποπνέει ασφάλεια. Η Σοφία γοητεύεται, εκείνος κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να την κατακτήσει, και λίγα χρόνια αργότερα περνούν μαζί το κατώφλι της εκκλησίας. Η Σοφία είναι τώρα ακόμα πιο ευτυχισμένη, το ίδιο και οι φίλοι της, το ίδιο και η οικογένειά της, μία από τις πιο γνωστές και αξιοσέβαστες της Θεσσαλονίκης. 

Οι γονείς της προσφέρουν στο νιόπαντρο ζευγάρι ένα διαμέρισμα στην Πυλαία και τους υπόσχονται ότι θα είναι πάντα δίπλα τους, τόσο στα εύκολα όσο και στα δύσκολα. Η υπόσχεση παίρνει σάρκα και οστά το 2010, όταν έρχεται στον κόσμο η μονάκριβη κόρη του ζευγαριού. Η Σοφία και ο Δημήτρης έχουν για στήριγμα τη μητέρα της Σοφίας, η οποία αναλαμβάνει τη φροντίδα του μωρού όσο η κόρη της και ο γαμπρός της βρίσκονται στη δουλειά. Δίπλα της έχει και τη δική της μητέρα, την πολυαγαπημένη γιαγιά της Σοφίας, η οποία βοηθάει όσο και όπου μπορεί. Η οικογένεια μοιάζει να τα έχει όλα: αρκετά χρήματα, κοινωνική καταξίωση, επαγγελματικό μέλλον, μεγάλα όνειρα κι ένα μικρό παιδί που για τη νεαρή μητέρα είναι ο κόσμος όλος. Ωστόσο, πίσω από την πόρτα του ευρύχωρου διαμερίσματος της Πυλαίας κάτι δεν πηγαίνει καλά. Είναι καλοκαίρι του 2013 όταν η 34χρονη τότε Σοφία αρχίζει να μην αισθάνεται καλά, να συνειδητοποιεί πως κάτι τρέχει με την υγεία της. Οταν εισάγεται εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παπανικολάου, με συμπτώματα μυϊκής αδυναμίας στα κάτω άκρα και αδυναμία στη βάδισή της, το ημερολόγιο γράφει 25 Ιουλίου του 2013.
 

Διπλός ανεξήγητος θάνατος

Τρεις ημέρες αργότερα, η 34χρονη γυναίκα μπαίνει στην Εντατική και μετά από νοσηλεία επτά ημερών καταφέρνει να βγει από το μονοπάτι του θανάτου και να επιστρέψει στην Παθολογική πτέρυγα του νοσοκομείου. Εκεί την επισκέπτονται συχνά οι γονείς της, η γιαγιά της και ο σύζυγός της, Δημήτρης. Η υγεία της Σοφίας μοιάζει να πηγαίνει καλύτερα, η κλινική της εικόνα βελτιώνεται μέρα με τη μέρα, ενώ οι δικοί της άνθρωποι χαμογελούν ξανά και πιστεύουν πως η ταλαιπωρία του παιδιού τους τελειώνει. Παράλληλα, η 86χρονη γιαγιά της αρχίζει να ταλαιπωρείται από διάρροιες και εμετούς, συμπτώματα τα οποία αντιμετωπίζει αρχικά με παυσίπονα. Μάταια. Στις 17 Αυγούστου του 2013 η γιαγιά εισάγεται στο νοσοκομείο με οξεία νεφρική ανεπάρκεια και στις 19 Αυγούστου χάνει τη μάχη με τη ζωή. Λίγες ημέρες μετά, στις 20 Αυγούστου, η Σοφία εισάγεται ξανά στην Εντατική για να καταλήξει και αυτή, τρεις ημέρες αργότερα, από πολυοργανική ανεπάρκεια. 

Η αιφνίδια και ανεξήγητη για πολλούς επιδείνωση της υγείας της Σοφίας, που κατέληξε στον θάνατο, προκαλεί αμέτρητα ερωτήματα στους ιατρικούς κύκλους της πόλης, ενώ κάποιοι γιατροί «ψιθυρίζουν» ότι η κοπέλα έπεσε θύμα δολοφονίας. Οτι τα βράδια, ενώ εκείνη κοιμόταν, κάποιος φρόντιζε να ρίχνει στον ορό που την κρατούσε στη ζωή δηλητήριο. Οτι δεν είναι δυνατόν να επιδεινώθηκε τόσο ραγδαία η κατάστασή τη στιγμή όπου όλα έδειχναν να πηγαίνουν καλά. Οτι πίσω από τον δικό της θάνατο αλλά και αυτόν της γιαγιάς της υπάρχει ένας δολοφόνος. Την ίδια ακριβώς άποψη συμμερίζονται και οι γονείς της Σοφίας. Ο πατέρας της, ανώτατος αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας και αδελφός υπουργού κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, αποφασίζει μαζί με τη μητέρα της να κινήσουν γη και ουρανό προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια. Και κάπως έτσι, η σπαρακτική φωνή της μητέρας της «Περιμένω δικαίωση από τον Θεό και την Ελληνική Δικαιοσύνη» ξεκινά να γράφει τις αράδες ενός θρίλερ που διήρκεσε τρία ολόκληρα χρόνια αναμένοντας σήμερα τον επίλογο μιας δικαίωσης... 
 

Εκταφή γιαγιάς και εγγονής

Το πρώτο διάστημα που ακολουθεί τον θάνατο των δύο γυναικών είναι βυθισμένο στη θλίψη και τη σιωπή. Πίσω από κλειστά παράθυρα και κλειδαμπαρωμένες πόρτες, κάποιοι σχολιάζουν ότι τα διάφορα σενάρια περί δολοφονίας δεν αποτελούν τίποτε παραπάνω από μυθεύματα των γονιών της Σοφίας ως απόρροια του πόνου τους. Ωστόσο, τέσσερις μήνες μετά, τον Νοέμβριο του 2013, η εκταφή γιαγιάς και εγγονής και η ανίχνευση μεγάλης ποσότητας αρσενικού στον οργανισμό τους κλείνει τα στόματα εκείνων που αμφισβητούσαν όλο το περασμένο διάστημα το ενδεχόμενο της δολοφονίας και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο της Δικαιοσύνης. Την υπόθεση αναλαμβάνει να διερευνήσει κάτω από άκρα μυστικότητα η Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, ενώ η εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης ασκεί ποινική δίωξη για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως κατά συρροή κατά παντός υπευθύνου: «Τόσο καιρό έχουμε μαρτυρήσει. Τη μητέρα μου και την κόρη μου δεν τις βρήκαμε νεκρές, δεν αυτοκτόνησαν. Είμαστε μια βαθιά θρησκευόμενη οικογένεια. Στα χέρια μου έφυγε το παιδί μου. Ηταν ένας άγγελος. Το παιδί μου έφυγε, η μάνα μου έφυγε. Ξέρω τι συνέβη, απλώς δεν θέλω να μπω ακόμη σε λεπτομέρειες. Θέλω μόνο δικαιοσύνη...» ήταν τα λόγια της τραγικής μάνας, μια πρώτη δικαίωση για το διπλό φονικό. 

Το μόνο βέβαιο μέχρι εκείνη τη στιγμή ήταν ότι η Σοφία και η γιαγιά της δολοφονήθηκαν από το πιο σπάνιο, το πιο ακριβό δηλητήριο που έχει πάρει πολλές ζωές στο πέρασμα της Ιστορίας: το αρσενικό. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα γραμμάριο αρσενικό στοιχίζει πάνω από 3.000 ευρώ και ότι είναι εξαιρετικά δυσεύρετο. Αξίζει επίσης να ειπωθεί ότι η ποσότητα αρσενικού που εμπεριέχεται στις τροφές είναι αδύνατον να προκαλέσει το θάνατο. Και, τέλος, αξίζει να φτάσει η στιγμή που ο ένοχος θα λογοδοτήσει... 
 

Μία μετακόμιση, πολλά δικαστήρια και ένας βασικός ύποπτος

 
Λίγο μετά τον θάνατο των δύο γυναικών η οικογένεια της Σοφίας θα δεχτεί άλλο ένα μεγάλο χτύπημα. Ο κύριος καθηγητής παίρνει την τρίχρονη τότε κόρη του, αφήνει το διαμέρισμα της Πυλαίας όπου διέμενε με τη Σοφία, μετακομίζει στο πατρικό του και στερεί από τη γιαγιά και τον παππού κάθε επαφή με το παιδί: «Αυτό το πλήγμα ήταν για τους γονείς της Σοφίας ισάξιο με τον χαμό της κόρης τους», λέει πρόσωπο του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος της Σοφίας και συνεχίζει: «Το παιδί μεγάλωσε στα χέρια τους και δεν μπορούσαν να αντέξουν με τίποτα αυτό τον αποχωρισμό. Κάθε μέρα, πήγαιναν έξω από τον παιδικό σταθμό της μικρής και στεκόντουσαν ώρες ολόκληρες στα κάγκελα προκειμένου να τη δουν έστω και από μακριά. Σχεδόν ταυτόχρονα ξεκίνησαν και τα δικαστήρια προκειμένου να μπορούν να έχουν επαφή με το παιδί, να το βλέπουν κάποιες ημέρες μέσα την εβδομάδα. Είναι το παιδί της κόρης τους, το μόνο που τους απέμεινε από εκείνη, και ο κύριος αυτός δεν είχε κανένα δικαίωμα να τους το στερήσει. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκρινε ότι η μικρή πρέπει να έχει επαφή με τους παππούδες της και επέβαλε στον πατέρα να τους την πηγαίνει. Εκείνος, ωστόσο, δεν το έκανε ποτέ, ενώ ταυτόχρονα άσκησε και έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης. Σήμερα, οι άνθρωποι βρίσκονται εν αναμονή της απόφασης του Εφετείου προκειμένου να δουν και να αγκαλιάσουν ξανά την εγγονή τους».

Παράλληλα με τον διακαή πόθο των γονιών της Σοφίας να συναντήσουν ξανά την εγγονή τους οδεύει και η πίστη τους ότι ο ένοχος θα λογοδοτήσει σύντομα στη Δικαιοσύνη. Δημοσιεύματα του 2015 ανέφεραν ότι στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκεται πρόσωπο από το στενό περιβάλλον των δύο γυναικών, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι πριν από λίγες ημέρες ασκήθηκε ποινική δίωξη για τη δολοφονία τους κατά στενού οικογενειακού της προσώπου, το οποίο αναμένεται να απολογηθεί μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα. 

Συγκεκριμένα, το άτομο που έχει προσωποποιηθεί ως ύποπτο από τις Αρχές κλήθηκε να καταθέσει στις 14 Οκτωβρίου, πήρε αναβολή για τις 2 Νοεμβρίου, αλλά ούτε και αυτή τη φορά παρουσιάστηκε προκειμένου να υπερασπίσει τη δική του αλήθεια, σύμφωνα με πληροφορίες του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος της Σοφίας. Για την ώρα, αρκείται να μιλάει μέσω του συνηγόρου του, Αλέξη Κούγια, ο οποίος υποστήριξε σε τηλεοπτική εκπομπή: «Αυτό που συμβαίνει είναι σκανδαλώδες!  Οι ίδιοι άνθρωποι που εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους λόγω της συγγένειας που είχαν με τα θύματα, και η θέση τους είναι ο ένας να είναι αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, ο αδελφός του να ’ναι υπουργός στην περίοδο της παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ, και οι οποίοι δημιούργησαν μία απαράδεκτη επιστημονικά υπόθεση μόνο και μόνο για να εκδικηθούν τον γαμπρό τους, ενώ από την άλλη μεριά δεν έχουν πάει να δούνε ποτέ το εγγόνι τους, θα βρεθούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ενας άνθρωπος που δεν έχει κάνει τίποτα φέρεται να έχει διαπράξει αδικήματα ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα αδίκημα». Αυτό που απομένει και που, όπως όλα δείχνουν, δεν θα αργήσει να αποκαλυφθεί είναι η αλήθεια. Αυτή που θα βγει στην επιφάνεια απαλλαγμένη ακόμη και από την τελευταία σταγόνα του δηλητηρίου που τόσα χρόνια έτρεχε μέσα στο αίμα και την ψυχή του δολοφόνου... 

 
 

Πηγή: protothema.gr

Best of internet