Το μεγάλο στοίχημα της Μάντσεστερ Σίτι

Το μεγάλο στοίχημα της Μάντσεστερ Σίτι

Ο Θάνος Σαρρής γράφει για το πλάνο των ακαδημιών της Μάντσεστερ Σίτι και το όραμα για το μέλλον του συλλόγου και του ομίλου στον οποίο ηγείται.

Ήταν Νοέμβριος του 2017, όταν ο πρώην εξτρέμ της Μπλάκμπερν και προπονητής στην Κ-18 της Μάντσεστερ Σίτι, Τζέισον Γουίλκοξ, αναλάμβανε  θέση διευθυντή ακαδημιών στους Πολίτες. Τρία χρόνια μετά την ολοκλήρωση του αξίας 200 εκατομμυρίων λιρών προπονητικού κέντρου, οι διοικούντες έκριναν ότι χρειάζεται αλλαγή και ο Γουίλκοξ, μιλώντας στον Τύπο, περιέγραψε την διαφορά στη δική του προσέγγιση: «Όταν εξέτασα τα ποσοστά νίκης από την ομάδα Κ-9 μέχρι την Κ-23 διαπίστωσα ότι κερδίζαμε στο 80% των αγώνων και χάναμε το 10%. Αυτό δεν είναι πραγματικότητα... Μπορούμε να θυμηθούμε ότι πήραμε το πρωτάθλημα Κ-18 πριν από δύο χρόνια; Δεν ενδιαφέρει κανέναν. Ήμουν προπονητής και πραγματικά κανείς δεν νοιάζεται. Εκείνη τη στιγμή ήταν πραγματικά σημαντικό και για εμένα, αλλά δεν είναι πιο σημαντικό από το να βάζουμε τις σωστές προκλήσεις στους παίκτες και να εστιάζουμε στον καθένα ξεχωριστά. Θα είμαστε πάντα ανταγωνιστικοί στα ηλικιακά γκρουπ, αλλά πρέπει να εστιάσουμε σε ατομική βάση πλέον. Θέλουμε να ανταγωνιζόμαστε σε συγκεκριμένα τουρνουά, αλλά το να κατακτούμε πρωταθλήματα και τίτλους δεν είναι ένας δείκτης επιτυχίας».

Πριν από ένα μήνα, το αμερικανικό Soccer Today ρώτησε τον Γουίλκοξ ποιο είναι κατά την γνώμη του πιο σημαντικό κριτήριο για έναν επιτυχημένο προπονητή. «Η ενσυναίσθηση», απάντησε. «Είναι κάτι που πάντα αναζητώ στους προπονητές και το επιτελείο μας. Πρέπει να απολαμβάνουν να δουλεύουν με τα παιδιά και να διαθέτουν ενσυναίσθηση. Μπορεί να έχεις όλη τη γνώση του κόσμου, αλλά αν δεν μπορείς να συνδεθείς με τους ανθρώπους τότε συγγνώμη, αλλά δεν πρόκειται να είσαι επιτυχημένος».

Τα παραπάνω λόγια του ανθρώπου που στα 16 του πήγε στην Μπλάκμπερν ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του αγγλικού ποδοσφαίρου αποτελούν επαρκείς ενδείξεις για τον τρόπο που ο Γουίλκοξ αποφάσισε να ανακαινίσει το οικοδόμημα. Φέτος, η Μάντσεστερ Σίτι κατέκτησε το Κύπελλο Νέων, όμως αυτό από μόνο του δεν έχει να πει τίποτα. Ο διευθυντής των ακαδημιών είχε δηλώσει για παράδειγμα ότι στην Κ-23 παίζουν παιδιά δύο και τρία χρόνια νεότερα από ό,τι στις υπόλοιπες ομάδες, επομένως όλα είναι σχετικά. Για την διοίκηση της Σίτι, σύμφωνα με τον πρόεδρό της, επιτυχία είναι αν στο άμεσο μέλλον η πρώτη ομάδα έχει πέντε-έξι παιδιά από τις ακαδημίες. Να ακολουθήσουν δηλαδή κι άλλοι τον δρόμο του Φόντεν.

Ποιος είναι λοιπόν ο στόχος; Ο Γουίλκοξ τον είχε οριοθετήσει πέρυσι στους Times: «Να κάνει την ακαδημία το "Όξμπριτζ" του ποδοσφαίρου». «Όταν σκέφτεσαι ένα Πανεπιστήμιο στο οποίο θέλεις ιδανικά να πάει το παιδί σου, τότε αυτό είναι είτε το Όξφορντ είτε το Κέιμπριτζ. Τα δικά μας παιδιά έρχονται σε ένα σχολείο ποδοσφαίρου, αλλά η παιδεία τους είναι εξαιρετικά σημαντική. Θέλω να γίνουμε η καλύτερη ακαδημία του κόσμου». Οι τρομερές εγκαταστάσεις που έκαναν τον Σαμπαλέτα να πει το 2014 «δεν έχω δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο», αποτελούν από μόνες τους ένα κίνητρο. Από τα πολυτελή ξενοδοχεία, τα γήπεδα, τους ειδικούς και όλα όσα χρειάζεται ένας αθλητής, σε όλο το φάσμα της καριέρας του. Η Σίτι εξασφάλισε ότι από την πλευρά της προσφέρει ό,τι καλύτερο σε επίπεδο υποδομών στα παιδιά και στους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Τα  υπόλοιπα, ήταν θέμα στρατηγικής και προσέγγισης. 

Μία από αυτά είναι να μην πάρουν τα μυαλά τους «αέρα» από τις πολυτελείς εγκαταστάσεις. Ο Γουίλκοξ λέει συχνά στους ποδοσφαιριστές του ιστορίες από τα δικά του χρόνια στην ηλικία τους, όταν τον έβαλαν να κουρέψει τον κήπο ενός από τους επαγγελματίες παίκτες, ή όταν έπρεπε να τρέξει για να προλάβει ένα από τα μόλις τέσσερα σάντουιτς με τόνο που ήταν διαθέσιμα μετά την προπόνηση. «Το άτομο είναι εξίσου σημαντικό με τον ποδοσφαιριστή και πρέπει να μένει προσγειωμένο. Το μήνυμα είναι: Μην αρχίσεις να παραπονιέσαι επειδή το σορτς σου είναι σε λάθος μέγεθος ή επειδή το νερό στην πισίνα είναι λίγο πιο κρύο από ό,τι θα έπρεπε. Μικρά πράγματα σαν αυτό μπορούν να κάνουν ζημιά στην καριέρα σου», λέει χαρακτηριστικά ο πρώην εξτρέμ της Μπλάκμπερν. Στις περίπου 20 ώρες μαθημάτων την εβδομάδα, που γίνονται σε συνεργασία με πρότυπο σχολείο, υπάρχει σχετικά κατεύθυνση. 

Πέρα από τα συνηθισμένα, κάνουν μαθήματα για το πώς πρέπει να συμπεριφέρονται στα social media, για τη διαχείριση του χρόνου τους, για τον σεβασμό. Συχνά, για παράδειγμα,  οι ομάδες μετακινούνται με μέσα μαζικής μεταφοράς για να αισθανθούν ότι δεν διαφέρουν σε κάτι από τους συνομήλικούς τους. Για τους ιθύνοντες, ο στόχος δεν είναι να δημιουργήσουν συνεσταλμένους χαρακτήρες, αλλά να χαράξουν το μονοπάτι της ισορροπίας ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και στον σεβασμό. Να μένουν προσγειωμένοι, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι καθημερινά προετοιμάζονται στην πρωταθλήτρια Αγγλίας, στο «Όξμπριτζ» του ποδοσφαίρου. Να πείθουν παίκτες όπως o Έρικ Γκαρσία να αφήνουν ακαδημίες με τεράστια παράδοση (Μπαρτσελόνα) για να ενταχθούν στη δική τους. Σε τακτικό επίπεδο, όλες οι ηλικίες δουλεύουν στο 4-3-3 και στις ποδοσφαιρικές αρχές του Πεπ Γκουαρδιόλα, προκειμένου να είναι έτοιμοι όταν ο Καταλανός τους χρειαστεί. «Δημιουργούμε ένα ασφαλές περιβάλλον, μέσα στο οποίο τα παιδιά μπορούν να εκφραστούν. Αυτό είναι κάτι πραγματικά σημαντικό για εμένα. Είναι πάρα πολύ ανταγωνιστικό, αλλά έχουμε αναπτυξιακά γκρουπ, αναπτυξιακά κέντρα», έλεγε ο Γουίλκοξ στους Αμερικανούς. Παράλληλα, το παγκόσμιο δίκτυο του ομίλου της Σίτι, στο οποίο βρίσκονται ομάδες όπως η Τζιρόνα, η Νιου Γορκ Σίτι FC, η Μέλμπουρν Σίτι και άλλες δίνει, όπως έλεγε και ο Σοριάνο, «μάτια παντού». Το σκάουτινγκ των πρωταθλητών βρίσκεται σε όλες τις ηπείρους.

Είναι αλήθεια ότι πέραν του Φόντεν, που αποτελεί το πρότυπο για όλους, στη φετινή ομάδα δεν υπήρχε άλλο «διαμαντάκι» από τις μικρές ομάδες των «Πολιτών». Ο Φέλιξ Νμετσά δεν πήρε συμμετοχή, ενώ ο αδερφός του Λούκας, που θεωρείται εξαιρετικά ταλαντούχος, έγραψε 40 συμμετοχές στην Championship με την Πρέστον. O Γκόμες που έπαιξε στην αρχή της σεζόν στο Charity Shield, ο Γκαρσία που τελικά δεν πήγε δανεικός, ο 17χρονος Μπερναμπέ και άλλοι μικροί επίσης δεν έκαναν ντεμπούτο στο πρωτάθλημα. Όμως, όπως παρουσίασε η Manchester Evening Post τον Οκτώβριο του 2018, οι πωλήσεις παικτών της ακαδημίας τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν φέρει 71 εκατομμύρια έσοδα! Ο Άνγκους Γκαν της Σαουθάμπτον κόστισε 13.5 εκατομμύρια, ο Τζέισον Ντεναγιέρ της Λιόν 11.8, ο Ρόνι Λόπες της Μονακό 9, ο Τζέιντον Σάντσο που φέτος έκανε... παπάδες στην Ντόρτμουντ 8 εκατομμύρια. Kάποιες από τις πωλήσεις, όπως ο Ντεναγιέρ, δεν έπαιξαν ποτέ στην πρώτη ομάδα! Στην έρευνα αυτή δεν συμπεριλαμβάνεται ο Μπραχίμ Ντίας, που το καλοκαίρι πήγε στη Ρεάλ Μαδρίτης για 15.5 εκατομμύρια λίρες. Επίσης, ένα σημαντικό μέρος των μικρών εθνικών της Αγγλίας, εκπαιδεύεται στη Σίτι.

Eίναι χαρακτηριστικά τα λόγια ενός παιδιού που δεν κατάφερε ποτέ να παίξει στην πρώτη ομάδα. Ο Χοάν Ρομάν αποκτήθηκε από την Ισπανία και έμεινε τρία χρόνια στο σύλλογο, έχοντας ως μεγαλύτερη διάκριση μια παρουσία στον πάγκο σε αγώνα του Europa League. «Η ακαδημία είναι επιτυχημένη, επειδή προπονείσαι με τους καλύτερους παίκτες, το καλύτερο προπονητικό επιτελεία, οπότε μαθαίνεις πολλά. Σε κάνει να εξελίσσεσαι και να γίνεσαι καλύτερος παίκτες. Είσαι υπό την πίεση ότι προπονείσαι με τους καλύτερους, οπότε πρέπει να είσαι σε αυτό το επίπεδο. Σε κάνει να πιστεύεις ότι ακόμα κι αν δεν τα καταφέρεις στην πρώτη ομάδα της Σίτι, κάτι που είναι πολύ δύσκολο, θα πας κάπου αλλού και θα επιτύχεις. Προφανώς θα ήταν μεγαλύτερη επιτυχία αν υπήρχαν περισσότεροι παίκτες στην πρώτη ομάδα, αλλά επιτυχία είναι επίσης να δημιουργείς τόσους πολλούς παίκτες που παίζουν σε κορυφαίο επίπεδου αλλού».

Πέρυσι, τέτοια εποχή, αναλύαμε το πλάνο για την παγκόσμια διεύρυνση της Σίτι. Οι υποδομές και τα ταλέντα έχουν πρωτεύοντα ρόλο για όλο το δίκτυο της City Football Group, η οποία θέλει να έχει τον έλεγχο της παγκόσμιας αγοράς. Και από αυτήν, τους καλύτερους να τους διαθέσει στη στελέχωση της Σίτι. Θα δούμε κάποια στιγμή παίκτες όπως ο Φόντεν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην πορεία για την τελειότητα του Πεπ Γκουαρδιόλα; Η απάντηση στο ερώτημα αυτό πιθανόν θα κρίνει μάλλον και τον βαθμό της επιτυχίας του συνολικού πρότζεκτ.