Απλά πράγματα…

Ο Μάκης, τη Τρίτη, ημέρα που ψηφίζονταν τα ‘Προαπαιτούμενα’, είχε μαζί με τον Χρήστο Χωμενιδη στο Public Συντάγματος εκδήλωση για τη γαλλική λογοτεχνία. Ήταν ανοιχτή στο κοινό και καλεσμένη τους είχαν τη Ζυράννα Ζατέλη…

Aπλά πράγματα…
Ανακοινώσαμε πριν μέρες ότι προχθές, Τρίτη 15 Δεκεμβρίου, θα κάναμε μια συζήτηση στο Public του Συντάγματος για την γαλλική λογοτεχνία (η προηγούμενη ήταν για την αμερικάνικη λογοτεχνία). Θα μιλούσαμε για τα βιβλία που έχουμε διαβάσει και θεωρούμε σπουδαία και για τους σημαντικούς γάλλους συγγραφείς μέσα στους αιώνες. Ο λόγος; Γιατί έτσι. Τη κουβέντα αυτή την κάνουμε πάντα με τον Χρήστο Χωμενιδη με τον οποίο διοργανώνουμε αυτές τις κουβέντες στο Public, και αυτή τη φορά θα είχαμε καλεσμένη την Ζυράννα Ζατέλη.
 
Απλά πράγματα…
Κατεβαίνοντας με τα πόδια προς το Σύνταγμα, πέρασα γύρω στις 6.30 μπροστά από τη Βουλή όπου ήδη υπήρχαν τα ΜΑΤ σε παράταξη και ήδη ήταν συγκεντρωμένοι κάποιοι ‘αγανακτισμένοι’ για να διαμαρτυρηθούν για τα ‘προαπαιτούμενα’ που θα ψηφίζονταν λίγη ώρα αργότερα…
Τους κοιτάς χαμογελώντας και τους προσπερνάς. Βέβαια μπαίνεις στον πειρασμό να τους ρωτήσεις «Αν επιτρέπεται, τι ψηφίσατε στις εκλογές και τι στο δημοψήφισμα;», αλλά στα ακουστικά παίζει το Staircase  των Radiohead και απαξιείς...
 

Απλά πράγματα…
Φτάνοντας στον τελευταίο όροφο του Public η αίθουσα που θα γίνει η εκδήλωση ήδη κόντευε να γεμίσει κυρίως από άτομα ηλικίας μεταξύ 25 και 40 ετών. Μετά από λίγη ώρα η αίθουσα γέμισε εντελώς. Είχε έρθει και η υπέροχη μάγισσα Ζυράννα, και ο Χρήστος που σε αυτές τις συζητήσεις φοράει πάντα γραβάτα με άποψη που την έχει εξηγήσει, και αρχίσαμε την συζήτησή μας. Μιλήσαμε για τον Μπαλζάκ και τις υπέροχες πονηριές που έκανε με τα γράμματα των θαυμαστριών του. Ο Χρήστος είχε διαλέξει και ένα μικρό απόσπασμα από την ταινία όπου «τον Μπαλζάκ τον υποδύεται ο ρώσος ηθοποιός Ζεράρ Ντεπαρτιέ» όπως τον αποκάλεσε. Μιλήσαμε για τον Ουγκώ, τον συγκλονιστικό ‘Άνθρωπο που γελά’ και για το σπίτι του που είναι μουσείο και όπου μπορείς να δεις το γραφείο στο οποίο έγραψε τους ‘Άθλιους. Για τον Ρεμπω που στα 19 του ξεμπέρδεψε με την παγκόσμια ποίηση γράφοντας το ‘Μια εποχή στη Κόλαση’. Μιλήσαμε για τον Ντε Σαντ και όταν είπα ότι δεν μου πολυαρέσει παρότι καταλαβαίνω πόσο πρωτοπόρος ήταν, το μισό κοινό συμφώνησε και το άλλο μισό αντέδρασε. Αναφέραμε το πρώτο καταγεγραμμένο μποτιλιάρισμα στο Παρίσι το οποίο περιελάμβανε και την άμαξα του Ντε Σαντ ο οποίος βιαζόταν να πάει σε τρίο με δυο κυρίες. Μιλήσαμε για τον Προυστ και την τελευταία λέξη που έγραψε με το χέρι σχεδόν ξεψυχώντας ΄Fin’. «Έχω δει αυτή τη λέξη, και την άκρη του γράμματος ‘n’ να σβήνει από την αδυναμία του χεριού του» μας είπε η Ζυράννα που έχει επισκεφτεί το σπίτι-μουσείο του Προυστ. Μιλήσαμε για τον ‘Μικρό Πρίγκιπα’ και κάναμε ξεχωριστή κουβέντα όταν ένας πολύ ευγενικός νεαρός από το κοινό είπε ότι δεν το θεωρεί τόσο σημαντικό βιβλίο.
 
 
 
Απλά πράγματα…
Ήρθε η κουβέντα και μιλήσαμε για γαλλική επανάσταση, για Διαφωτισμό, και πολλά άλλα, όμως στο τέλος καταλήξαμε στον Μεγάλο Καμυ. Αφιερώσαμε την πιο πολλή ώρα σε αυτό. Ο λόγος; Γιατί και οι τρεις μας τον γουστάρουμε πάρα πολύ. Η Ζυραννα μας διάβασε αποσπάσματα που είχε σημειωμένα από το 1975 σε ένα βιβλίο του Καμυ.
Με εξαίρεση την αρχή της συζήτησης, την υπόλοιπη ώρα συζητούσαμε μαζί με το κοινό.
Τελειώσαμε περίπου δυο ώρες μετά. Ο Χρήστος επανέλαβε 4-5 φορές μέσα σε ένα λεπτό «Μάκη είμαι πολύ χαρούμενος με αυτό που έγινε απόψε». Μόλις σταμάτησε να το λέει κοίταξα πίσω μου την πλατεία που ήταν στολισμένη για Χριστούγεννα και την Βουλή που ήταν φωτισμένη. Υπέροχη εικόνα…
Απλά πράγματα…
 
 
ΣΣ 1: Εννοείται ότι μιλήσαμε και για πολλά ακόμα σπουδαία ονόματα της γαλλικής λογοτεχνίας, ακόμα και του κινηματογράφου.
 
ΣΣ 2: Ακόμα πιο πολύ εννοείται ότι αναφερθήκαμε και στον Αστεριξ… και τον πρώτο που τον μετέφρασε στην Ελλάδα που ήταν ο Ταχτσής…!