Δίδυμοι Πύργοι!

Ο Μάκης πήγε χθες 11 Σεπτεμβρίου στον κουρέα τον Ηλία για κούρεμα, κάθισε στην καρέκλα και θυμήθηκε την ίδια μέρα δεκατέσσερα χρόνια πριν… και διάφορες άλλες μικρές και μεγάλες καταστροφές στις οποίες καμιά φορά δοκιμάζεται και η φιλία…

«Όταν ήμουν μικρός μπορούσα να θυμηθώ τα πάντα, είτε είχαν συμβεί, είτε όχι». Mark Twain.

Όταν,όμως, περάσουν κάποια χρόνια υπάρχουν μερικά πραγματικά γεγονότα, παγκόσμια ή και προσωπικά, που είναι τόσο καταλυτικά ώστε όλοι θα θυμόμαστε για πάντα που βρισκόμασταν τη στιγμή που συνέβησαν.

Ένα τέτοιο γεγονός για σχεδόν όλους τους ανθρώπους στον κόσμο είναι που βρίσκονταν την ώρα που έγινε η επίθεση στους Δίδυμους Πύργους την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Εκείνη την ημέρα πήγαινα συμπτωματικά και πάλι στον Ηλία να κουρευτώ.

Στο δρόμο με πήρε ένας φίλος στο κινητό και μου είπε ότι ένα αεροπλάνο είχε πέσει πάνω σε έναν από τους Δίδυμους Πύργους. Μόλις έφτασα στον Ηλία του είπα να ανοίξει την τηλεόραση για να δω τι είχε συμβεί. Ο Ηλίας την άνοιξε και μετά από ένα λεπτό είδαμε μαζί ζωντανά το δεύτερο αεροπλάνο να πέφτει στον άλλον πύργο. Η αντίδραση του Ηλία ήταν άμεση: «Αιντεεέ. Στραβομάρα έχει αυτός ρε;».

Σ.Σ 1: Επειδή κουρεύομαι ακόμα στον Ηλία, στις εκλογές του Ιανουαρίου μου δήλωσε ότι ψήφισε «Τελεία».

Σ.Σ 2: Χωρίς να θέλω σας τρομάξω, έχουν περάσει τα χρόνια οπότε μια ωραία τύπισσα σε ένα μπαρ που τη γουστάρετε πολύ και θέλετε ν’ ανοίξετε κουβέντα με το συγκεκριμένο θέμα, είναι πιθανό να σας πει ότι δεν θυμάμαι γιατί πήγαινα στην τετάρτη δημοτικού.

Θυμάμαι, ας πούμε, που βρισκόμουν στον σεισμό του ’99. Ήμουν σε ένα ισόγειο σπίτι στο Νέο Ψυχικό μ’ έναν φίλο με τον οποίο από το δημοτικό είχαμε γρατζουνίσει τα χέρια μας, τα είχαμε ενώσει και γίναμε ‘αδερφοποιτοί’. Έκανε ζέστη και στεκόμουν μπροστά σε ένα ανοιχτό παράθυρο. Με το που έγινε ο σεισμός ο αδελφοποιτός μου με έσπρωξε και βγήκε πρώτος από το παράθυρο.

Σ.Σ 3:Τον σεισμό του ’81 τον είδα ως έκτακτη είδηση (Breaking News) στο CBS στην τηλεόραση σε ένα ΜacDonald στη Βοστώνη που βρισκόμουν. Έδειχναν τον χάρτη της Ελλάδας και είχαν μια μεγάλη μαύρη τελεία που ήταν το επίκεντρο και κάλυπτε ολόκληρη την Αττική και οι ομόκεντροι κύκλοι εξωτερικά του επίκεντρου έφταναν μέχρι τη Λάρισα. Με τα τότε μέσα επικοινωνίας πήρε δυο μέρες να βεβαιώσω ότι δεν είχαν σκοτωθεί όλοι οι δικοί μου…

Σ.Σ 4: Το 3-0 της Ριζούπολης το είδαμε με τον Αντώνη, οι δυο μας, στο σπίτι μου στο Νέο Ψυχικό. Σε αντίθεση με τον αδελφοποιτό του σεισμού ο Αντώνης φάνηκε πραγματικός φίλος και δεν πανηγύρισε σε κανένα γκολ.

Σ.Σ 5:Τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος τα είδα με τον Αντώνη και τη Βιβή στο σπίτι τους. Η Βιβή είχε φτιάξει μακαρόνια και τελικά έμειναν όλα.

«Έτοιμος… Με τις υγείες σου»

Πάνω που πήγα να αρχίσω να θυμάμαι και μερικά καλά τέλειωσε το κούρεμα…