Αυτόνομοι ήχοι πέντε χρόνων
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google Ο φίλος του Αντώνη Πανούτσου, Μάκης, πήγε στον Σταυρό του Νότου και παρακολούθησε την πρόβα του Αλκίνοου Ιωαννίδη με τα τραγούδια του νέου δίσκου του που πήγε πέντε χρόνια για να ηχογραφηθεί. Η απόλαυση να παρακολουθείς την πρόβα μερικών εξαιρετικών μουσικών ένα απόγευμα Τετάρτης.
Εντελώς υποκειμενικά μια παράσταση του Αλκίνοου Ιωαννίδη που αντικειμενικά αξίζει να δείτε
Μ’αυτά και με τ’άλλα έχουμε χάσει βασικές χαρές στη ζωή μας…
Η διπλή χαρά της συνάντησης με έναν φίλο την ώρα που κάνει πρόβα για τις παραστάσεις του …
Πριν λίγες μέρες απόγευμα στον Σταυρό του Νότου…
Από τη μια η απόλαυση να βλέπω τον Αλκίνοο και να τον ακούω για δυο ώρες στη σκηνή να προβάρει τα τραγούδια του, και από την άλλη η χαρά να κουβεντιάζω μαζί του στο τέλος αυτού του δίωρου…
Το τελευταίο τραγούδι που πρόβαρε για αρκετή ώρα ήταν ‘ο Καθρέφτης’. Έψαχναν με τον Φώτη Σιώτα – τον καλύτερο βιολιστή στην ελληνική μουσική σκηνή- να βρουν ένα καινούργιο τρόπο να υπάρχει το βιολί στο κομμάτι.
Είχε πολύ ενδιαφέρον να παρακολουθώ ζωντανά αυτό το ψάξιμο που έκαναν μέχρι να βρουν το αποτέλεσμα που ήθελαν και όταν μετά το είπα στον Αλκίνοο μου απάντησε:
«Το τραγούδι ως τελικό αποτέλεσμα μπορεί να προέρχεται από την ένωση στίχου και μουσικής αλλά είναι μια τρίτη ξεχωριστή κατάσταση. Είναι σαν εμάς τους ανθρώπους. Μπορεί να ερχόμαστε από την ένωση του πατέρα μας και της μάνα μας αλλά είμαστε μια αυτόνομη κατάσταση. Οπότε ψάχνοντας μια νέα εκτέλεση ενός τραγουδιού στην πραγματικότητα ψάχνεις μια νέα κατάσταση του.»
Τον είδα να προβάρει πολλά από τα παλιά γνωστά του τραγούδια αλλά και μερικά από τον καινούργιο του δίσκο «Μικρή βαλίτσα»… Όταν λέμε καινούργιο το εννοούμε γιατί βγήκε πριν δυο μήνες και όπως μου είπε ο Αλκίνοος «Η πλάκα είναι ότι τώρα στον Σταυρό θα λέω στο κοινό ότι θα πω τραγούδια από τον καινούργιο μου δίσκο και θα είναι ακριβές. Βέβαια καθώς βγάζω δίσκο κάθε πέντε χρόνια για όλο αυτό το διάστημα θα λέω ότι παίζω τραγούδια από τον καινούργιο μου δίσκο».
Επειδή είχαμε καιρό να βρεθούμε από κοντά προσπαθήσαμε να χωρέσουμε στη κουβέντα μας σχεδόν τα πάντα. Πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά… τα πάντα. Ο Αλκίνοος είναι ένας από τους πολύ λίγους ανθρώπους που θα με ξενέρωνε πάρα πολύ να συμφωνούμε σε όλες τις απόψεις μας και ο λόγος είναι πολύ απλός: Είναι ο πιο σοβαρός και πολιτισμένος άνθρωπος με τον οποίο έχει τύχει να διαφωνήσω σε συγκεκριμένα πράγματα…
Άλλωστε είναι ένας πραγματικός καλλιτέχνης από όποια πλευρά και να τον δεις.
Εντελώς υποκειμενικά αλλά και αντικειμενικά μια παράσταση που αξίζει να την δεις.
