Πρωί προς μεσημέρι της Κυριακής στο Nice n’ Easy

Ο πολιτισμός μιας πόλης φαίνεται από το πόσο εύκολα μπορείς να βρεις μαγαζί που να σερβίρει αυγά μάτια το πρωί Σαββατοκύριακο. Σε αυτό το τεστ η Αθήνα είναι κάπου ανάμεσα στο Νοβοσιμπίρσκ και το Τομπουκτού.

Τα αυγά μάτια την Κυριακή το πρωί μπορούν να δημιουργήσουν μια σχέση που θα κρατήσει μια ζωή. Παράδειγμα. Εχετε βγει το βράδυ του Σαββάτου, έχετε συναντήσει ΕΚΕΙΝΗ και καταλήγετε σπίτι σας ή σπίτι της. Ξυπνάτε το πρωί της Κυριακής πεινάτε και ως συνήθως μετά το sex η όρεξη σας σηκώνει αυγά. Υπάρχουν οι εξής περιπτώσεις. Εάν είσαστε σπίτι σας να τα τηγανίσετε. Τέλος της σχέσης. Καμία γυναίκα δεν πρόκειται να καψουρευτεί έναν άνδρα που το πρώτο πρωί τηγανίζει αυγά. Είσαστε σπίτι της και περιμένετε να τηγανίσει. ΕΚΕΙΝΗ αρχίζει να σκέφτεται «Αν αυτός θέλει αυγά μετά το πρώτο πήδημα στο τρίτο θα θέλει μουσακά. Τέλος της σχέσης. Αν όμως ξέρετε ότι στο Nice n’ Easy μπορείτε να φάτε πρωινό huelvos μέχρι τις 2 το μεσημέρι προλαβαίνεται να το κάνετε ακόμα μια φορά και να φάτε και huelvos. Γιατί έτσι τα λέμε στο Nice n’ Easy τα αυγά γατάκια.

Το μαγαζί βρίσκεται όπως ανεβαίνετε την Σκουφά μετά την Ασκληπιού. Στην πλευρά που βρίσκεται το άντρο της κεντροαριστεράς Φίλιον αλλά κάτι δρόμους πιο πριν, εκεί που είναι πεζόδρομος και αρχίζουν τα σκαλοπάτια που ανεβαίνουν Λυκαβηττό. Δουλεύει από το πρωί που σερβίρει τα περί ο ου λόγος πρωινά αυγά μέχρι το βράδυ, που όμως δεν έχει τύχη να πάω. Εχει μερικά τραπέζια έξω, που τον χειμώνα ο χώρος είναι καλυμμένος με πλαστικό αλλά προτιμώ τα μέσα τραπέζια. Ο λόγος είναι ότι το μαγαζί έχει πολύ καλό φωτισμό, που στα hangover ξέρεις να τον εκτιμάς και μουσική 40’ς και 50’ς σε χαμηλή ένταση που την εκτιμάς ακόμα περισσότερο. Εχει έναν μεγάλο κατάλογο, που έχει την πρωτοτυπία να μπορείς να παραγγείλεις «ολίγο από αυτό» που θυμίζει tapas και ένα εξαιρετικό σολομό tartar, δηλαδή ωμό, που η καινούργια γνωριμία θα εντυπωσιαστεί όταν το παραγγείλετε. Επίσης έχει εξαιρετικό σερβίς. Πολύ φιλικό κάνοντας ταυτόχρονα την δουλειά τους.

Στις τρεις φορές που έχω πάει έφαγα το tartar ενώ στην μία το χάμπουργκερ, που είναι καλό αλλά θα μπορούσε να είναι καλύτερο, ένα κεμπάμπ βουβαλίσιο που ήταν άψογο και σαλάτες που ήταν πολύ καλές plus. Επίσης έχει ενδιαφέρουσες μπύρες που ανάμεσα τους είναι μια μαύρη πολύ καλή ελληνική που την παράγγελνε ο Μάκης και δεν θυμάμαι πως την λένε. Τα γλυκά πολύ καλά παρά το ότι ίσα που τα δοκίμασα γιατί βάλε το tartar βάλε το κεμπάμπ είχα νταμαριάσει. Κόσμος 30-40 οι περισσότεροι περισσότερο στο straight παρά στο εναλλακτικό. Τιμές πολύ καλές αφού για τέσσερα huelvos, μία σαλάτα, το κεμπάμπ, τις μπύρες και τα γλυκά – δεν ξέρω αν ήταν κερασμένα – πληρώσαμε 70κάτι ευρώ. Μου είπανε ότι υπάρχει ίδιο μαγαζί στην Κηφισιά και ότι ανοίγουνε ένα ακόμα στην Μύκονο «όπως μπαίνεις στην χώρα δεξιά» που θα με βοήθαγε πολύ αν εκτός από το δεξιά ήξερα από μπαίνεις στην χώρα.

Συμπέρασμα. Ένα πολιτισμένο μαγαζί, προφανώς καλό για όλες τις ώρες αλλά πολύτιμο τα πρωινά του Σαββάτου και της Κυριακής αφού μπορεί να κάνει συνάντηση - για καλό ή για κακό – σχέση από one night stand.