Revolution
Περίπου δέκα εκατομμύρια Έλληνες ετοιμάζονται για μια ακόμα ψήφο η οποία θα είναι ανυπερθέτως ένα από τα δυο: είτε επαναστατική είτε αντιστασιακή. Διότι, ως γνωστόν, εδώ και δεκαετίες ο Έλληνας δεν ψηφίζει απλά. Να πούμε εδώ ότι προφανώς είναι αντίσταση και η Αποχή, το Λευκό, το Άκυρο, το ζαμπόν σε φάκελο, το φάσκελο, κλπ.
Με αφορμή αυτό το αδιαμφισβήτητο από κάθε νοήμονα άνθρωπο γεγονός, θυμήθηκα κάποια πράγματα που μου είχε πει σε μια συνέντευξη, τον Απρίλιο του 2012, ο Μεξικανός Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο B΄. Συγγραφέας, καθηγητής πανεπιστημίου, ιστορικός και δημοσιογράφος.
«…. γι’ αυτό τα κόμματα τα οποία καταφέρνουν να αγγίξουν τελικά τους περισσότερους πολίτες δεν είναι τα αριστερά, αλλά τα συντηρητικά με αριστερό προσωπείο, αφού αυτός ο συνδυασμός είναι πολύ ελκυστικός».
«… Μιλούσα στους ισπανούς σοσιαλιστές και τους έλεγα το εξής πολύ απλό. Προσπαθείτε διαρκώς να προσελκύσετε το περιβόητο “Κέντρο”. Μα το “Κέντρο” πολιτικά είναι το τίποτα. Ένας πολιτικός χώρος, όπως η Αριστερά, πρέπει να προτείνει έναν δρόμο για την πορεία ενός λαού κι εσείς, αντ’ αυτού, κοιτάτε πώς θα τραβήξετε τους κεντρώους για να αποκτήσετε κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος προς το “τίποτα”, προς το “πουθενά”. Το κέντρο πολιτικά είναι τίποτα, είναι η απουσία πολιτικής σκέψης. Και η απάντηση των ανθρώπων της Αριστεράς είναι “πρέπει να κερδίσουμε τις εκλογές και χρειαζόμαστε αυτόν τον πολιτικό χώρο”. Εγώ τους είπα, λοιπόν, ότι το ζητούμενο δεν είναι να κερδίσεις τις εκλογές, το βασικό είναι να εκφράσεις την κοινωνία στην οποία ζεις. Αν βάλεις σε προτεραιότητα την εκλογική νίκη σε σχέση με τα κοινωνικά ζητούμενα, τότε απλώς χτίζεις ένα ψέμα».
Όταν τον ρώτησα πότε θα εμφανιστεί ένας πραγματικός επαναστάτης σε πείσμα των ανεπαρκών πολιτικών, μού απάντησε: «… Θα εμφανιστούν μεγάλοι ηγέτες, μην ανησυχείτε. Όταν η κοινωνία σας τούς χρειαστεί πραγματικά, θα εμφανιστούν».
Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο B΄: Θεωρείται ο θεμελιωτής της νέας λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας. Είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Ερνέστο Γκεβάρα, γνωστός και ως Τσε», της σημαντικότερης και πληρέστερης κατά γενική αποδοχή βιογραφίας του Τσε, και του «Ανήσυχοι νεκροί» το οποίο έγραψε μαζί με τον υποδιοικητή Μάρκος (Subcomandante Marcos) αρχηγό των Ζαπατίστας.
