Tα τάπερ του Γέμελου!

Aν κάποιος γνωρίζει από καλό τάπερ, αυτός δεν είναι άλλος από τον αρχιπροπονητή του Ολυμπιακού, Νίκο Γέμελο γι αυτό και το gazzetta.gr απευθύνθηκε στον ειδικό προκειμένου να μας αποκαλύψει τα μυστικά του. Όχι δεν ασχολείται με μπολάκια, τάπερ αγγλιστί, σημαίνει φορμάρισμα!

Tα τάπερ του Γέμελου!

Έχοντας οδηγήσει το σύλλογο σε 27 πρωταθλήματα Ελλάδας τα τελευταία 29 χρόνια και έχοντας παράλληλα πανηγυρίσει μετάλλια σε διεθνείς διοργανώσεις, με τους: Αντώνη Φωκαϊδη, Μαριάννα Λυμπερτά, Σπύρο Γιαννιώτη και Κέλλυ Αραούζου (οι δύο τελευταίοι πρόσθεσαν στην πλούσια συλλογή τους από ένα ακόμα μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Καζάν) είναι από τους Έλληνες προπονητές που μπορεί να παινεύεται ότι το κατέχει το άθλημα!

Τι είναι το τάπερ λοιπόν...
«Είναι η διαδικασία του να φέρνεις έναν αθλητή έτοιμο να κολυμπήσει στους αγώνες. Είναι ουσιαστικά το φορμάρισμα, το πώς ο αθλητής έρχεται στην καλύτερη αγωνιστική κατάσταση. Το φορμάρισμα έχει δύο παραμέτρους: ο ένας είναι ο ίδιος ο αθλητής και το άλλο το πως εσύ θα τον διαχειριστείς ώστε να τον έχεις στο πικ της αγωνιστικής τους κατάστασης την συγκεκριμένη ημέρα στον συγκεκριμένο αγώνα. Αυτό είναι ένα από τα ταλέντα του προπονητή. Ποτέ βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε το εύστοχο ρητό που λέει: Good swim, good swimmer, bad swim, bad coach (καλό κολύμπι, καλός κολυμβητής, κακό κολύμπι, κακός προπονητής)...»


Πως επιτυγχάνεις το φορμάρισμα και πόσα φορμαρίσματα αντέχει ένας αθλητής τη χρονιά;
«Όλοι οι κύκλοι προπόνησης τελειώνουν στο φορμάρισμα. Το πότε θα επιλέξεις να γίνει αυτό προφανώς εξαρτάται από τους αγώνες στόχους.  Για να έχεις το μέγιστο αποτέλεσμα κάποιες φορές προτιμάς μεγαλύτερους κύκλους προπόνησης και κάποιες άλλες μικρότερους, κάνοντας στη δεύτερη περίπτωση ίσως περισσότερα φορμαρίσματα μέσα στη χρονιά. Συγκεκριμένα τα παιδιά που έχουν ήδη εξασφαλίσει το όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στόχο έχουν το Ρίο. Το τάπερ των υπολοίπων διαμορφώνεται από τους αγώνες που θα πιάσουν το όριο». 

Τι  χαλάει το φορμάρισμα;
«Πολλοί παράγοντες δεν είναι συγκεκριμένα ένας. Μπορεί να είναι το πολύ ζεστό ή το πολύ κρύο κλίμα ή αστάθμητοι παράγοντες όπως είναι η διάθεση του αθλητή την ημέρα του αγώνα. Εδώ έρχεται και κολλάει η πλάκα που γίνεται μεταξύ κολυμβητών, η οποία λέει: «Μην σε νοιάζει αν δεν σου βγει το φορμάρισμα στο αγώνα, θα σου βγει στη θάλασσα», επειδή οι αγώνες είναι συνήθως το καλοκαίρι.
Το θέμα του φορμαρίσματος είναι οργανικό. Πως θα καταφέρεις να ξεκουράσεις τον αθλητή σου χωρίς όμως να χάσει όλα τα στοιχεία που έχει βάλει στην προπόνηση του, αυτά που έχει κερδίσει στην προετοιμασία. Σκοπός είναι να καταφέρεις να δώσει ο αθλητής όσα έχει κάνει σε προπονήσεις μηνών μέσα σε μία μέρα.

 
Τα πάντα μπορούν να πάνε στραβά, το θέμα είναι να έχεις ανοικτά τα μάτια σου προκειμένου να είσαι σε θέση να επέμβεις για να αποτρέψεις παράγοντες που θα κάνουν τον αθλητή να παρεκκλίνει από το στόχο του. Εκείνο όμως που μπορεί να πάει πιο στραβά είναι όταν ένας προπονητής βγάλει όλες τις ανασφάλειες του πάνω στο φορμάρισμα. Να μην βλέπω χρόνους που θέλω στο φορμάρισμα, να τον βάζω να το κάνει ξανά και ξανά με αποτέλεσμα να τον κουράζω. Σε τέτοιες περιπτώσεις το θέμα είναι να κοιτάξεις κι άλλους παράγοντες, διαφορετικά δημιουργείς μεγαλύτερη ανασφάλεια στο αθλητή. Τι κάνεις λοιπόν, κοιτάζεις το κολύμπι, όχι το χρόνο και ζητάς από τον αθλητή να κάνει κάτι άλλο. Θα προσπαθήσεις να κάνεις διορθωτικές αλλαγές στο κολύμπι του ώστε να τον βάλεις στο ρυθμό που θες και να βγάλει και τους χρόνους που θες. 

Σε μία γυναίκα μπορεί να ευθύνεται η περίοδος, όμως δεν μπαίνω στη διαδικασία να σκέφτομαι ότι πρέπει να αλλάξει ο κύκλος γιατί πιστεύω ότι το κακό που θα κάνει με μία τέτοια παρέμβαση θα είναι τελικά χειρότερο. Τα σκέφτομαι όλα αλλά, ποτέ δεν μεταφέρω τις ανασφάλειες μου στους αθλητές. 

Ποιο ο ρόλος της ψυχολογίας στο τάπερ;
«Παίζει ρόλο 100%! Η ψυχολογία επηρεάζει ειδικά σε εφηβεία και μετεφηβεία, όμως δεν μπαίνω στη διαδικασία να συζητώ τα προσωπικά των αθλητών και ειδικά με τις κοπέλες. Ένας άντρας πιστεύω δεν μπορεί συζητήσει κάποια πράγματα με τις αθλήτριες. Για να έχεις ένα καλό αποτέλεσμα πρέπει η ζωή του αθλητή σου να είναι αρμονική σε όλους τους τομείς. Είναι παράλογο και ανήθικο να ελέγχεις τη ζωή του αθλητή σου. Με κάποιους αθλητές που μπορεί να έχεις δεθεί παραπάνω και τους νιώθεις και λίγο παιδιά σου θέλεις να ξέρεις ότι είναι καλά γι αυτό και προσπαθείς να τους δώσεις κάποιες συμβουλές, μέχρι εκεί όμως. Δεν μπορεί ένας αθλητής να είναι ελεγχόμενος, αυτό είναι σοβιετικό μοντέλο και έχει τελειώσει, εμείς δεν θέλουμε αθλητές μαριονέτες, θέλουμε ελεύθερους πολίτες. Άλλωστε στόχος είναι να δώσεις στην κοινωνία έναν αθλητή που θα μπορεί να σταθεί στα πόδια του.»

Είσαι αυστηρός στην προπόνηση, τους τιμωρείς όταν δεν είναι συνεπείς;
«Δεν βάζω ποτέ τιμωρίες! Η καθημερινή προπόνηση είναι όλη μία τιμωρία (γέλια), ιδίως η προπονήσεις των 10χλμ. Είναι λογικό κάποιες φορές οι αθλητές να κάνουν ατασθαλίες, κάτι το οποίο επηρεάζει την προπόνηση τους. Αν δεις εντελώς αποστασιοποιημένα το πράγμα είναι ένας άνθρωπος που «αναγκάζεται» από έναν άλλον να πονά! Είναι φυσιολογικό να υπάρχει πολλή κούραση και δυσαρέσκεια. Το πρόγραμμα τις προπόνησης είναι πιεστικό και απαιτητικό και δεν αλλάζει. Οφείλει λοιπόν, ο αθλητής να παραμερίσει την επιθυμίες του για να είναι συνεπής. Το ξενύχτι επομένως μπορεί να αλλάξει, η προπόνηση ποτέ! Σε τέτοιες περιπτώσεις υποτίθεται ότι δεν ξέρω ότι έχουν ξενυχτίσει. Ακολουθώ κανονικά το πρόγραμμα».

Φαντάζομαι όμως ότι δεν θα βγαίνει το πρόγραμμα, τους λες να φύγουν;    
«(Σαρδόνιο γέλιο) μα αυτό θέλουν... Να τους διώξεις θέλουν! Το πληρώνουν κάνοντας κανονικά την προπόνηση ή και επιπλέον αν δεν βγάζουν τα σετ. Τώρα αν τέτοια φαινόμενα γίνουν στο φορμάρισμα, είναι σαφές ότι είναι δείγμα ανωριμότητας του αθλητή, γιατί πετάει κόπο μηνών στα σκουπίδια. Από τους αθλητές μου παράπονο δεν έχω σε τέτοια θέματα, είναι αναμενόμενο να ξεφύγει ο αθλητής, το θέμα είναι πότε θα ξεφύγει. Είναι παιδιά, είναι άντρες, γυναίκες πρέπει να το κάνουν. Ο Σπύρος είναι απόλυτος επαγγελματίας δεν ξενυχτά δεν πάει καν σε χώρους που 

Όταν είναι άσχημα ένας αθλητής στο φορμάρισμα τι κάνεις για να τον ανεβάσεις;
«Συνήθως δεν είναι άσχημα στο φορμάρισμα και ο λόγος είναι απλός. Το φορμάρισμα είναι περίοδος ξεκούρασης και μοιραία είναι χαρούμενοι αυτήν την περίοδο. Αμέσως μετά ακολουθεί ο αγώνας οπότε αυτό που έχεις να κάνεις είναι να τους προετοιμάσεις λεπτομερώς για το τι περιμένουν. Να «χτίσεις» ψυχολογίας.»

Φορμαρίσματα είπες μπορεί να γίνουν πολλά μέσα στη χρονιά, το ίδιο ισχύει και με την προετοιμασία;
«Ναι αντίστοιχα μπορεί να κάνεις πολλές προετοιμασίες μέσα στη χρονιά. Η προπόνηση έχει αρχή μέση και τέλος. Προσπαθούμε να αποφύγουμε το χειμώνα, γι αυτό πήγαμε στη Νότια Αφρική πέρυσι. Επίσης για μένα έχει μεγάλη σημασία η προετοιμασία σε υψόμετρο. Όταν λέμε προπόνηση σε υψόμετρο νοείται ότι πρόκειται ύψος για πάνω από 1.500 μ. Έχω μεγάλη εμπειρία στις προπονήσεις σε υψόμετρο, αφού έχω συμπληρώσει 450 μέρες. Υπάρχει πρωτόκολλο για τις συγκεκριμένες προπονήσεις, οι οποίες δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 21 ημέρες.»

Πόσο έχει αλλάξει ο τρόπος που προπονείς με τη πάροδο των χρόνων;
«Στο Πανεπιστήμιο παίρνεις τις βάσεις, από κει και πέρα είναι θέμα εμπειρίας και διαβάσματος.  Όσο περισσότερο βγαίνεις στο εξωτερικό και ανταλλάσσεις απόψεις τόσο περισσότερο ανοίγουν τα μάτια σου. Έχει αλλάξει ο τρόπος που προπονώ τώρα σε σχέση και με πριν από 5 χρόνια, τόσο σε θέμα τακτικής αλλά και η ίδια η προπόνηση»

Υπάρχουν κόλπα για να κάνεις έναν αθλητή να πετάει ψυχολογικά;
«Κάθε φορά χρησιμοποιείς διαφορετικά ανάλογα με τον αθλητή. Το θέμα είναι να κάνεις τον αθλητή να βρει το κίνητρο για να πρωταγωνιστήσει. Αυτό είναι και το κερασάκι στην τούρτα, το οποίο το βάζεις λίγο πριν την κούρσα ή τις μέρες των αγώνων». 

καπνίζουν». 

Μπράβο λες συχνά;
«Όταν το αξίζει! Ακόμα και στην αποτυχία. Ο Σπύρος ας πούμε ήρθε 4ος στο Λονδίνο αλλά πήρε το μπράβο γιατί το άξιζε!»

Κερδίζει ένας αθλητής από τις αποτυχίες;
«Πιστεύω ότι οι αποτυχίες σε κάνουν αθλητή που κερδίζει, το να βιώνεις και την αποτυχία και την επιτυχία με τον ίδιο τρόπο. Δεν πρέπει να αρχίζεις τις φανφάρες μετά από μία επιτυχία και αντίστοιχα δεν πρέπει να πέφτεις στα πατώματα μετά από μία αποτυχία. Αυτή είναι και η επιτυχία του Σπύρου, έχει καταφέρει να διαχειρίζεται πολύ γρήγορα τις αποτυχίες του. Στην καριέρα ενός αθλητή οι αποτυχίες είναι πολύ περισσότερες. Δυστυχώς η κολύμβηση στην Ελλάδα είναι one man show, θα θέλαμε να έχουμε τιμ, το οποίο να περιλαμβάνει και ψυχολόγους, αλλά δεν έχουμε».

Best of internet