Αϊδινιώτης: «Να αντλείς δύναμη από το πουθενά»

H αλήθεια είναι ότι δεν πρόλαβα να ολοκληρώσω την ερώτηση σχετικά με το αγωνιστικό στυλ των δύο πυγμάχων και ο υπεύθυνος του τμήματος πυγμαχίας του Παναθηναϊκού έσπευσε να δηλώσει υποστηρικτής του Πακιάο.

«Πακιάο, αυτός μου αρέσει. Αυτό το στυλ με αντιπροσωπεύει. Το στημένο, το κλασικό, του Μεϊγουέδερ το έχουμε χορτάσει. Το κάτι διαφορετικό είναι αυτό που σε σαγηνεύει.

Επίσης, τον συμπαθώ γιατί ήταν φτωχός, όχι πως ξεκινά ποτέ κανένας πλούσιος να ασχοληθεί με την πυγμαχία... αυτό είναι κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ μέχρι τώρα. Πρέπει να κουβαλάς το κόμπλεξ του φτωχού και του παραγκωνισμένου για να φτάσεις ψηλά στην πυγμαχία. Ακραίες επιδόσεις θα δεις μόνο από ακραία άτομα!

Παίζει ένας μαύρος εναντίον ενός ασιάτη μέσα στις ΗΠΑ. Ο μαύρος έχει ξεκάθαρο πλεονέκτημα γι αυτό το λόγο. Τώρα που το συζητάμε θεωρώ ότι αυτός ο αγώνας έχει μοιαζει πολύ με αυτόν μεταξύ του Ρομπέτο Ντουράν με τον Ιραν Μπέρκλεϊ (στον οποίο το 1989, ο Παναμέζος στα 37 του χρόνια κατέκτησε τον 4ο παγκόσμιο τίτλο του, σε τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες σωματικού βάρους). Στο ματς της χρονιάς όπως το είχαν χαρακτηρίσει ο Ντουράν, με τα «χέρια από πέτρα» ανέτρεψε τα προγνωστικά μέσα στην έδρα του Αμερικανού αντιπάλου του.

Σε ότι αφορά στα προγνωστικά σε αγώνες τόσο ψηλού επιπέδου δεν υπάρχουν αδύνατα σημεία και οι δύο είναι καλά διαβασμένοι και έχουν απαντήσεις σε όλα, ούτε η διαφορά ύψους μπορεί να καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα, ούτε και το γεγονός ότι ο Μάνι είναι αριστερόχειρας.
Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι να η ψυχή. Να ξέρεις όταν θα ταρακουνιέται ο αντιπαλος σου από τις μπουνιές να αντλείς δύναμη από το πουθενά».