Και τώρα τέσσερις για το χρυσό!

Και τώρα τέσσερις για το χρυσό!

Το εντυπωσιακό από πλευράς θεάματος τουρνουά βόλεϊ φτάνει στο τέλος του και ο Φώτης Καρακούσης αναφέρεται στους δύο μεγάλους ημιτελικούς Ιταλία-ΗΠΑ και Ρωσία-Βραζιλία που αναμένεται να... σπάσουν καρδιές.

Ένα ακόμα τουρνουά βόλεϊ σε Ολυμπιακούς Αγώνες φτάνει στο τέλος του. Για άλλους τώρα αρχίζει βέβαια, καθώς αύριο Παρασκευή θα διεξαχθούν οι δύο ημιτελικοί. Ιταλία και Ρωσία από την μία και Ρωσία-Βραζιλία από την άλλη θα παλέψουν για να φτάσουν στον τελικό και να έχουν το δικαίωμα να διεκδικήσουν το μεγάλο όνειρο που δεν είναι άλλο από το χρυσό μετάλλιο. Δύο εξαιρετικά σημαντικοί αγώνες που είναι σίγουρο πως θα προσφέρουν πλούσιο θέαμα.

Το να λέμε για φαβορί σε τέτοια ματς με τέτοιους αντιπάλους θα είναι το λιγότερο ουτοπικό και γιαυτό θα πάρουμε το κάθε ζευγάρι ξεχωριστά, ξεκινώντας από αυτό που έχει τις δύο πιο φορμαρισμένες ομάδες στο τουρνουά. Φυσικά η αναφορά γίνεται στο Ιταλία-ΗΠΑ. Ένα μεγάλο ντέρμπι, με το νικητή, παρότι μιλάμε για μια τετράδα με ισοδύναμες ομάδες, να έχει το προβάδισμα και ενόψει τελικού.

Πάμε να δούμε τα δύο ζευγάρια ξεχωριστά. Χρονικά πρώτο είναι αυτό της Ιταλίας με τις ΗΠΑ. Οι δύο πιο φορμαρισμένες ομάδες θα αναμετρηθούν με τους Ιταλούς να δείχνουν πως είναι ένα βήμα μπροστά. Η ομάδα του Χουαντορένα, με τον Κουβανό να την έχει αλλάξει εντελώς επίπεδο, έχει κάνει ένα εντυπωσιακό τουρνουά. Κέρδισε όλα τα ματς που έδωσε και μάλιστα με χαρακτηριστική ευκολία, εκτός του αδιάφορου με τον Καναδά, μια ήττα που θα άφηνε εκτός είτε την Βραζιλία, είτε την Γαλλία, ομάδες που σίγουρα οι γείτονες δεν θα ήθελαν να τις βρουν μπροστά τους. Δείχνει εξαιρετικά πλήρης με τον Τζιανέλι ιδανικό... μαέστρο, τον Ζάιτσεφ στα καλύτερά του γνωρίζοντας πως έχει δίπλα του έναν ακόμα αθλητή παγκόσμιας κλάσης (Χουαντορένα), τον Λάνζα πολύ καλό δεύτερο ακραίο και δύο ιδιαίτερα αξιόπιστους κεντρικούς τους Πιάνο και Μπιραρέλι.

Το σημαντικότερο για την Ιταλία όμως, είναι η δίψα. Η σκουάντρα ατζούρα ποτέ στο παρελθόν δεν έχει καταφέρει να κερδίσει το χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και φέτος στο Ρίο δείχνει πιο ικανή από ποτέ να το καταφέρει. Παίκτες διαθέτει, καλό κλίμα έχει και φαίνεται ξεκάθαρα σε όποιον δει ένα παιχνίδι της και πλέον μένει να δείξει αν θα κάνει πραγματικότητα το όνειρο ή θα χάσει την μεγαλύτερη ευκαιρία να φτάσει στην κορυφή.

Απέναντί της οι ΗΠΑ. Μια ΟΜΑΔΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Οι Αμερικανοί ξεκίνησαν τραγικά το τουρνουά, χάνοντας με 3-0 από Καναδά και 3-1 από Ιταλία. Από εκείνο το σημείο όμως σοβαρεύτηκαν και έφτασαν αήττητοι ως τα ημιτελικά. Ουσιαστικά έπαιζαν σε κάθε ματς με την πλάτη στον τοίχο, καθώς μια ήττα θα τους απέκλειε και αυτό τους έξανε πιο δυνατούς και συγκεντρωμένους.

Η αστερόεσσα έχει την τύχη να διαθέτει ένα ρόστερ με νεαρούς και εξαιρετικά ταλαντούχους παίκτες, από τους οποίους πιο έμπειρος είναι ο... δικός μας Ντέιβιντ Λι που κέρδισε το πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ. Φυσικά στην ομάδα δεσπόζει η παρουσία του Μάθιου Άντερσον. Μιλάμε για φαινόμενο καθώς ενώ είναι διαγώνιος, κατέκτησε φέτος το Τσάμπιονς Λιγκ με την Ζενίτ αγωνιζόμενος με εξαιρετική επιτυχία ως ακραίος. Το... τέρας στην καλή του μέρα δεν μπορεί κανείς να το σταματήσει, ενώ χαρακτηριστικός είναι και ο τρόπος πανηγυρισμού του, με την φωνή μνα ακούγεται περισσότερο και από τον κόσμο στις εξέδρες.

Δίπλα στον Άντερσον υπάρχει η ευχάριστη έκπληξη του τουρνουά, ο Άαρον Ράσελ, ενώ πολύ θετικός είναι και ο δεύτερος ακραίος Τέιλορ Σάντερ. Ο Κρίστενσον εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε και πραγματοποιεί πολύ καλές εμφανίσεις στην πάσα, ενώ στο κέντρο με τους Λι και Χολτ ίσως να είναι οι πιο δυνατοί στο Ρίο. Αν είχαν και την εμπειρία των Ιταλών, θα ήταν το φαβορί, αλλά έστω και λίγο οι γείτονες δείχνουν να είναι ελάχιστα μπροστά, αν και πραγματικά μιλάμε για τεράστιο ντέρμπι.

Όσον αφορά το δεύτερο ζευγάρι, θα είναι μια επανάληψη του τελικού στο Λονδίνο. Εκεί που η Βραζιλία προηγήθηκε με 2-0, αλλά ο Αλέκνο έβαλε τον κεντρικό Μισέρσκι διαγώνιο, τον διαγώνιο Μιχαΐλοφ ακραίο και πήρε τη νίκη με 3-2. Από αυτό το ματς θα λείπουν δύο σπουδαίοι παίκτες. Ο Μουρίλο από τους Βραζιλιάνους και ο Μισέρκι από τους Ρώσους. Δύο σημαντικότατες απώλειες.

Ο πρώτος φαίνεται να είναι μεγαλύτερη, με την... σελεσάο να έχει φτάσει στα ημιτελικά με την ψυχή στο στόμα. Χωρίς να έχουν πιάσει την φοβερή απόδοση οι οικοδεσπότες έχοντας τον κόσμο στο πλευρό τους είναι έτοιμοι να πάρουν ένα ακόμα χρυσό. Διαθέτουν τον καλύτερο πασαδόρο στον κόσμο τον Ρεζέντε, ενώ επιθετικά την δουλειά την κάνουν οι Γουάλας και Λουκαρέλι. Το κακό είναι πως λόγω απουσίας του Μουρίλο, λείπει ο δεύτερος μεγάλος ακραίος, με τον Φοντέλες να προσπαθεί αλλά να μην είναι ο παίκτης που μπορεί να κάνει την διαφορά. Στο κέντρο δεσπόζει η παρουσία του Λούκας, ενώ ο Μαουρίτσιο είναι θετικότατος αλλά μέχρι εκεί. Πραγματικά αν η Βραζιλία κερδίσει το χρυσό θα είναι έκπληξη, αλλά μέσα στην έδρα τους και μπροστά στον κόσμο τους οι Βραζιλιάνοι μπορούν να τα καταφέρουν.

Τέλος η Ρωσία ναι μεν αρχικά ήταν ένα μεγάλο στοίχημα, αλλά σιγά-σιγά δείχνει τις δυνατότητές της και πραγματικά μπορεί να φτάσει ως το τέλος. Η ομάδα του Αλέκνο που μαζί με τον Μπερναντίνιο είναι οι προπονητές-μύθοι των ημιτελικών, στηρίζεται στα ψηλά και δυνατά κορμιά που ξέρουν όμως καντάρια βόλεϊ. Το αρνητικό είναι πως πίσω από την πρώτη εξάδα δεν υπάρχουν και οι φοβερές λύσεις, αλλά κόντρα στον Καναδά στον προημιτελικό χρειάστηκε να γίνει μόνο μία αλλαγή και λογικά έτσι θα το πάει ο Αλέκνο και στα άλλα δύο ματς, εκτός και αν βγάλει πάλι κάποιο λαγό από το καπέλο του.

Οι χρυσοί ολυμπιονίκες του Λονδίνου στηρίζουν πολλά στα κέφια του Μιχαΐλοφ, ενός από τους καλύτερους διαγώνιους στον κόσμο που στην μέρα του είναι ασταμάτητος. Στην πάσα ο Γκράνκιν είναι έμπειρος, αλλά το κακό είναι πως χωρίς τον Μπούτκο είναι σίγουρος για την εξάδα και αυτό μερικές φορές του στοιχίζει στην συγκέντρωση. Στα άκρα υπάρχει ο αθλητής σύμβολο του αθλήματος, ο Σεργκέι Τετιούκιν που στα 41 του όχι μόνο αγωνίζεται, αλλά είναι και ο ηγέτης της ομάδας του. Ο μοναδικός σημαιοφόρος του βόλεϊ στο Ρίο, δείχνει εικοσάρης και σίγουρα θέλει να κλείσει την καριέρα του με ένα ακόμα χρυσό. Δίπλα του ο 21χρονος Κλιούκα των 208 εκατοστών το νέο μεγάλο αστέρι των Ρώσων που όμως είναι ξεκάθαρο πως του λείπει η εμπειρία.

Στο κέντρο η απουσία του Μισέρκι είναι σημαντική, αλλά με παίκτες όπως ο Βολκόφ και ο Βόλβιτς μετριάζεται η απώλεια. Άλλωστε η Ρωσία πάντα ήταν δυνατή στο κέντρο και δυνατή παραμένει.

Για να κλείσουμε, πραγματικά περιμένουμε τρία (τέσσερα με τον μικρό τελικό) σπουδαία παιχνίδια, με πλούσιο θέαμα και πολλές συγκινήσεις. Η Ιταλία έστω και ελάχιστα έχει ένα προβάδισμα, ενώ θα λέγαμε πως αν περάσουν οι ΗΠΑ θα είναι το φαβορί για το χρυσό. Στον άλλο ημιτελικό λίγο πιο μπροστά είναι οι Ρώσοι, χωρίς κανείς να μπορεί να ξεγράψει τους Βραζιλιάνους. Το σίγουρο είναι πως εμείς οι φίλοι του βόλεϊ θα ευχαριστηθούμε παιχνίδια και θα ευχόμαστε να δούμε και πάλι την Εθνική μας σε ένα τόσο μεγάλο ραντεβού.

ΥΓ: Σε αυτούς τους ημιτελικούς θα αγωνιστούν και εξαιρετικά λίμπερο. Βερμπόφ για Ρωσία, Σέρτζιο για Βραζιλία, είναι τεράστιοι παίκτες και ιδικά ο δεύτερος είναι σύμβολο για το άθλημα στην χώρα του, ενώ και ο Ιταλός Κολάτσι με τον Αμερικανό Σότζι είναι πολύ καλοί, σε μια ενδιαφέρουσα... μάχη σε αυτή την δύσκολη και όχι τόσο διαδεδομένη θέση.

ΥΓ1 : Και μέσα σε αυτό το υπερθέαμα γίνονται και εκλογές στην ΕΟΠΕ. Εκλογές που έχουν τέσσερις υποψηφίους και που έως τώρα έχουν αναλωθεί σε χαζές ανακοινώσεις για το ποιος υποστηρίζει ποιον. Πραγματικά κύριοι δεν ενδιαφέρει κανέναν ποιος είναι με ποιον, αλλά οι θέσεις που έχουν οι τρομερά πολλές στον αριθμό παρατάξεις. Επιτέλους ας το καταλάβετε για να μπορέσει το άθλημα να πάει μπροστά.