Φοιτητές και κρίση... με πιάνει κρίση

Οι νέοι φοιτητές ήδη έχουν αρχίσει να ψάχνουν για το σπίτι που θα στεγάσει την αρχή για την υλοποίηση των ονείρων τους. Βέβαια τα πράγματα δεν είναι και τόσο εύκολα, αφού οι γονείς θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη ειδικά στην περίπτωση που οι σπουδαστές έχουν επιτύχει σε σχολές, μακριά από σπίτι τους.

Το gazzetta plus μίλησε με τέσσερις φοιτητές κι έμαθε πάνω κάτω τα έξοδά τους. Ο λόγος για τον Κώστα φοιτητή στη Σάμο στο Τμήμα Μηχανικών πληροφοριακών και επικοινωνιακών συστημάτων, τον Μάριο φοιτητή στη Χαλκίδα στο Τμήμα Ηλεκτρολογίας, την Χριστίνα που είναι στο τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού στο Πάντειο και τον Αρτέμη που σπουδάζει Ηλεκτρολόγος-Μηχανικός στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο.

Πόσα χρήματα σας δίνουν οι γονείς σας κάθε μήνα; Εργάζεστει συγχρόνως με τις σπουδές σας;

Κώστας: Οι γονείς μου, μου δίνουν 700 ευρώ το μήνα για όλα μου τα έξοδα. Με αυτά τα χρήματα θα πληρώσω το ενοίκιο, τους λογαριασμούς μου το φαγητό μου, τα πάντα!Δεν εργάζομαι, αλλά το καλοκαίρι έκανα πρακτική πάνω στον τομέα που σπουδάζω.

Μάριος: Οι γονείς μου στέλνουν κάθε μήνα 160 ευρώ, τα οποία είναι αρκετά για τα έξοδά μου, οπότε δεν εργάζομαι. Μπορεί να ξοδέψω μόνο 4 ευρώ την ημέρα ή και τίποτα, αν δε βγω καθόλου.

Χριστίνα: Αρχικά το ποσό ήταν στα 100 ευρώ τα οποία ήταν αποκλειστικά για δίκη μου χρήση σε ρούχα καφέδες ποτά, όμως τώρα έπεσα στα 50 καθώς οι δικοί μου δυσκολεύονται. Δεν εργάζομαι άλλα ψάχνω για κάποια δουλειά που θα μου παρέχει ένα χαρτζιλίκι! Είναι πολύ δύσκολο για έναν φοιτητή να βρει δουλειά και παράλληλα να είναι εντάξει στις σπουδές του ειδικά για αυτούς που σπουδάζουν σε άλλη πόλη!!

Αρτέμης: Οι γονείς μου, θα μου δώσουν 250 ευρώ το μήνα για τα έξοδά μου. Δεν εργάζομαι, η σχολή απαιτεί πολύ χρόνο, ώστε να την ολοκληρώσω στην ώρα της. Βέβαια, το καλοκαίρι προσπαθώ να κάνω κάποια μεροκάματα, π.χ. σε εκλογές, απογραφή πληθυσμού, είτε βοηθώντας φίλους.

Τα χρήματα που έχετε στη διάθεσή σας είναι αρκετά; Τώρα που διανύουμε οικονομική κρίση στην χώρα έχετε κάνει θυσίες;

Κώστας: Η αλήθεια είναι ότι έχω ελαττώσει κυρίως τις εξόδους, αλλά δε βλέπω κάποια σημαντική διαφορά. Τα ίδια που μου έστελναν οι δικοί μου πριν, μου στέλνουν και τώρα. Το δύσκολο είναι για τους γονείς μου, που βρέξει χιονίσει και προσπαθώντας με μειωμένους μισθούς, μου στέλνουν τα ίδια χρήματα.

Μάριος: Όχι, δεν έχω κάνει κάποιες θυσίες, τα καταφέρνω με αυτά τα χρήματα.

Χριστίνα: Τα χρήματα δεν είναι αρκετά ποτέ σε μια καταναλωτική κοινωνία και ιδιαίτερα για τους νέους. Αλλά δεν έχουμε και άλλη επιλογή. Κάνουμε υπομονή και μειώνουμε τα περιττά, κάτι που παλαιοτέρα δεν σκεφτόμασταν. Οι θυσίες είναι αναπόφευκτες.

Αρτέμης: Γενικά όχι, δεν έχω πρόβλημα, αλλά έχω αρχίσει να δίνω περισσότερο βάση σε προσφορές για διάφορα αγαθά.

Χρησιμοποιείτε τα προνόμια που σας παρέχει η σχολή, σχετικά με τη σίτιση, τη μετακίνηση;

Κώστας: Το φαγητό της σχολής δεν μπορείς να πεις ότι είναι σαν το σπιτικό, ωστόσο είναι φθηνό κι έτσι το προτιμώ από τα delivery λόγω χρημάτων. Σχετικά με τη μετακίνηση δεν υπάρχει κάτι, παρά μόνο ένα λεωφορείο που δε με βολεύει.

Μάριος: Μένω στην εστία της σχολής και με συμφέρει να τρώω στη σχολή, φυσικά χρησιμοποιώ αρκετά το πάσο μου. Αν δεν υπήρχε η εστία, δε θα μπορούσα να μείνω μόνος μου, θα με συνέφερε η λύση του συγκάτοικου.

Χριστίνα: Ναι, ευτυχώς που υπάρχουν και αυτά διότι θα ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα.

Αρτέμης: Ναι, φυσικά τα χρησιμοποιώ.

Έχετε φτάσει ποτέ σε σημείο να τα παρατήσετε; Είτε επειδή δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα, είτε επειδή θεωρείτε ότι αυτό που διαλέξατε πλέον δεν έχει μέλλον στην Ελλάδα;

Κώστας: Υπάρχουν στιγμές θυμού. Κατά καιρούς η ψυχολογία μου πιάνει πάτο και σκέφτομαι ότι όλο αυτό είναι ανούσιο. Δηλαδή να βρίσκομαι μακριά από τον τόπο μου, να έχω τόσα έξοδα και να βρίσκομαι σε ένα νησί που δεν μου παρέχει αρκετές δραστηριότητες. Επίσης σκέφτομαι ότι με τα έξοδα που έχω στο νησί, μαζί με τα μεταφορικά είναι ίδια, ίσως και πιο ακριβά από το να σπούδαζα στο εξωτερικό. Ίσως είναι καλύτερα για κάποιον να σπουδάσει έξω, παρά στην Ελλάδα, αλλά σε περιοχή μακριά από το σπίτι του.

Μάριος: Η αλήθεια είναι ότι το έχω σκεφτεί αρκετές φορές!

Χριστίνα: Ναι πολλές φορές έχει περάσει από το μυαλό, ότι όλο αυτό που κάνουμε είναι άσκοπο. Αλλά ευτυχώς γρήγορα επανέρχομαι και σκέφτομαι πως όλο αυτό θα περάσει! Εμείς οι νέοι οφείλουμε να παλέψουμε για το μέλλον μας και να μην τα παρατάμε στην πρώτη δυσκολία.

Αρτέμης: Όχι, όχι! Σπουδάζω κάτι με πολύ ενδιαφέρον αν και απαιτητικό.