Χρονοδιαφυγή!
Μπήκαμε στο 2013, λοιπόν, και έχουμε ξεχάσει ήδη προφανώς την 31η Δεκέμβρη. Εννοώ την συμβολική ψηλάφιση του χρόνου.
Τη μάταιη προσπάθειά μας να οργανώσουμε αυτό το χρόνο. Να τον διαιρέσουμε και να τον διατάξουμε. Να αντιμετωπίσουμε το χάος του. Εμείς να ορίζουμε την αρχή και το τέλος του. Μια ακόμη αυταπάτη.
Ο χρόνος δεν ορίζεται, δεν υποτάσσεται, δεν εντάσσεται στα σχέδιά μας. Το έχει πει με τον ανυπέρβλητο τρόπο του ο Ηράκλειτος: «Ο χρόνος -ο αιών, έλεγε εκείνος- παῖς ἐστι παίζων πεσσεύων· παιδὸς ἡ βασιληίη». Στο παιδί (στο χρόνο) ανήκει η βασιλεία.
Στην αναπόδραστη ροή του χρόνου υπάρχουμε, δρούμε, εξελισσόμαστε. Η μεγάλη αυτή αλήθεια συχνά μας διαφεύγει. Μέσα στην καθημερινότητα χάνουμε την αντίληψη της ταχύτητας της κίνησης, της έντασης των μεταβολών, της ορμητικότητας των συνθηκών που μας διαφεύγουν.
Διαβάστε το άρθρο στο aixmi.gr
