Aν δεν ξεβολευτούν μεγάλες κοινωνικές ομάδες δε γίνεται τίποτα!

Υπεβλήθησαν περίπου 1000 τηλεφωνικές αιτήσεις. Έμπλεος ενθουσιασμού ο κ. Χρυσοχοϊδης πήγε την επομένη στην αρμόδια υπηρεσία για να μοιραστεί με τους υπαλλήλους τη χαρά του. Τους βρήκε συνοφρυωμένους. Η αιτία; Από τις 1000 αιτήσεις για χρηματοδότηση νέων επιχειρηματικών πρωτοβουλιών οι 700 ήταν για δημιουργία καφετεριών και μπαρ!

Τι δείχνει αυτό το παράδειγμα; Ότι ακόμη κι αν εξασφαλίσεις ρευστότητα, αν δεν έχεις ένα ολοκληρωμένο σχέδιο με ιεραρχήσεις και προτεραιότητες, η πολυπόθητη ανάπτυξη θα παραμείνει μαγική εικόνα. Εκτός αν θεωρείται ανάπτυξη η διόγκωση του τομέα εστίασης. Ακούμε συνεχώς από τις ηγεσίες των κομμάτων, που είναι στην κυβέρνηση, ότι η πολιτική της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν πρόκειται να βγει αν δεν πλαισιωθεί από μια επιθετική στρατηγική ανάπτυξης που θα μειώνει την ανεργία και θα αποκλιμακώνει την ύφεση. Σωστό.

Ωστόσο, η ανάπτυξη δεν είναι κάτι που διατάσσεται, ούτε επιβάλλεται με προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις. Απαιτούνται πολλά πράγματα: καθαρή εικόνα για την εγχώρια πραγματικότητα [αδυναμίες, στρεβλώσεις, δυνατότητες], ικανότητα ανάλυσης του διεθνούς καταμερισμού εργασίας και αξιοποίησης των ευκαιριών που παρουσιάζονται, προκειμένου η χώρα να αποκτήσει ρόλο μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον, εκμετάλλευση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας, εξαντλητική προετοιμασία και, κυρίως, ένα πρόγραμμα παρέμβασης το οποίο στις γενικές γραμμές του οφείλει να εκπονήσει το κράτος.

Δείτε ολόκληρο το άρθρο στο aixmi.gr