Στα… δίκτυα της Ουντινέζε

Στα… δίκτυα της Ουντινέζε

Ο Γιώργος Κοντογεώργης γράφει για το εκπληκτικό δίκτυο scouting της Ουντινέζε που την κρατά ψηλά και γεμίζει ποιότητα την Serie A.

Το καλοκαίρι του 1986 ο Τζανπάολο Πότσο ανέλαβε την προεδρία της Ουντινέζε, όμως θα χρειάζονταν κάποια χρόνια για να αποκτήσει το κλαμπ σταθερότητα. Μέσα στην ίδια σεζόν οι Friuliani βρέθηκαν μπλεγμένοι στο σκάνδαλο Totonero, τους αφαιρέθηκαν 9 βαθμοί και υποβιβάστηκαν στην Serie B. Μια κατάσταση η οποια εναναλήφθηκε το 1990, όμως από το 1995 μέχρι σήμερα βρίσκεται σταθερά στην κορυφαία κατηγορία του calcio, έχει εξασφαλίσει έξοδο στην Ευρώπη 11 φορές και έχει γεμίσει την Serie A με αμέτρητους παικταράδες. Με βάση το σούπερ οργανωμένο δίκτυο scouting, τον σχεδιασμό και την απόκτηση δεκάδων ταλέντων από όλο των κόσμο, η οικογένεια Πότσο είδε πολλές φορές το κλαμπ σε θέση overachiever. Ο τρόπος; Αγοράζεις φτηνά, εκμεταλλεύεσαι το ταλέντο τους για όσο παίζουν στην ομάδα και λίγα χρόνια μετά πουλάς ακριβά και βγάζεις μεγάλο κέρδος.

Την τελευταία 15ετία, οι Zebrette έχουν αναπτύξει ένα τεράστιο δίκτυο με συλλόγους και μάνατζερ σε όλο τον κόσμο, κατέχουν τα δικαιώματα περισσότερων από 100 παικτών και έχουν πάρει πάνω από 200 εκατ. ευρώ από μεταγραφές. Η οικογένεια είχε πάντα ξεκάθαρη εικόνα για το πως θα δουλέψει. Ακόμα και όταν αντιμετώπισε δυσκολίες, η στρατηγική του αγοράζω φτηνά και πουλάω καλά ήταν σημαία, με τους Ιταλούς, Αντόνιο Παγκανίν και Αντζελο Ορλάντο, να είναι οι πρώτοι γηγενείς που αποκτήθηκαν και έφεραν κέρδος πηγαίνοντας στην Ιντερ ύστερα από δύο χρόνια στο Friuli. To 1989 η Ουντινέζε αγόρασε δύο 23χρονους Αργεντινούς, τους Σενσίνι και Μπάλμπο, αμφότεροι πρώην παίκτες της Νιούελς Ολντ Μπόις. Τέσσερα χρόνια μετά, τους παραχώρησε αντί ποσού κοντά στα σημερινά 15 εκατ. ευρώ.

Για να δουλέψει όμως το πλάνο, απαιτούσε σταθεροποίηση του κλαμπ στα ψηλά. Πολλοί από τους νεαρούς παίκτες δέχονταν χαμηλά συμβόλαια αφού σαν αντάλλαγμα έπαιρναν ουσιαστικά την προβολή μέσω της συμμετοχής στην Serie A. Η ομάδα έκανε από την αρχή focus στην Αφρική και την Λατινική Αμερική, ηπείρους που παράγουν ταλαντούχους παίκτες, χωρίς όμως να έχουν εμπορικά πρωταθλήματα και την ανάλογη προβολή από την τηλεόραση. Το όλο σκηνικό, τέλεια στημμένο από τους Πότσο, έγινε γνωστό ως ‘Udinese model’.

Το 1994, η είσοδος στο κόλπο του Τζίνο Πότσο, γιου του Τζανπάολο, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εδραίωση της Ουντινέζε ως ένα κλαμπ της μεγάλης κατηγορίας. Ο διάδοχος ήταν αυτός που έπαιρνε τις αποφάσεις, δούλεψε με πολύ συγκεκριμένο τρόπο και ήταν εκείνος που έκανε το scouting βασικό κομμάτι του συλλόγου. Από τότε η ομάδα δεν έπεσε ποτέ ξανά στην Serie B. «Δεν υπάρχει διοργάνωση νέων στην Ευρώπη, την Αφρική ή την Λατινική Αμερική που να μην έχουμε δικό μας άνθρωπο στις εξέδρες» λέει ο Αντρέα Καρνεβάλε.

Ο τελευταίος, στην ποδοσφαιρική καριέρα του, είχε δύο θητείες στην Ουντινέζε, από το 1984 μέχρι το 1986 και στη συνέχεια επέστρεψε το 1994, όμως γνώρισε τη δόξα με τη φανέλα της Νάπολι, με την οποία ως συμπαίκτης του Μαραντόνα κατέκτησε δύο Scudetti και έπαιξε στην Εθνική Ιταλίας το 1990. Σήμερα, ο 54χρονος είναι επικεφαλής ενός εκ των κορυφαίων δικτύων scouting στον κόσμο, το οποίο έφερε τον Τζανπάολο Πότσο σε θέση να εξαπλώσει τη δραστηριότητά του στον χώρο του ποδοσφαίρου αγοράζοντας Γουότφορντ και Γρανάδα. «Το μυστικό μας στη διεθνή αγορά είναι απλό, ή τουλάχιστον ακούγεται απλό όταν το λες. Πρέπει να φτάσουμε εκεί πριν από οποιονδήποτε άλλον».

Το να βρίσκει παίκτες και να οργανώνει τα έξοδα της ομάδας  ήταν τα μόνα που είχε να κάνει ο Καρνεβάλε, μέχρι ο Πότσο να αγοράσει το ισπανικό (2009) και το αγγλικό κλαμπ (2012). «Καλύπτουμε οποιαδήποτε διοργάνωση στον κόσμο. Τοπικά πρωταθλήματα από under-17 μέχρι under-21, σε Βραζιλία, Αργεντινή, Χιλή, Κολομβία, Βέλγιο, Σουηδία, Σερβία, Κροατία. Σε όλες αυτές τις χώρες βρίσκονται 25-30 από εμάς. Είμαστε συνεχώς στην αναζήτηση παικτών, οι φιλοδοξίες μας δεν έχουν όριο».

Η προσύλωση της Ουντινέζε στο πλάνο και το πόσο έπιτυχημένο έχει αποδειχθεί, έκανε στο παρελθόν ακόμα και στην Wall Street Journal να ασχοληθεί με το μοντέλο της. Την περίοδο 2009-2014 οι Zebrette είχαν έσοδα 137 εκατ. ευρώ από πωλήσεις παικτών με το καθαρό κέρδος τους να φτάνει τα 26 εκατ. σε αυτή την πενταετία. Χάρη ουσιαστικά στο τμήμα scouting, το οποίο είναι το κορυφαίο στην Ιταλία, το κλαμπ απέκτησε τη δυνατότητα να ανακαινίσει το Friuli με συνολικό κόστος 30 εκατ. ευρώ. Στις εγκαταστάσεις του γηπέδου υπάρχει πλέον αίθουσα με 75 οθόνες, οι οποίες δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους του κλαμπ να παρακολουθήσουν 200 αγώνες την εβδομάδα.

Υπάρχει επίσης, αίθουσα στην οποία γίνεται αξιολόγηση και παίρνονται οι τελικές αποφάσεις για τους παίκτες, κάτι που είναι δουλειά του Τζίνο Πότσο, ιδρυτή και ανθρώπου που τρέχει όλα αυτά τα χρόνια το μοντέλο. Οι υπηρεσίες που παρέχονται σε όλο το προσωπικό που δουλεύει για το scouting της Ουντινέζε κοστίζει στο κλαμπ 7 εκατ. ευρώ ετησίως, ποσό 6 φορές μεγαλύτερο από αυτό που δίνει η Γιουβέντους. «Η καρδιά των Πότσο παραμένει εδώ, στο Ούντινε, όμως θέλουν και οι τρεις ομάδες τους να έχουν την ίδια προσοχή».

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια, αυτή η προσέγγιση έφερε στον σύλλογο θετικά αποτελέσματα με έξοδο στο Κύπελλο UEFA τις σεζόν 1997, 1998, 1999. Πέντε χρόνια μετά, η ομάδα του Λουτσιάνο Σπαλέτι που αποτελούνταν από παίκτες όπως Χαντάνοβιτς, Γιανκουλόβσκι, Μουντάρι, Πισάρο, Ιακουίντα βρέθηκε πολύ κοντά στο να περάσει στα νοκ-άουτ του Champions League. Τα επόμενα χρόνια ήρθαν θέσεις κοντά στο μισό της βαθμολογίας και το 2010 ο σήμερα προπονητής της Σουόνσι, Φραντσέσκο Γκουιντολίν, ανέλαβε την ομάδα για δεύτερη φορά μετά το 1998-99. Η Ουντινέζε τερμάτισε τότε 6η, όμως ο allenatore βελτίωσε την επίδοση έχοντας στα χέρια του ένα σύνολο που αποτελούνταν από παίκτες όπως Ισλα, Αλέξις Σάντσες, Χουάν Κουαδράδο, Κρίστιαν Ζαπάτα. 

Οι Friuliani βγήκαν 4οι και έπαιξαν στα προκριματικά του Champions League όπου ο Αντόνιο Ντι Νατάλε έχασε κρίσιμο πέναλτι στο δεύτερο ματς με την Αρσεναλ και η Ουντινέζε παρά την εντυπωσιακή εμφάνιση στο Emirates δεν μπόρεσε να κάνει την υπέρβαση. Το 2012 τερμάτισε 3η χάνοντας ξανά την είσοδο στους ομίλους εξαιτίας της πτώσης της Ιταλίας στο ranking της UEFA. Ακόμα όμως και η συμμετοχή στα playoffs του CL για δύο σερί χρονιές ήταν κάτι εκπληκτικό για την Ουντινέζε που είχε τότε πουλήσει Ινλέρ, Σάντσες, Ζαπάτα, Πέπε για συνολικά κοντά στα 60 εκατ. ευρώ.

Αν και τις φορές που έπαιξε στο UEFA/Europa League δεν χάρισε τίτλο, η Ουντινέζε έχει βοηθήσει την Serie A τα τελευταία 15 χρόνια με την ακατάπαυστη βελτίωση ταλέντων. Από το 1998 και την πώληση του Τόμας Χέλβεγκ στην Μίλαν, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι και το deal της Νάπολι για τον Αλαν, παικταράδες και παικταράδες έφτιαξαν το όνομά τους στο Friuli. Τζιανικέντα, Αμορόζο, Μάρτιν Γιόργκενσεν, Στέφαν Απια, Νταβίδ Πισάρο, Βιντσέντζο Ιακουίντα, Κρόλντρουπ, Μουντάρι, Χαντάνοβιτς, Ασαμόα Τζιάν, Κριστιάν Ζαπάτα, Αλέξις Σάντσες, Ισλα, Ινλέρ, Αντόνιο Καντρέβα, Κβάντβο Ασαμόα, Ντούσαν Μπάστα, Χουάν Κουαδράδο, Λουίς Μουριέλ, Πάμπλο Αρμέρο, Μπενάτια, Ρομπέρτο Περέιρα είναι μερικοί από αυτούς…