Το πιο ανοιχτό σε διεκδίκηση Champions League

Ο Βασίλης Σαμπράκος κοιτάζει το αποτέλεσμα της κλήρωσης της ημιτελικής φάσης και ανυπομονεί για τέσσερις συναρπαστικές και δραματικές ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις με εντελώς απρόβλεπτο αποτέλεσμα: το Champions League στα καλύτερά του.  

Το αποτέλεσμα της κλήρωσης για την ημιτελική φάση του Champions League είναι βγαλμένο από τις παραγγελιές και τις ευχές των απανταχού ποδοσφαιρόφιλων: υπόσχεται δύο συναρπαστικές ή δραματικές διπλές παρτίδες και συγχρόνως αφήνει ανοιχτή την προοπτική να δούμε στο Μιλάνο διαφορετικούς συνδυασμούς: δύο φαβορί, ένα φαβορί και ένα αουτσάιντερ, ή και δύο αουτσάιντερ. Υπάρχει και ένα επιπλέον γεγονός που υπόσχεται αμφίρροπες και δραματικές αναμετρήσεις: καμιά εκ των τεσσάρων ομάδων δεν έχει βγάλει στο τερέν την υπεροχή της, καμιά δεν κουβαλά τον τίτλο του ακλόνητου φαβορί, καμιά δεν έχει την ετικέτα της “ομάδας που παίζει την καλύτερη μπάλα στην Ευρώπη”, καμιά δεν μοιάζει ανίκητη.

Στην πρώτη, πολύ ρηχή ανάγνωση η Ρεάλ μοιάζει να είναι η ευνοημένη της κλήρωσης, δεδομένου ότι θα αναμετρηθεί με το τέταρτο – σύμφωνα με τους bookmakers – φαβορί της διοργάνωσης. Στην πραγματικότητα όμως αυτό το αποτέλεσμα της κλήρωσης ήταν και το μόνο που θα ανέβαζε πολύ ψηλά τον πήχη των προσδοκιών, έως και απαιτήσεων, στην κοινωνία των οπαδών της Ρεάλ για την πρόκριση στον τελικό, διότι η Βασίλισσα αντιμετωπίζει μια πρωτάρα της ημιτελικής φάσης, δηλαδή την ελαφρύτερη – σε επίπεδο ευρωπαϊκών διοργανώσεων – φανέλα από τις τρεις υποψήφιες. Και αυτό είναι στην πραγματικότητα το πρώτο μεγάλο στοίχημα στην αποστολή του Ζινεντίν Ζιντάν, η πρώτη μεγάλη δυσκολία. Πάλι καλά δηλαδή για τον “Ζιζού” που η Σίτι πέταξε δίκαια έξω ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης, την Παρί Σεν Ζερμέν, διότι διαφορετικά δεν θα έβρισκε πολλά επιχειρήματα για να πείσει τους ποδοσφαιριστές του κατά τη διάρκεια της ψυχοπνευματικής προετοιμασίας τους για αυτά τα παιχνίδια.

Στην θέση του Μάνουελ Πελεγκρίνι θα ήμουν πολύ ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα της κλήρωσης. Η Σίτι που μας έδειξε σε Παρίσι και Μάντσεστερ στην προημιτελική φάση είναι η λιγότερο αφελής και πιο κυνική έκδοση που έχει εμφανιστεί στο Champions League, δηλαδή η πιο ώριμη Σίτι που έχει εμφανιστεί ποτέ στη διοργάνωση. Αυτή η Σίτι, που έδειξε ότι έχει μάθει να εφαρμόζει αποτελεσματικά σχέδιο μικρότερης κατοχής της μπάλας συγκριτικά με τον αντίπαλό της, που πείθει ότι έμαθε να περιμένει συμπαγής στο δικό της μισό του γηπέδου και να βγάζει άμεσες αντεπιθέσεις έχει δικαίωμα να ζητά από τον εαυτό της να κάνει στο “Ετιχαντ” την αρχή για την πρόκριση στον τελικό. Στην πραγματικότητα, με βάση την εικόνα που έδειξαν στην προημιτελική φάση, η Ρεάλ δεν είναι τόσο φαβορί όσο φωνάζει ότι είναι η διαφορά του βάρους της φανέλας της από την Σίτι.

Πολύ εύκολα οδηγείται κανείς στο ίδιο συμπέρασμα όταν κοιτάζει το άλλο ζευγάρι της ημιτελικής φάσης, διότι η Μπάγερν δεν υπήρξε στην προημιτελική φάση όσο Μπάγερν περιμέναμε από αυτή. Η απόδοση της Μπενφίκα ήταν υπερβατική, αλλά επρόκειτο για μια Μπενφίκα, και επειδή η Μπάγερν ζορίστηκε να την ξεπεράσει αφήνει τον παρατηρητή με την απορία σχετικά με το αν είναι πλέον έτοιμη και ικανή να ανεβάσει την απόδοσή της στα προ 5μήνου στάνταρ της. Και επειδή η Ατλέτικο του Τσόλο Σιμεόνε είναι και με το παραπάνω ικανή να κάνει δύο παιχνίδια όμοια με τα τρία ημίχρονα που έκανε η Γιουβέντους απέναντι στην Μπάγερν, η πρόκληση για τον Πεπ Γκουαρδιόλα είναι τεράστια και οι πιθανότητες να δούμε δραματικές αναμετρήσεις είναι πολλές.

Ο Σιμεόνε πιθανόν να προτιμούσε τη Σίτι ή τη Ρεάλ από την Μπάγερν, αλλά η ομάδα του έχει αποδείξει στην πορεία του χρόνου ότι έχει βρει την συνταγή απέναντι σε αντιπάλους που κάνουν παιχνίδι με μεγάλη κατοχή της μπάλας. Η Ατλέτικο θα δυσκολέψει την Μπάγερν πολύ περισσότερο από όσο θα την δυσκόλευε η Σίτι, ενδεχομένως και η Ρεάλ, διότι είναι η μόνη που έχει αναγάγει σε επιστήμη το “αφήνω τη μπάλα στον αντίπαλο και τον πιέζω αφόρητα για να κλέψω και να αντεπιτεθώ” παιχνίδι.

Αν η ετικέτα του φαβορί έμπαινε με κριτήριο τη “φόρμα” του προπονητή, τα φαβορί της στιγμής θα ήταν η Σίτι λόγω της φόρμας του Πελεγκρίνι στα ματς με την Παρί και η Ατλέτικο λόγω του σχεδίου που έδειξε ο Σιμεόνε στα δύο ματς με την Μπαρτσελόνα. Κυκλοφορούν όμως τόση ποιότητα και τόσοι game changers στα τέσσερα ρόστερ, που δεν αφήνουν περιθώρια στον παρατηρητή για απόλυτες κρίσεις και εκτιμήσεις. Είναι το Champions League, και μάλιστα στα καλύτερά του, από την άποψη ότι παραμονές των ημιτελικών μοιάζει το πιο ανοιχτό σε διεκδίκηση τρόπαιο των τελευταίων ετών.