Ο γηραιότερος παίκτης του κόσμου!

Ο Ουρουγουανός, Ρόμπερτ Καρμόνα κλωτσάει το τόπι, έχοντας 54 χρόνια ζωής και μπήκε στο βιβλίο «Guinness», επιστρέφοντας στην πρώτη ομάδα του έπειτα από 40 χρόνια.

Την επόμενη φορά που θα αποκαλέσετε κάποιον 36άρη ή 38άρη ποδοσφαιριστή, «βετεράνο», ίσως θα πρέπει να το στεφτείτε καλύτερα. Θα πρέπει να θυμηθείτε ότι υπάρχει και ο Ρόμπερτ Καρμόνα. Ο Ουρουγουανός αυτός κύριος συνεχίζει να κλωτσάει το τόπι σε ηλικία 54 ετών (σ.σ.: θα γίνει τον Απρίλιο) και δεν έχει σκοπό να σταματήσει πριν από τα 60 του. Το ιδιαίτερο με την περίπτωση του είναι ότι έχει μπει δύο φορές στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness.

Συνήθως τέτοιες περιπτώσεις έχουν να κάνουν με τερματοφύλακες, αλλά τούτο δεν ισχύει για τον ήρωα αυτής της ιστορίας. Ο Καρμόνα που υπηρετεί την Παν ντε Ασούκαρ, είναι το απόλυτο 10άρι της ομάδας που αγωνίζεται στην Γ’ Κατηγορία της χώρας. Το τρελό με την ιστορία του είναι ότι εκτός από το ρεκόρ του γηραιότερου εν ενεργεία παίκτη, έκανε κάτι ακόμα απίστευτο. Πέρσι επέστρεψε να αγωνιστεί για λογαριασμό του εν λόγω club, με το οποίο είχε ξεκινήσει να κλωτσάει το τόπι το 1975. Κανείς ποτέ δεν φόρεσε τη φανέλα της ίδιας ομάδας με διαφορά 40 χρόνων!

«Όταν άρχιζα με την Παν ντε Ασούκαρ, ο κόσμος ήταν πολύ διαφορετικός. Το όμορφο με την καριέρα μου είναι ότι έχω βιώσει μαζί της όλες τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην ανθρωπότητα σε αυτό το διάστημα», λέει με υπερηφάνεια για το εγχείρημα του. Ο Καρμόνα ουδέποτε έφτασε να παίξει στην μεγάλη κατηγορία της Ουρουγουάης. Ούτε υπήρξε μεγάλος γυρολόγος όμως. Του άρεσε να μένει για χρόνια στην ίδια ομάδα και να δημιουργεί σχέσεις οικογενειακές. Μοναδική σοβαρή μετανάστευση του ήταν εκείνη στις αρχές των 90s, όταν και βρέθηκε στις Η.Π.Α. για κάποια χρόνια στα ημιεπαγγελματικά –προ MLS- τουρνουά.

Βέβαια, παίζοντας μπάλα όλα αυτά τα χρόνια, τώρα σκέφτεται ότι θα αντιμετωπίσει ένα σοβαρό εργασιακό πρόβλημα: «Μόνο το ποδόσφαιρο γνωρίζω. Αυτό έκανα σε όλη τη ζωή μου βιοποριστικά. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι εάν σταματήσω στα 60 μου, όπως υπολογίζω, θα είμαι έτοιμος για σύνταξη», λέει και γελάει. Πως είναι όμως το αγωνιστικό στιλ του; Ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του: «Κάτι μεταξύ Ρικέλμε και Πίρλο. Παίζω και 10άρι και λίγο πιο πίσω. Μου αρέσει να φτιάνω παιχνίδι και να κάνω ευτυχισμένους τους συμπαίκτες μου».

Το θέμα τώρα είναι πως βρέθηκε να γίνει γνωστός και να μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Guinness. Την αρχή την έκανε τυχαία η κόρη του Αγκοστίνα πριν από δύο χρόνια. «Μία μέρα έπεσε στα χέρια της το βιβλίο με τα ρεκόρ. Καθώς το ξεφύλλιζε, της φάνηκε παράξενο που ο πατέρας της δεν βρισκόταν σε αυτό. Αρχισα λοιπόν να το ψάχνω από μόνος μου και είδα ότι μόνο ο 45άρης Ιταλός πορτιέρο, Μάρκο Μπαλότα έπαιζε μπάλα σε μεγάλη ηλικία σε επαγγελματικό επίπεδο. Τότε κατάλαβα ότι το ρεκόρ ήταν δικό μου. Επικοινώνησα μαζί τους, εκείνοι το έψαξαν λίγο καλύτερα και με πιστοποίησαν με την είσοδο μου στο Guinness».

Ο ίδιος ωστόσο, θεωρεί ότι αυτή είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική τιμή που του έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια της δράσης. Η σημαντικότερη όλων έχει να κάνει με τον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. «Βρεθήκαμε σε ένα φιλικό για τον Αργεντινό, Τριστάν Σουάρες που είναι φίλος μου. Απαντες ήθελαν να βρεθούν στην ίδια ομάδα με τον Ντιεγκίτο. Εγώ όμως ήθελα να παίξω αντίπαλος. Ηταν το απόλυτο ίνδαλμα μου και θα είχα μία ευκαιρία ζωής να τον εντυπωσιάσω έστω και για μία στιγμή. Μόνο που όταν επιχείρησα μπροστά του μία ραμπόνα, έπεσα κάτω. Εκείνος με πλησίασε γελώντας και με αποκάλεσε “ραμπόνα”, κάνοντας λογοπαίγνιο με το επίθετο μου. Λίγα χρόνια αργότερα συναντηθήκαμε σε μία γιορτή στο Μοντεβιδέο. Με θυμήθηκε, με φώναξε ξανά “ραμπόνα”, γέλασε κι απομακρύνθηκε. Και μόνο γι’ αυτές τις στιγμές άξιζε που ιδρώνω στα γήπεδα και πλησιάζω τα 54»!